11-16-2012, 12:00 AM
نگاه کن ! از محرم رفتند توی فروید و خود ارضایی کودک و بچه زبون بسته رو کمری کردند
خدای ار به حکمت ببندد دری - به کرمک زند قفل محکم تری
Ouroboros نوشته: من این تعزیه بازی را دوست دارم و به نظرم نوعی «میراث ملی» به حساب میآید که در فردای خالی ماندن تکیهها و مساجد باید با نوعی حمایت سکولار حفظ بشود.
Mehrbod نوشته: این همه میراث ایرانی بااارزش و شاد چون مهرگان و اسپندارمذگان و .. را داریم که کسی هتا نمیداند چیست، آنگاه بیاییم عزاداری و توی سر خودمان زدن را نگه داریم امیر جان که چه شود؟آنها را هم نگاه میداریم، بعید میدانم پس از اسلامزدایی از ایران تضادی میان آنها باشد(چیزی که درد امروز و فردا نیست میشود تاریخ دیروز).. تعزیه هم هنرنمایی بسیار جالب و منحصربفردیست و هماکنون هم کمتر پیوندی با «عزاداری» دارد.. شما از نزدیک شاهد یکی بودهاید؟ به گمانم بیشتر نزدیک به نقالی باشد تا سینهزنی.
Mehrbod نوشته: این همه میراث ایرانی بااارزش و شاد چون مهرگان و اسپندارمذگان و .. را داریم که کسی هتا نمیداند چیست، آنگاه بیاییم عزاداری و توی سر خودمان زدن را نگه داریم امیر جان که چه شود؟ :e405:
Ouroboros نوشته: آنها را هم نگاه میداریم، بعید میدانم پس از اسلامزدایی از ایران تضادی میان آنها باشد(چیزی که درد امروز و فردا نیست میشود تاریخ دیروز).. تعزیه هم هنرنمایی بسیار جالب و منحصربفردیست و هماکنون هم کمتر پیوندی با «عزاداری» دارد.. شما از نزدیک شاهد یکی بودهاید؟ به گمانم بیشتر نزدیک به نقالی باشد تا سینهزنی.
Kaveh نوشته: چه اشکالی دارد. چرا هر دو را نداشته باشیم. آیینهای باستانی را زنده کنیم.
آیینهای رایج را هم پالایش کنیم و مردمیشان کنیم. حرکت دسته های عذاداری
در بعضی شهرستانهای ایران (مال تهران مسخره است!) کم از کارناوالهای معروف
دنیا ندارد، همچون روز مردگان مکزیک که بسیار معروف و جهانی شده و کلی
توریست جذب می کند برای مکزیک. موسیقی خاص، اشعار زیبا و با اصالت
(نوحه خوانهای تهران را فراموش کنید) اینها همه جزو میراث فرهنگی ایران هستند.
تعزیه هم که خود هنری است. زمان قاجار به اوجش رسید و بعد با جریان مدرنیته
از آن عظمت افتاد. حتی ج.ا. هم عرضه زنده کردنش را نداشته تا کنون.