[Mehrbod]

من دارم در مورد یه موضوع عینی حرف میزنم ‌... اینجا دیگه کلاس درس نیست که بحث تئوری صرف کنیم ‌. اگر در این حد نابودی رژیم به هر قیمتی برات قابل دفاعه ، باید خودت هم شخصا حاضر باشی هزینه بدی ...

اینکه میگی باید هزینه بدی، من اینو فقط از دور نگاه نکردم. من خودم سال ۹۶ اعتراض کردم، زندان شدم و تا پای مرگ رفتم و بعدش مجبور شدم از ایران خارج بشم.
ولی بحث من اصلاً این نیست. بحث اینه که الان باید واقع‌بینانه نگاه کنیم: موندن این وضعیت چه هزینه‌ای داره و تغییر چه هزینه‌ای. اینو باید با استدلال بررسی کرد، نه با حذف کردن نظر طرف مقابل.

این سخن که تنها کسی میتواند درباره‌ی جنگ ایران نگر بدهد که خودش ایران باشد یاوه‌ای بیش نیست.
نخست اینکه, ایران یک کشور روی مریخ نیست, یک کشور در اندرکنش با دیگر کشورهاست و آسیب ج.ا.
به تک تک جهانیان میرسد, پس تک تک کسانیکه امروز زنده‌اند میتوانند روی اینکه چه چیزی بهتر است, سخن بگویند.

دو اینکه, تک تک کسانیکه من در ایران میشناسم خواهان این بوده‌اند که صدایشان بوده و به گوش جهانیان برسانیم
که از جنگ با ج.ا. خوشنود اند. 


به زبان دیگر, به داستان میتوانیم بخوبی پی ببریم که چرا آنارشی یاوه میگوید:

اگر براستی هوده با آنارشی بود و بیشتر ایرانیان از جنگ ناراحت, پس چرا باید ج.ا. دسترسی به 
اینترنت را میبرید و تنها به سیم‌کارت سفیدها میداد. آیا ج.ا. به اندازه‌ای آنارشی از اینکه چه شمار هوادار 
دارد آگاه نیست؟ اگر این همه "جنگ" نزدک مردم بد است, خب چرا اینترنت را ببندد, میگذاشت مردم 
روی اینترنت به جنگ اعتراض کنند و بخت خودش را برای فرازیست بالا میبرد.

به دیگر زبان, دم خروس را بباوریم یا گفته‌ی روباه را؟