[Scary]

بیاییم بدون تعصب، تمام دارایی‌ها و فرصت‌هایی که در اختیار داریم را دقیق بررسی کنیم.

آنارشی می‌گوید: براندازی با دخالت خارجی، با توجه به نامشخص بودن ابعاد آسیب و نتایجش، ریسک زیادی دارد.

براندازی با دخالت خارجی که ابعاد آسیب و نتایجش معلوم نباشه از نظر من ریسک زیادی داره و حتی میتونه منجر به حرکت رو به عقب هم بشه

این حرف از نظر احتیاط قابل فهم است، اما سوال اصلی اینجاست: اگر این مسیر را رد کنیم، دقیقا چه راه عملی برای متوقف کردن چرخه معیوب این حکومت وجود دارد؟

در جنگ قبلی، آنارشی و دوست هم نظرش عمدتا بر ناامیدی و بن‌بست تاکید داشتند و حتی امکان براندازی را رد می‌کردند، بدون اینکه جایگزین مشخصی ارائه دهند. 

اکنون هم می‌گوید: راه دم‌دستی و کوتاه‌مدتی وجود ندارد.

این نوع نگاه، اگر بدون ارائه مسیر جایگزین باشد، عملا به تعلیق و انفعال منجر می‌شود.

در مقابل، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد جامعه ایران کاملا ایستا نیست. تغییرات رفتاری، گرایش به خودسازی، افزایش توجه به سلامت روان و فیزیکی، و همچنین نوعی همگرایی بیشتر در برخی اعتراضات اخیر نشان می‌دهد که پتانسیل حرکت جمعی وجود دارد، هرچند هنوز کامل و سازمان‌یافته نیست.

همچنین تجربه خیزش‌های قبلی نشان داده اختلافات نمادین و جناحی می‌تواند باعث شکست شود، اما در برخی مقاطع اخیر، نشانه‌هایی از کاهش این شکاف‌ها دیده شده است. این یعنی امکان شکل‌گیری حداقلی از هم‌راستایی وجود دارد.

بنابراین مسئله این نیست که تغییر ساده یا بدون هزینه است؛ مسئله این است که: رد کردن همه مسیرها به‌دلیل ریسک، بدون ارائهٔ جایگزین عملی، خودش یک موضع غیرعملی است.
اگر قرار است با ریسک‌ها مخالفت شود، باید در کنارش یک مسیر واقعی و قابل اجرا هم ارائه شود، وگرنه نتیجه فقط ادامه وضعیت موجود است.