03-19-2014, 10:24 PM
کوشا نوشته: 1-این مقدار انبساط در چنین کسری از زمان به چه معناست و چگونه قابل توجیه است؟
آماسش کیهانیک (cosmic inflation) یک پدیده است و معنای ویژهای ندارد. باید نیک بنگرید که هیچ
کجای نگرهیِ مهابنگ سخن از "آغازِ زمان" نرفته, تنها از آغازِ گسترش جهان آمده و به هیچ روی نمیگوید که جهان آفریده شده است.
اینکه چرا جهان فشرده بوده و ناگهان مهبانگیده و آماسیده دهها نگرهیِ دانشیک دارد و هیچکدام هنوز هایسته نشدهاند. میتوانید جهان
را چرخهاین (cylical) بیانگارید که همینجور میآماسد و وامیگسترد تا زمانیکه به یک آستانهیِ ویژهای رسیده و دوباره درخود چگالیده و به مهبانگی دیگر میانجامد.
نگرهیِ دیگر, «جهانهایِ همراستا» میپردازد که جهان ما خود یک نوزاد-جهان است و مهبانگ را یک پدیدهیِ کوانتومیک بسیار کم گِرایند میداند که گرایندیِ
رخداد آن یک در چند تریلیون سال است — عمر جهان ما از مهبانگ به اینور ١٣.٧ میلیارد سال بیشتر نیست — و اینجور در دنبال میگوید که اگر به جهان ما هم
زمان بسنده بدهیم, پس از میلیاردها سال در آن سرمایش پایانی در جایی از بستر اسپاشزمان پدیدهیِ کوانتومیک بختانه رویداده و یک جهان دیگر از جهان زاده میشود.
رویهمرفته در هیچکدام از نگرههایِ فیزیک شما رد پایی از "آفرینش (= پدید آمدن چیز از هیچ)" نخواهید یافت.
کوشا نوشته: 2-در صورت صحت و ثابت شدن مطلب فوق، این موضوع به نفع خداست یا به ضرر او؟
نگرهپردازان آفرینش هوشمند چند دروغ را آن میانها لامیپوشانند:
١- مهابنگ را برابر با آفرینش میگیرند: آفرینش = پدید آمدن یک چیز از هیچ; هنگامیکه مهابنگ هیچ سخنی در دربارهیِ آفرینش نمیزند.
٢- با دستآویز به کژفرنود «خدایِ سوراخها», میکوشند از ناآگاهیِ [کنونی] ما دربارهیِ رویدادهای پیشامهبانگ به سودِ هستیِ خدا بهرهبردارند: «شما نمیدانید پیش از مهبانگ چه بوده؟ پس خدا هست.»
٢- با دستآویز به کژفرنود «خدایِ سوراخها», میکوشند از ناآگاهیِ [کنونی] ما دربارهیِ رویدادهای پیشامهبانگ به سودِ هستیِ خدا بهرهبردارند: «شما نمیدانید پیش از مهبانگ چه بوده؟ پس خدا هست.»
پارسیگر
.Unexpected places give you unexpected returns