راسل من نمیگم باید یکسان باشند ولی میگم برای انجام کاری کسی که توانایی بیشتری و بهتری داشته باشه مناسب تر هست. من اگه یه شرکت داشته باشم و معتقد باشم زنان فرضا حسابدار بهتری هستند و مردان ناتوان از انجام کار حسابداری در هنگلام استخدام قید میکنم یکی از شرایط زن بودن هست.
خوب این باز هم میشه تبعیض،یعنی به پسرها حق این داده نمیشود که توانایی خود را نشان دهند.مانند همین میشود که در ایران رئیس جمهور نمیتواند زن باشد.
حقوق بشر همه افراد بشر رو با هم برابر میدونه. ولی شما معتقدید همه افراد بشر برابر نیستند و بعضی برتر هستند. پس نمیتونید طبق حقوق بشر رفتار کنید.
چرا نمیتوانیم؟ البته در خود بیانیه حقوق برابر آمده و حرفی از برابری خود افراد نیست،در بیانیه آمریکا ولی آمده که برای همان 300 سال پیش است و ایرادی نمیشود بان گرفت. اینکه تمام افراد بشر برابر نیستند که مشخص است و در آن شکی نیست،عکس برابری هم میشود گوناگونی که لزوما معنی برتری را نمیدهد مخصوا با توجه به پیچیدگیهای دنیا و مخصوصا نیاز انسانها به تقسیم کار و اصلا خوب بودن و لذت بخش بودن تنوع و اینها،هر چند یکسری جاها معنیش بیشتر بودن توان یکسری هم میشود.ولی همانطور که در مورد معلولان و یا کودکان نشان دادیم در زمانی که تفاوت و برتری توان هم حتی مشخص است اخلاق بما میگوید که نه اتفاقا باید از ضعیفتر ها با قانون بیشتر محافظت کنیم نه برعکس آن که آنها را له کنیم.نیازی به کتمان واقعیت برای اخلاقی بودن نداریم،کتمان واقعیت فقط وضع را بدتر و ما را سردرگم و ناتوان از حل مشکل میکند.
این میتواند به تبعیض منجر شود اگر سرپرست ارزیابی را سرسری انجام دهد.در واقع اگر دختری در انتهای انحراف معیار دختران بود و مثلا مدیر بسیار بهتری از پسرها هم بود یا دختری بود که بخاطر همین سابقه قبلی دختر و پسر ضرر دیده باشد مورد تبعیض قرار میگیرد،راه درستش این است که ارزیابی شخص به شخص انجام شود که هزینه زمان و ... بیشتری دارد.
در جایی که ما میخواهیم تغییری دهیم مثلا دختران را تشویق به تبدیل به مدیران موفق کنیم این پیش انگاشت میتواند جزئی از روند تبعیض شود.
اما این قضاوتهای سرسری بسیاری مواقع اجتناب ناپذیر است چرا که ما وقت و انرژی و سرمایه قضاوت مورد به مورد و دقیق را نداریم.
مهربد من میگم کسی که میخواد یه برنامه ریز بگیره و به نظرش مرد و زن برابر باشند در هنگام گزینش هم به جنسیت توجه نمیکنه. به تواناییاشون توجه میکنه. حالا اگه همین شخص معتقد باشه مرد و زن مثل هم نیستن و مرد برتر هست تو شرایط استخدام جنسیت رو مرد انتخاب میکنه نه زن. راسل من نمیگم باید یکسان باشند ولی میگم برای انجام کاری کسی که توانایی بیشتری و بهتری داشته باشه مناسب تر هست. من اگه یه شرکت داشته باشم و معتقد باشم زنان فرضا حسابدار بهتری هستند و مردان ناتوان از انجام کار حسابداری در هنگلام استخدام قید میکنم یکی از شرایط زن بودن هست. حقوق بشر همه افراد بشر رو با هم برابر میدونه. ولی شما معتقدید همه افراد بشر برابر نیستند و بعضی برتر هستند. پس نمیتونید طبق حقوق بشر رفتار کنید.
این چیزها تنها در "نگره" کار میکنند، در واقعیت مردم همه پیشانگاشتهای گوناگون دارند.
قانون گفتیم نباید نابرابری را بپذیرد که نمیپذیرد (دستکم در غرب)، اینکه ولی مردم با پول و سرمایه شخصی خودشان دوست
دارند بر پایه پیشانگاشتهای شخصیاشان رفتار کنند دیگر چیزی نیست که ما بخواهیم زیاد در آن فزونکاوی (فضولی) کنیم.
میتوانیم پیشنهاد بدهیم که آری، هنگام کارگماری (استخدام) بجای جنسیت و نژاد به توانایی کس بنگرید، ولی گمان نمیکنم
آنچنان نیاز باشد، چرا که کارفرمایی که دنبال پول است خود بهتر از من و شما میداند چه کسی را کارگُمارد که سودآوری بیشتر داشته باشد!
در همین راستا:
در غرب کارهایی هست مانند کار کردن در strip clubs که درامد بسیار بسیار بالایی دارند و دخترها تنها
میتَنزند (رقص)، آیا در اینجاها هم کارفرما نباید بر پایه پیشانگاشتهای خود پیش رفته و دخترهای زیبا
و خوشگل را بگزیند، یا اینکه چون نباید sexist شود باید مردهای سیبیلو و پرمو را هم بررسی کند!؟
در جای دیگر، اگر شما خواستید یک پرستار برای بچهاتان بگیرید، آیا یک مرد سیبیلوی 60 ساله را میگزینید یا یک دختر 18 ساله؟
پس بروشنی، این نابرابریها هستند و خواهند بود. اگر کسی از هنجار (norm) خود فراتر میرفت، باید بتواند خود این بهتر بودنش را بنمایاند.
اینکه به مردم بگوییم چگونه بیاندیشید و چگونه رفتار کنید تا sexist, racist, disabledist, religionist, ageist, looks-ist و .. نباشند:
راسل تبعیض به وجود میاد وقتی که تفکر تبعیض آمیز داشته باشیم. وقتی معتقد باشی کسی توانایی بیشتری داره نسبت به یکی دیگه این تبعیض قلمداد نمیشه که کار رو به شخص تواناتر بسپریم. چون منطقی هست. وقتی تبعیض بد هست که دو نفر توانایی یکسان داشته باشند ولی تو یکی رو ترجیح بدی به خاطر حالا یا جنسیت یا نژاد. سران جمهوری اسلامی بسیاری کارها رو به زنان نمیدن چون معتقدند زنان توانایی و شایستگی انجامشون رو ندارند. کارشون درسته. تفکرشون غلط هست. تفکرشون که بر اساس جنس برتر بودن مرد و بهتر بودن مرد هست اشتباه نادرست هست چون واقعا اینطور نیست. نه رفتاری که بر اساس اون تفکر انجام میدن.
قانون گفتیم نباید نابرابری را بپذیرد که نمیپذیرد (دستکم در غرب)، اینکه ولی مردم با پول و سرمایه شخصی خودشان دوست دارند بر پایه پیشانگاشتهای شخصیاشان رفتار کنند دیگر چیزی نیست که ما بخواهیم زیاد در آن فزونکاوی (فضولی) کنیم.
میتوانیم پیشنهاد بدهیم که آری، هنگام کارگماری (استخدام) بجای جنسیت و نژاد به توانایی کس بنگرید، ولی گمان نمیکنم آنچنان نیاز باشد، چرا که کارفرمایی که دنبال پول است خود بهتر از من و شما میداند چه کسی را کارگُمارد که سودآوری بیشتر داشته باشد!
موعظه که فایده ندارد بتنهایی،مثلا میشود بجایش هزینه کوتاه مدت رفتار اخلاقی را دولت با تخفیفهای مالیاتی به کسانی که زنان را استخدام میکنند برای مثال تقبل کند. وگرنه برده داری هم میشود تا مدتها سودآور بماند.
راسل تبعیض به وجود میاد وقتی که تفکر تبعیض آمیز داشته باشیم. وقتی معتقد باشی کسی توانایی بیشتری داره نسبت به یکی دیگه این تبعیض قلمداد نمیشه که کار رو به شخص تواناتر بسپریم. چون منطقی هست. وقتی تبعیض بد هست که دو نفر توانایی یکسان داشته باشند ولی تو یکی رو ترجیح بدی به خاطر حالا یا جنسیت یا نژاد. سران جمهوری اسلامی بسیاری کارها رو به زنان نمیدن چون معتقدند زنان توانایی و شایستگی انجامشون رو ندارند. کارشون درسته. تفکرشون غلط هست. تفکرشون که بر اساس جنس برتر بودن مرد و بهتر بودن مرد هست اشتباه نادرست هست چون واقعا اینطور نیست. نه رفتاری که بر اساس اون تفکر انجام میدن.
خوب ایراد من هم بسخن شما همین است،یعنی ج.ا اشتباهش در درجه اول در درست دانستن نابرابری حقوقی نسبت بکسیست که ناتوان است.در چنین تفکری حقوق کودکان هم معنا ندارد.گاهی مواقع حتی خوب است ما به افراد ناتوانتر هم کار بسپریم اگر اخلاقیتر باشد و در دراز مدت سود آنرا همه خواهند برد. مثلا بسود همه است که دولت از بیکاران حمایت کند تا زمانی که شغل دوباره پیدا کنند و...
مشکل شما همینجاست مهربد. قانون وقتی برابری رو می پذیرد که قانون گزاران معتقد باشند همه افراد بشر تواناییهای برابری دارند. و برابر هستند. اگر قانون جمهوری اسلامی قوانین نابرابر داره به این خاطر هست که قانون گزاران فکر میکنن تواناییها برابر نیستند. بعضی شغلها به تواناییهای جسمی یا جنسی خاصی بستگی دارند و نمیشه اینو به تبعیض یا نابرابری ربط داد. مثلا ممکنه شغلی وجود داشته باشه که فقط افراد کوتوله بتونن از پسش بربیان. و افراد بلند قد نتونن. یا شرکتی باشه که طبق سیاست خاصی تصمیم بگیره فقط ناشنوایان رو استخدام کنه. یا مثلا یه شرکت طراحی مد فقط افرادی با گروه سنی خاص یا شرایط بدنی و قد و وزنی خاصی رو استخدام میکنه. اینها هم قوانین تبعیض آمیز و ناعادلانه نیستند یعنی ربطی ندارن اصلا بهم. کل حرف من از اول این هست که اگر تو واقعا معتقد نباشی زن و مرد برابر هستند وتوانایی های برابری دارند اینکه بیایی شعار برابری و حقوق برابر بدی کاملا بی معنی و مسخره و غیرمنطقی هست.
راسل وقتی یه فرد از پس انجام یه کاری بر نیاد چطور سود نصیب کسی میشه؟ وقتی فردی توانایی انجام کاری نداشته باشه چطور میخواد سودمند باشه؟ میشه یه مثال بزنی؟ چطور حقوق کودکان معنی نداره؟ اصلا چه ربطی به حقوق کودکان داره؟
موعضه که فایده ندارد بتنهایی،مثلا میشود بجایش هزینه کوتاه مدت رفتار اخلاقی را دولت با تخفیفهای مالیاتی به کسانی که زنان را استخدام میکنند برای مثال تقبل کند. وگرنه برده داری هم میشود تا مدتها سودآور بماند.
دولت برای چه باید به زنان امتیاز ویژه بدهد!!؟
بردهداری هم که دیگر برابری از چشم قانون نیست!
گفتیم از چشم قانون برابر. کسی که پیش روی زنان را نگرفته، بروند مانند خردگرایان فرهنگسازی کنند و کارهای پردرآمد را بگیرند.
نقش افزوده دولت در امتیاز ویژه دادن اینجا چیست دیگر!؟
راسل وقتی یه فرد از پس انجام یه کاری بر نیاد چطور سود نصیب کسی میشه؟ وقتی فردی توانایی انجام کاری نداشته باشه چطور میخواد سودمند باشه؟ میشه یه مثال بزنی؟ چطور حقوق کودکان معنی نداره؟ اصلا چه ربطی به حقوق کودکان داره؟
کودکان و معلولان هم سود نصیب کسی نمیکنند. همانطور که گفتیم اگر ما معلولان یا بیماران صعب العلاج را معدوم آنچه شما سود میدانید را برآورده میکند چرا که نانخور کمتر میشود کار هم که نمیتوانند کنند،به چه درد میخورند پس؟ ولی اگر نگاه بلند مدت و انساندوستانه داشته باشید میبینید که حمایت از آنها هم سودش بیشتر است در دراز مدت،هم درستتر است که انساندوست باشیم اگر چه هزینه بر بنظر برسد.مثلا اگر از بیماران صعب العلاج مراقب بکنیم بدون حساب سود و فایده همه امنیت را احساس میکنند و نگران این نیستند که اگر بیمار شوند محکوم به مرگی دردناک و فقیرانه هستند،نام این میشود سیستم خدمات درمانی هزینه اش را هم (از مالیات) میپردازند.
گفتیم از چشم قانون برابر. کسی که پیش روی زنان را نگرفته، بروند مانند خردگرایان فرهنگسازی کنند و کارهای پردرآمد را بگیرند.
نقش افزوده دولت در امتیاز ویژه دادن اینجا چیست دیگر!؟
خوب دولت کارش باید همین چیزها باشد دیگر،انتقال از یک حالت به حالت دیگر میتواند هزینه بر باشد دولت با تخفیف مالیاتی (هزینه از جیب خود) این هزینه را میدهد تا زنان تشویق شوند این فرآیند انتقال را طی کنند. برده داری را از این جهت گفتم که آدام اسمیت گویا گفته بود برده داری صرفه اقتصادی ندارد پس برمیافتد ولی بقولی یا او اشتباه میکرده حداقل در کوتاه مدت یا برده داران از حساب و کتاب سررشته ای نداشتند و ضرر میکردند و نمیفهمیده اند
راسل فرضا تو وقتی یه بازاریاب یا یه نفر که احتیاج هست که خوب بتونه حرف بزنه. نیاز داشته باشی آیا میری یه شخص مردم گریز و غیر اجتماعی یا شخصی که لکنت زبون داره و نمیتونه حرف بزنه رو استخدام کنی؟ یا یه شخصی که اصلا لال هست؟ وقتی چنین شخصی فرد مناسبی برای شغل مورد نیاز تو نباشه آیا این یعنی که تو اون شخص رو از حق حیات محروم میکنی یا در حقش ظلم کردی؟
مشکل شما همینجاست مهربد. قانون وقتی برابری رو می پذیرد که قانون گزاران معتقد باشند همه افراد بشر تواناییهای برابری دارند. و برابر هستند. اگر قانون جمهوری اسلامی قوانین نابرابر داره به این خاطر هست که قانون گزاران فکر میکنن تواناییها برابر نیستند. بعضی شغلها به تواناییهای جسمی یا جنسی خاصی بستگی دارند و نمیشه اینو به تبعیض یا نابرابری ربط داد. مثلا ممکنه شغلی وجود داشته باشه که فقط افراد کوتوله بتونن از پسش بربیان. و افراد بلند قد نتونن. یا شرکتی باشه که طبق سیاست خاصی تصمیم بگیره فقط ناشنوایان رو استخدام کنه. یا مثلا یه شرکت طراحی مد فقط افرادی با گروه سنی خاص یا شرایط بدنی و قد و وزنی خاصی رو استخدام میکنه. اینها هم قوانین تبعیض آمیز و ناعادلانه نیستند یعنی ربطی ندارن اصلا بهم. کل حرف من از اول این هست که اگر تو واقعا معتقد نباشی زن و مرد برابر هستند وتوانایی های برابری دارند اینکه بیایی شعار برابری و حقوق برابر بدی کاملا بی معنی و مسخره و غیرمنطقی هست.
نه، سخن من روشن بوده و هست:
زن و مرد برابر هستند: نه
زن و مرد میتوانند برابر باشند: آری
زن و مرد میتوانند همه کارهای یکدیگر را انجام دهند: کمابیش آری (مرد نمیتواند شیر بدهد، زن نمیتواند کارهای سخت فیزیکی را بخوبی مرد انجام دهد و ..)
..
روشنه که ما برابری حقوق را برای این دادهایم که آمار برای تک تک آدمها کار نمیکند، اگر نه سخن شما درست است.
اگر تک تک زنان بگوییم ژنتیکی کور به دنیا میامدند، آنگاه از دید حقوق هم برابر نمیشدند (مگر تا زمانیکه بگفت امیر خودمان همه را بینا میکردیم)!
ولی اینگونه نیست و زنان اگر بخواهند میتوانند برابر باشند و همواره نمونه نقض اینجا و آنجا داشتهایم، نکته در
این است که نمیخواهند و بیشتر آنها سرگرم همان fashion و مانکن بازی و کارهای نه چندان بخردانه دیگر هستند.
کارفرما هم میتواند بر پایه پیشانگاشتهای خود زندگی کند و به من و شما نیست شیرین جان که برای دیگران تعیین تکلیف کنیم!
شاید یک کارفرما کسی دوست داشت تنها زنان زیبا یا همان نمونه مردان کوتوله که گفتید را به کار گیرد:
کارش نااخلاقی است؟ شاید
کارش درست است؟ پُرگِرایند نه (احتمال بالا نه)
آیا ما حق دخالت سرراست داریم؟ نه
آیا ما حق دخالت ناسرراست براه فرهنگسازی و .. داریم؟ آری
ما باید در راستای فرهنگسازی پیش برویم و دولت هم نباید هیچ امتیاز ویژهای به کسی یا گروهی
بدهد، مگر در پوشش همان فرهنگسازی (ناسرراست) تا به فرجام خواستنی (همزیستی آشتیامیز) برسد.
خوب دولت کارش باید همین چیزها باشد دیگر،انتقال از یک حالت به حالت دیگر میتواند هزینه بر باشد دولت با تخفیف مالیاتی (هزینه از جیب خود) این هزینه را میدهد تا زنان تشویق شوند این فرآیند انتقال را طی کنند.
برده داری را از این جهت گفتم که آدام اسمیت گویا گفته بود برده داری صرفه اقتصادی ندارد پس برمیافتد ولی بقولی یا او اشتباه میکرده حداقل در کوتاه مدت یا برده داران از حساب و کتاب سررشته ای نداشتند و ضرر میکردند و نمیفهمیده اند
وظیفه دولت در امنیت است.
فرهنگسازی نیز در امنیت نقش دارد، از همینرو دولت میتواند ناسرراست در راستای سیاستهای خود در فرهنگسازی هم
سوگیری (biased) کرده و برای نمونه در "به یک چشم نگریستن زن و مرد" سرمایهگذاری کند، ولی فرجامیابی پایانی باید بدست خود مردم باشد.
چون کارفرما از میان مردم میاید، پس میتواند از فرهنگسازی انجام شده هنود (اثر) گرفته و بی نگرش به جنسیت کارگُماری کند: ارزیابی پایانی همچنان با وی (و مردم) خواهد بود.
اگر دولت بخواهد امتیاز ویژه به این و آن بدهد که خود میشود مایه پرخاش (اعتراض)! من که
هیچ تهدیدی برای خودم نمیبینم از این "امتیاز ویژه" خشمگین میشوم، چه برسد به دیگر مردم!
راسل فرضا تو وقتی یه بازاریاب یا یه نفر که احتیاج هست که خوب بتونه حرف بزنه. نیاز داشته باشی آیا میری یه شخص مردم گریز و غیر اجتماعی یا شخصی که لکنت زبون داره و نمیتونه حرف بزنه رو استخدام کنی؟ یا یه شخصی که اصلا لال هست؟ وقتی چنین شخصی فرد مناسبی برای شغل مورد نیاز تو نباشه آیا این یعنی که تو اون شخص رو از حق حیات محروم میکنی یا در حقش ظلم کردی؟
وظیفه ما (و دولت) است که برای این فرد امکان کار فراهم کند،مثلا یک مورد جالبش را چند وقت پیش بی بی سی میگفت یک شبکه کره ای مجری خبر نابینا استخدام کرده از دلایلش هم اینست که دولت تخفیف مالیاتی برای استخدام معلولان دارد،برای او محیط کار ویژه و دستگاه مترجم به خط نابینایان و... هم قرار داده اند. کار فرما وظیفه اش انجام بهینه کار است ولی در عین حال همه جامعه دربرابر معلولان و... مسئولند،نمیشود معلولان در گوشه خیابان گدایی کنند،معلولیت کم مشکلیست برایشان بیکاری هم بیاید رویش!
ولی اینگونه نیست و زنان اگر بخواهند میتوانند برابر باشند و همواره نمونه نقض اینجا و آنجا داشتهایم، نکته در این است که نمیخواهند و بیشتر آنها سرگرم همان fashion و مانکن بازی و کارهای نه چندان بخردانه دیگر هستند.
خب محربُد چرا fashion و مانکن بازی نابخردانه است ؟ تنها برای اینکه دختران مانند شما چندان در فکر علم و دانش نیستند شما برترید ؟
مهربد منم هیچ جا نگفتم کارفرما حق داره یا نداره چه کاری رو انجام بده. یا چه کسانی رو استخدام کنه. زنان و مردان آیا برابر هستند یا نه؟ شما میگید نیستند ولی میتونند باشند اگه بخوان. یعنی در واقع به طور بالقوه برابر هستند. وقتی برابر نیستند که هیچ اراده ای برای برابر شدن و توانایی های یکسان داشتن نداشته باشند. یه شخص کور مادرزاد که حتی علم پزشکی هم نتونه براش کاری انجام بده همیشه کور هست و هیچوقت تواناییهای بصری برابری با یه شخص بینا نخواهد داشت. و قانون هم هیچوقت اجازه رانندگی بهش نخواهد داد مگر اینکه ماشین بینایی وجود داشته باشه که بتونه خودش ماشین رو هدایت کنه. یه مجری خبر فقط میخواد اخبار رو بخونه و احتیاج به تبحر و مهارت خاصی نداره که نابینایی مانعش بشه. وقتی با کمک خط بریل میتونه از پسش بربیاد و وقتی توان بیان و مهارت گفتاری خوبی داشته باشه ، از نظر مهارتی و توانایی چه فرقی با یک بینا داره؟
مهربد منم هیچ جا نگفتم کارفرما حق داره یا نداره چه کاری رو انجام بده. یا چه کسانی رو استخدام کنه. زنان و مردان آیا برابر هستند یا نه؟ شما میگید نیستند ولی میتونند باشند اگه بخوان. یعنی در واقع به طور بالقوه برابر هستند. وقتی برابر نیستند که هیچ اراده ای برای برابر شدن و توانایی های یکسان داشتن نداشته باشند. یه شخص کور مادرزاد که حتی علم پزشکی هم نتونه براش کاری انجام بده همیشه کور هست و هیچوقت تواناییهای بصری برابری با یه شخص بینا نخواهد داشت. و قانون هم هیچوقت اجازه رانندگی بهش نخواهد داد مگر اینکه ماشین بینایی وجود داشته باشه که بتونه خودش ماشین رو هدایت کنه. یه مجری خبر فقط میخواد اخبار رو بخونه و احتیاج به تبحر و مهارت خاصی نداره که نابینایی مانعش بشه. وقتی با کمک خط بریل میتونه از پسش بربیاد و وقتی توان بیان و مهارت گفتاری خوبی داشته باشه ، از نظر مهارتی و توانایی چه فرقی با یک بینا داره؟
آفرین کم کم داریم نزدیک میشویم. درست همین است، زنان تَوند (پتنسیال) انجام کمابیش همه کارهایی که مردان میانجامند را دارند، ولی از
روی آوندهای (دلایل) گوناگون (و بیشتر ناشناخته) هنوز ندیدهایم به آنها بپردازند، ولی از روی بودن نمونههای نقض گوناگون میدانیم که تَوَند آنجا هست.
نکته در این است که هنوز ما نمیبینیم زنها از این تَوند آنچنان بهرهبرداری کنند، پس چشمداشتی هم نباید از ما بشود که زن و مرد را یکی بیانگاریم.
بگوییم شما یک برادری دارید که بسیار آتاو (با استعداد) است ولی هیچ کاری در زندگی انجام نداده:
1. آیا شما جوری وانمود میکنید که برادرتان انگار در زندگی همه کار کرده؟ (آیا ما باید جوری وانمود کنیم که زنان همه کارهایی که باید بکنند را کردهاند؟)
2. آیا شما به برادرتان میگویید که بسیار آتاو است، ولی در زندگی کارهای بزرگ و مهادینی هم باید بیانجامد تا احترام دیگران را داشته باشد؟
بانوان میتوانند بجای دور ریختن انرژی و هزینهها بروند ژنتیک بخوانند و دردی از دردهای بشری برداشته و دیگر آدم کور نداشته باشیم! یا میتوانند به همبودشناسی بپردازند و راهکار برای پیشگیری از رفتارهای خودویرانگرانه آدمی بیابند. میتوانند به فلسفه بپردازند و راهی برای خوشنودسازی آدمی بی نیاز به دین و موهومات بیایند.
میتوانند همپای مردان در این رشتهها کار کنند و به همه فرایندهای دانش و خردگرایی شتاب بدهند.
ولی بیشتر زنان اینگونه که ما در زندگی روزانه و کاری و بیرون میبینیم، تنها و تنها به جایگاه همبودین (اجتماعی) اشان بها میدهند: کدام خوشگلتره، کدام شوهر/دوست پس/.. بهتری دارد، کدام بهمان است و در کنار آن خرید و آرایش و گاه بچهداری!
نگرش من همچنان آماری است، بدین چم که برخی از میان مرد و زن باید در راستای رسیدن به چیزهایی که برای همه ما خواستنی است بکوشند، در این میان برخی نیز نه تنها خوب که پسندیده است که به کارهای کناری چون نگارگری، هنر، مانکن بودن، تنز، ادبسار و .. بپردازند.
نکته این است، آیا میخواهیم سرانجام یک همگونی میان زن و مرد داشته باشیم یا نه؟ اگر آری، در میان زنان کمابیش تنها کارهای کناریتر دیده میشود و نه مهادینتر، و دشواری ما همین است.
از دید شخصی من اینکه چرا این تَوند (پتنسیال) زنان امروز (در غرب و نه ایران!) باز نشده به اندازه زیادی دیگر به خودشان است و مانند همان برادر بازیگوش بالا هستند که از آتاوی (با استعدادی) خود بس خرسند هستند، ولی بجای پرداختن به چیزهای مَهند و مهادین، با مانکنبازی و fashion و اینها بازیگوشی میکنند .. و چون ابزار سکس را در دست دارند، از آن دُژسود (سوء استفاده) میبرند و روی هم رفته رفتارشان آزاردهنده و آزاردهندهتر میشود.
مهربد من جوری وانمود نمیکنم که برادرم همه کاری انجام داده البته بهش هم نمیگم بی استعداد هست و لی همون حرف دوم شما بهش میگم باید خودشو نشون بده حداقل برای خودش نه برای کسب احترام دیگران. در مورد زنان هم این درست نیست که همه تقصرها رو گردن خودشون بندازیم. اینکه زنان کمتر به دنبال اثبات خودشون یا کسب موفقیتی یا انجام کاری هستند حداقل تو ایران دلیلش این هست که نه چنین توقعی ازش دارن و نه ازش میخوان و دایم هم این تفکر القا میشه که تو دختری نیازی به کار کردن نداری یا مثل مردان احتیاج نیست که خودتو تو اجتماع بخوای اثبات کنی. من خودم تا حالا هزاران بار این جمله ها رو از آدمای مختلف شنیدم. خیلی مهم هست که اجتماع چه انتظاری از اشخاص داشته باشه. یه پسر که سعی میکنه پیشرفت کنه یا دنبال شغل و موفقیت هست یا به دنبال این هست که کاری انجام بده به این دلیل هست که میدونه کسی دیگه این امکانات رو براش فراهم نمیکنه و خودش به تنهایی باید از پس زندگیش بربیاد ولی یه دختر از طرف اجتماع این تفکر بهش القاء میشه که بالاخره یکی پیدا میشه نیازهای تو رو برطرف کنه خیلی نگران آینده و موقیعت اجتماعی نباش. کمترین موفقیت از طرف اجتماع شاهکاری عظیم تلقی میشه نسبت به وقتی که یه پسر اون موفقیت رو کسب کنه. به خاطر همین یه پسر دایم به سمت پیشرفت کردن بیشتر هل داده میشه ، این تنها یه دلیل از کمتر اجتماعی بودن زنان هست.
یک پُرسشی داشتم ؛ دوست دارم رُک بگویید ؛ آیا با این اوصاف شما احساس می کنید که بانوان اینجا نیز احمقند ؟
من بانوان اینجا را باهوش و برگزیده میبینم که گرایش به دانش و چیزهای دیگری هم در کنار کارهای زندگی دارند.
در بیرون هم چندتایی دختر میشناسم که همتراز خود میبینم، ولی همانها هم بیشتر در تَوند هستند تا هَسیائش (realization) آن. به نگر من شیرین گرامی
نکته خوبی را گفت، بیشتر دخترها براستی انگیزهای برای پیشرفت و کار ندارند، چرا که با سرمایهگذاری اندکی روی زیبایی خود میتوانند مرد بسیار کامیار و خوبی را از آن خود کنند.
ولی در کنار آن، امروز پسرها هم کم کم دارند از این داستان میآگاهند و نمونههایی از این جُستار
را در فرومهای انگلیسی زبان و .. هم میبینیم و این رویکرد دختران گمان نمیکنم تا ابد همینجور بتواند بماند.
الان داشتم یک سری عکس از نیکی کریمی میدیدم دیدم خودش رو برنزه کرده و به جای اینکه قشنگتر شده باشه به شدت زشت شده ! همسر یکی از دوستان هم در اینجا این کار رو کرد و خیلی زشت شد ! و جالبه که خودش فکر میکرد خیلی زیبا شده !
چرا برخی خانمها فکر میکنند با این کارها که در واقعیت زشت ترشان میکند زیبا تر میشوند ؟
سیمون دوبوآر میگه زن، زن به دنیا نمیاد. 😌 همه ش تقصیر نقش گذاری جنسیتیه. مرد هم مرد به دنیا نمیاد. اگه زن و مرد؛ زن و مرد میشن به خاطر اینه که جامعه ازشون اینو میخواد.
سیمون دوبوآر میگه زن، زن به دنیا نمیاد. 😌 همه ش تقصیر نقش گذاری جنسیتیه. مرد هم مرد به دنیا نمیاد. اگه زن و مرد؛ زن و مرد میشن به خاطر اینه که جامعه ازشون اینو میخواد.
من در این باب کمی تا اندکی ژرف تر اندیشیده ام و کاستی های رفتاری را که آغازنده جُستار برشمردند را با دید گسترده تری بررسی می کنمــــ... ! نخست اینکه من افزون بر بیشینه زنان ؛ بیشنه مردان ؛ و در پی آن بیشینه مردمان را به همان دم دستی ترین ریخت واژه تشبیه می کنمـــــ... ؛ اما این ویژگی در زنان بیشتر دیده می شود ! به گمان من ؛ توان داده پردازی ، یا نیروی آناکاوی فرنودین (قدرت تجزیه و تحلیل و فراکاوی منطقی) ؛ در زنان تراز بسیار پایینی دارد ! بر این باورم که بیشینه رفتارها و کردارهای نابخردانه از زنان نیز ، از مِهاد یادکرده می تراود !
برای همین بیشینه مردمان ستُرگ و سرشناس مردانند !
اگر تاریخ را در نگر نیاوریم و آوند شکوفا نشدن توانایی های زنان در گذشته را ستمدیدگی شان بدانیم، کنون نیز آش همین است و کاسه نیز ! دانشمندان (فیزیک، اخترشناسی، مزداهیک و...) ؛ فیلمسازان ؛ آهنگسازان ؛ فیلسوفان ؛ هتا آشپزان و در زمینه های بسیار دیگر ؛ ما چهره مردان را پر رنگ تر و چشمگیر تر از زنان می یابیمــــ... !
پرسش من از شما این است که راه های برون رفت از این گرفتاری چیست و چگونه است ؟!
پرسش من از شما این است که راه های برون رفت از این گرفتاری چیست و چگونه است ؟!
به باور من، زنان باید در قدم نخست به خودشان بیایند؛ خودشان را باور کنند؛ ارزش استقلال اجتماعی خود را درک کرده و با برای مبارزه با سیستم های فکری مردسالار و استبدادی، به پا خیزند! در این راستا من نیز تا زمانی که بر این باور خود استوار باشم؛ تا وقتی زنده هستم در صف نخست مبارزه برای یاری به چنین زنانی(بانوانی) حضور خواهم داشت.
به باور من، زنان باید در قدم نخست به خودشان بیایند؛ خودشان را باور کنند؛ ارزش استقلال اجتماعی خود را درک کرده و با برای مبارزه با سیستم های فکری مردسالار و استبدادی، به پا خیزند! در این راستا من نیز تا زمانی که بر این باور خود استوار باشم؛ تا وقتی زنده هستم در صف نخست مبارزه برای یاری به چنین زنانی(بانوانی) حضور خواهم داشت.
مشروط بر اینکه به راستی دنبال چنین چیزهایی باشند ! اغلب زنانی که بنده دیده ام دنبال امتیازگیری های بیخودی هستند و نه چیزهای دیگر .
برای مثال وقتی میگویند زنان میتوانند مجانی وارد دیسکو شوند که هدف چنین امتیازی از پیش معلوم است همه زنان نیششان تا بناگوش هم باز میشود ولی همان زنان وقتی بهشان میگویند در جامعه برابر زنان باید پا به پای مردان کار کنند اخمشان میرود توی هم و میشوند فمینیست دو آتشه و همه مردها اخی و زن ستیز میشوند و ...
من هم متقائد نشدم.ضمن اینکه این ویژگیهایی که ایشون نام بردن بیشتر در مردهاست تا خانمها.مثلا احساساتی نباشه اما دلیل اینکه زن روشنفکرزیبا فاجعه ای عظیمه !!!!رونگفتن.
من هم متقائد نشدم.ضمن اینکه این ویژگیهایی که ایشون نام بردن بیشتر در مردهاست تا خانمها.مثلا احساساتی نباشه اما دلیل اینکه زن روشنفکرزیبا فاجعه ای عظیمه !!!!رونگفتن.
اگر این تبصره را بپذیریم که در هر شوخی ای ذره ای چاشنی حقیقت نیز هست، آنوقت میگویم که این حرفم صرفا شوخی بود. اما به تجربه شخصی خود دریافته ام که روشنفکری زنان چیزی نیست جز عشوه گری و طنازی و خودشیرینی و در نهایت تظاهر به آنچه از آن سر در نمی آورد!سخنی از روسو:زنان عموما هیچ عشق و علاقه ای به هنر ندارند و از فضل و معرفت و استعداد و نبوغ هم بی بهره اند!شوپنهاور با ادبیاتی طنز آمیز در موردشان چنین میگوید: فقط کافی است توجه و علاقه زنان به یک کنسرت، یک اپرا، یا یک تئاتر را مشاهده کنید-به هنگام اجرای بهترین قطعات و بزرگترین شاهکارهای هنری با بلاهتی کودکانه مشغول پچ پچ و ورور میشودند.اگر صحت داشته باشد که یونانیان زنان را از حضور در سالن تئاتر منع میکردند،باید گفت که کاملا حق داشتند؛حداقل میشد فهمید بازیگران روی اسکنه چه میگویند. رویش را ندارم که همه ی مقاله شوپنهاور را نقل کنم. و صد البته اعتقادی هم به همه ش ندارم. اما این به این معنا نیست که زن روشنفکر وجود ندارد.اتفاقا وجود هم دارد(البته خیلی به ندرت) و خیلی هم خوب است.اما تظاهر به روشنفکری چیزی ست که من بیشتر میبینم!و وقتی زنی روشنفکر نمایی کند، در واقع در حال گرم کردن جهنم برای مرد است.
داریوش عزیز این برداشت شماست و لزوما نمیتواند حقیقت داشته باشد.اگر شما یا شوپنهاور در جامعه ی آماری خود در اطراف خود از این دست زنان دیده اید دلیل بر این نمیشود که چنین چیزی اصالتا وجود داشته باشد. هر کس در زمینه ای که علاقه مند است کسب دانش میکند و اتفاقا بی شمارند آقایونی که به هیچ علم وهنری علاقه نشان نمیدهند. حالا اگر ن هم ادعا کنم که نمایش علم دوستی آقایون نیز وسیله ائیست برای جلب توجه کیست که غیر ان را ثابت کند؟
تا جایی که ما دیدیم بیشترمردها به ظاهر زنها اهمیت میدن نه اینکه زن چی می فهمه ، پس زنی که بخواد با تظاهر به روشنفکری طنازی و عشوه گری کنه احمقه واقعا، بهتره به ظاهرش برسه و یه کم وقتش رو بیشتر جلوی آینه بگذرونه و راههای آسونتر و موثرترعشوه گری رو یاد بگیره. مردها هم معمولا دوست دارن که زن کمتر از خودشون بفهمه و اگه اینطور نباشه غرورشون جریحه دار میشه پس همون بهتر که زن خودش رو بزنه به خنگی تا مرد دلش خوش باشه! به قول دوستان پناه بر اسپاگتی...
داریوش عزیز این برداشت شماست و لزوما نمیتواند حقیقت داشته باشد.اگر شما یا شوپنهاور در جامعه ی آماری خود در اطراف خود از این دست زنان دیده اید دلیل بر این نمیشود که چنین چیزی اصالتا وجود داشته باشد. هر کس در زمینه ای که علاقه مند است کسب دانش میکند و اتفاقا بی شمارند آقایونی که به هیچ علم وهنری علاقه نشان نمیدهند. حالا اگر ن هم ادعا کنم که نمایش علم دوستی آقایون نیز وسیله ائیست برای جلب توجه کیست که غیر ان را ثابت کند؟
بانو، عرض کردم که اگر چه شوپنهاور انصافا خیلی چیزها را راست گفته من همه ی حرفهایش را قبول ندارم.همچنین گفتم که زن روشنفکر هم هست و خوب هم هست و من هم دیده ام.اما متاسفانه من بیش از آنکه در میان زنان روشنفکری دیده باشم، روشنفکر نمایی دیده ام.حالا شاید جامعه آماری بنده اندک باشد، اما خب هرکس در موارد اینچنینی با توجه با محیط اطرافش قضاوت میکند. حالا بانوان روشنفکر فروم مطمئنا مرا مورد انتفادهای بی امان خود قرار خواهند داد و من نیز چاره ای نخواهم جز اینکه در نهایت همه ی حرفهایم را پس بگیرم و بگویم "اتفاقا زنها خیلی هم از مردها روشنفکرتر هستند و اصلا ای کاش من هم زن بودم" و بروم سیگاری دود کنم و چایی بخورم در حالی که به گواه لبخند معناداری که بر صورتم نقش بسته به آنچه گفته ام اعتقادی ندارم .
تا جایی که ما دیدیم بیشترمردها به ظاهر زنها اهمیت میدن نه اینکه زن چی می فهمه ، پس زنی که بخواد با تظاهر به روشنفکری طنازی و عشوه گری کنه احمقه واقعا، بهتره به ظاهرش برسه و یه کم وقتش رو بیشتر جلوی آینه بگذرونه و راههای آسونتر و موثرترعشوه گری رو یاد بگیره.
مردها هم معمولا دوست دارن که زن کمتر از خودشون بفهمه و اگه اینطور نباشه غرورشون جریحه دار میشه پس همون بهتر که زن خودش رو بزنه به خنگی تا مرد دلش خوش باشه! به قول دوستان پناه بر اسپاگتی...
برای سکس روشنه که مردها دنبال زن خوشگل هستند.
ولی فرهیختگی چه پیوندی به سکس دارد؟ فرهیختگی (روشنفکری) درباره خردگرایی، همسخنی، هماندیشی و اینهاست، نه سکس و زیبایی و سرتر بودن و نبودن در رابطه دوستی!
خیر دوست عزیز شما همچنان بر اعتقاد خود باشید و من نیز سعی نخواهم کرد که عقیده ی شما را تغییر دهم . اما تنها چیزی که فکر میکنم اگر نگویم به شعور خودمان توهین کرده ام این است که:این مسئله هیچ ربطی به جنسیت ندارد.پدیده ی روشنفکر نمایی در هر دو گروه مرد و زن به وفور دیده شده است.و باید ریشه ی این مسائل بازبینی شود و نه اینکه چه کسی بیشتر به این پدیده گرایش دارد.شاید حرف شما را تا حدودی بپذیرم از آن جهت که در گذر زمان آز بس که زنان را محدود به وظایف خاص زنانه تعریف کرده اند این جنس نیز که از این بابت که انسان است و تشنه ی دانستن شاید بیشتر به این پدیده گرایش پیدا کند اما باور بفرمایید شجاعت به زبان اوردن عبارت(نمی دانم) در بین زنان بیش از مردان دیده میشود.
اما به تجربه شخصی خود دریافته ام که روشنفکری زنان چیزی نیست جز عشوه گری و طنازی و خودشیرینی و در نهایت تظاهر به آنچه از آن سر در نمی آورد!سخنی از روسو:زنان عموما هیچ عشق و علاقه ای به هنر ندارند و از فضل و معرفت و استعداد و نبوغ هم بی بهره اند!شوپنهاور با ادبیاتی طنز آمیز در موردشان چنین میگوید: فقط کافی است توجه و علاقه زنان به یک کنسرت، یک اپرا، یا یک تئاتر را مشاهده کنید-به هنگام اجرای بهترین قطعات و بزرگترین شاهکارهای هنری با بلاهتی کودکانه مشغول پچ پچ و ورور میشودند.اگر صحت داشته باشد که یونانیان زنان را از حضور در سالن تئاتر منع میکردند،باید گفت که کاملا حق داشتند؛حداقل میشد فهمید بازیگران روی اسکنه چه میگویند.
سخن دوستمان اینه که زنها با کاربرد ابزارهای فرهیختهنما میکوشند جایگاه همبودین (اجتماعی) خودشان را بالا ببرند، نه اینکه براستی بدنبال راهکار، دانش راستین یا حقیقت یا چنین چیزهایی باشند.
مانند کسی که 10 زبان یاد میگیرد نه برای اینکه بدرد میخورند یا زبانشناس است، برای اینکه پیش دیگران به چند زبان سخت گفته و به به و چه چه آنها را بشنود.
ولی جدی تعداد زنان روشنفکر یا زنانی که ارزش روشنفکر بودن رو درک میکنن خیلی بیشتر از مردان روشنفکر یا مردانی که ارزش روشنفکر بودن رو درک میکنن هست، البته شاید تعاریفشون از روشنفکری متفاوت باشه با اون چیزی که من یا داریوش یا ... فکر میکنیم. در هر صورت اینم از باهوش تر بودن زنان برای درک و دریافت بهتر موضوعات حکایت دارد.
اتفاقا من فکر کنم تفسیر من درست تره :-)چون دوستمون گفتند وقتی زنی روشنفکرنمایی می کنه در حال گرم کردن جهنم برای مرد هستبه نظرتون این یعنی خود شیرینی برای بالا بردن جایگاه اجتماعی یا دلبری برای به دام انداختن مرد؟هر چند هر دو فاجعه س...
تا جایی که ما دیدیم بیشترمردها به ظاهر زنها اهمیت میدن نه اینکه زن چی می فهمه ، پس زنی که بخواد با تظاهر به روشنفکری طنازی و عشوه گری کنه احمقه واقعا، بهتره به ظاهرش برسه و یه کم وقتش رو بیشتر جلوی آینه بگذرونه و راههای آسونتر و موثرترعشوه گری رو یاد بگیره. مردها هم معمولا دوست دارن که زن کمتر از خودشون بفهمه و اگه اینطور نباشه غرورشون جریحه دار میشه پس همون بهتر که زن خودش رو بزنه به خنگی تا مرد دلش خوش باشه! به قول دوستان پناه بر اسپاگتی...
من خودشم شخصا این اخلاقو دارم که که اگر طرفم از من کمتر بفهمه اذیت میشم و دوس ندارم طرفم از من کمتر بفهمه از بیشتر فهمیدنش اصلا ناراحت نمیشم
اتفاقا من فکر کنم تفسیر من درست تره :-)چون دوستمون گفتند وقتی زنی روشنفکرنمایی می کنه در حال گرم کردن جهنم برای مرد هستبه نظرتون این یعنی خود شیرینی برای بالا بردن جایگاه اجتماعی یا دلبری برای به دام انداختن مرد؟هر چند هر دو فاجعه س...
در کنار "خودنمایی" عشوهگری (=دلبری) هم بود، ولی تنها دلبری نبود.
اگر این تبصره را بپذیریم که در هر شوخی ای ذره ای چاشنی حقیقت نیز هست، آنوقت میگویم که این حرفم صرفا شوخی بود. اما به تجربه شخصی خود دریافته ام که روشنفکری زنان چیزی نیست جز عشوه گری و طنازی و خودشیرینی و در نهایت تظاهر به آنچه از آن سر در نمی آورد!سخنی از روسو:زنان عموما هیچ عشق و علاقه ای به هنر ندارند و از فضل و معرفت و استعداد و نبوغ هم بی بهره اند!شوپنهاور با ادبیاتی طنز آمیز در موردشان چنین میگوید: فقط کافی است توجه و علاقه زنان به یک کنسرت، یک اپرا، یا یک تئاتر را مشاهده کنید-به هنگام اجرای بهترین قطعات و بزرگترین شاهکارهای هنری با بلاهتی کودکانه مشغول پچ پچ و ورور میشودند.اگر صحت داشته باشد که یونانیان زنان را از حضور در سالن تئاتر منع میکردند،باید گفت که کاملا حق داشتند؛حداقل میشد فهمید بازیگران روی اسکنه چه میگویند. رویش را ندارم که همه ی مقاله شوپنهاور را نقل کنم. و صد البته اعتقادی هم به همه ش ندارم. اما این به این معنا نیست که زن روشنفکر وجود ندارد.اتفاقا وجود هم دارد(البته خیلی به ندرت) و خیلی هم خوب است.اما تظاهر به روشنفکری چیزی ست که من بیشتر میبینم!و وقتی زنی روشنفکر نمایی کند، در واقع در حال گرم کردن جهنم برای مرد است.
البته دوست عزیز من و بسیاری از زنان خیلی پیشتر متوجه شده بودیم که اکثر مردان ما نقش یک روشنفکر را بازی میکنند و در واقع اگر دقت شود در عمق ذهن خود مردان متعصب ،سنتی و ضد زن هستند.مردانی که هنوز فکر میکنند با توهین کردن به زنان ،مردانگی شان نه تنها زیر سوال نمی رود بلکه میتوانند بهتر و بالاتر سر خود را در جمع نگه دارند.همانهایی که هرجا بحثی پیش بیاید برای ثقیل تر کردن وزن گفته هایشان از فلان فیلسوف اروپایی نقل قول میکنند اما در عمل پایبند به گفته های حضرات و آیات عظام داخلی هستند.