[Anarchy]

برای این بحث ها در واقع دیر شده چون ایران وسط جنگه ... اما فقط از باب استدلال، شما هزینه دادی به اختیار و عاملیت خودت . در نهایت هم جون خودت رو به مبارزه ترجیح دادی ‌،درسته ؟

در این جنگ دیگه عاملیت و انتخابی وجود نداره ‌. همه ممکنه آسیب ببینن . موافق و مخالف جنگ ... دامنه آسیب ها نا مشخصه، آینده بعد از جنگ هم نا مشخصه . 

بله من هم میدونم این حکومت قابل تحمل نیست اما به شدت به این جنگ و عواقبش بد بینم.

با توجه به حرف‌هایی که زدی اینکه با مداخله خارجی مخالفی و براندازی به هر قیمتی رو هم قبول نداری، به نظرت مسیر عملی و واقع‌ بینانه برای رسیدن به آزادی و بهبود وضعیت ایران چیه؟

اینکه میگی نسبت به این جنگ بدبین هستی قابل درکه، اما یک سوال جدی هست: در شرایطی که مردم با دست خالی بارها سرکوب شدن، واقعا چه راه عملی وجود داشت که بدون فشار خارجی چنین ضربه‌هایی به ساختار قدرت وارد بشه؟

براندازی با دخالت خارجی که ابعاد آسیب و نتایجش معلوم نباشه از نظر من ریسک زیادی داره و حتی میتونه منجر به حرکت رو به عقب هم بشه ... من راه دم دستی و کوتاه مدتی سراغ ندارم. تغییرات فکری که در من ایجاد شده ناشی از اینه که من دیگه صرفا یه چیزی به نام شیعه و اسلام رو تنها عامل بدبختی ایران نمیدونم. خود اشخاص و میزان تعهدشون به حرف هایی که میزنن برام معیاره و گرنه میبینم طرف صبح تا شب فحش میده به اسلام و قرآن اما اصولا پایبندی به هیچ اصول دیگه ای هم نداره . فقط و فقط منافع شخصی خودش. حرفش هم پیش بیاد میاد میگه حکومت فلان و بهمانه و همه دارن میخورن و میبرن منم همون کار رو بکنم . همه هم درست عمل کردن رو موکول کردن به تغییر حکومت ...

تغییر رژیم خیلی هیجان انگیزه اما یه چیزی این وسط گم شده ... مسوولیت فردی آدم ها که اصلا در موردش حرف زده نمیشه . الان ملت فکر میکنن به اسلام و قرآن فحش بدن و پرچم اسراییل رو بغل کنن دیگه اتوماتیک متمدن میشن ...

دیر یا زود مشخص میشه این حکومت رفتنی هست یا نه ... هیجان بعد از تغییر احتمالی رژیم هم میخوابه بعد از مدتی ... ببینیم بعدش چقدر مردم متمدن میشن !!