نگرم تنها زمانی که فرد نکوهش کننده بگوید من از تو برتر و بهتر ام می توان گفت:"تو یکی دیگه خفه شو"
از بیخ داستان بر سر همین است چون بی اینکه این را بروشنی بگوید با همان نکوهش در جایگاه برتر فرامنشیک ، در دیدگاه بینندگان جای میگیرد چرا که جای accusateur در ویر ها همواره بالاتر از accusé بوده و هست. نمیشود که همزمان، قانون شکن, خود پدافندگر قانون هم باشد و همین common sense هم, از آروین و خردورزی پدید امده و نه از شکم : : آنکس که خود به گناه آلوده نیست، سنگ بیندازد ! پس ما ، همچنان که گفتید، این سزامندی را داریم که به این یک کس بگوییم: تو یکی خفه شو! • پارسیگر
این همه درگیری سر یک سفسطه آشکار نوبره! :))
قیاس مع الفارقی که اینجا میکنید و انگار تیکه های راسل عزیز رو هم نمیگیرید، برابر گرفتن استانداردهای دادگاه و منطقه.
بنابراین حتی اگر بیگناهی معیاری برای قضاوت باشه(که خیلی سخت میشه مطمئن بود کسی هیچ "گناهی" نکرده) دلیلی نمیشه همین معیار برای منطق هم صدق بکنه.
مثلا ما در دادگاه با شهادت یا نظر هیات منصفه میتونیم رای به چیزی بدیم ولی سر این مسئله که "ماست سفید است" میشه چنین کاری کرد!؟ :))
توضیحات من مربوط به مقایسه میان قضاوت در محیط دادگاه و به عنوان یک قاضی و قضاوت در محیط سخنگاه و بحث و گفتگو بود.به نگرم به سبب پرتنش شدن فضای گفتگو چند مبحث با یکدیگر قاطی شده اند،داوری ای که شما از آن سخن می گویید شامل داوری درباره ی کنش و رفتار هم می شود،نه فقط شخصیت گوینده.
اما در درباره ی قضاوت درباره ی "کننده" باز هم به نگرم فرض شما و مهربد نا درست است،چرا که من در مقام یک آدمکش می توانم،عمل قتل و قاتل را(با فرض اینکه قتل در پدافند از خود نبوده) نکوهش کنم.چراکه ما با نکوهش آن شخص را نسبت به اصول اخلاقی و نرم های رفتاری جامعه می سنجیم نه شخصیت و رفتار خودمان.من اگر قاتل باشم و یک قاتل دیگر را نکوهش کنم خود به خود این نکوهش به من هم باز می گردد و اینگونه نیست که من خود را در مقام بالاتری از آن یکی قرار دهم.به نگرم تنها زمانی که فرد نکوهش کننده بگوید من از تو برتر و بهتر ام می توان گفت:"تو یکی دیگه خفه شو"
ما دو گزاره داریم, یکی یکزمان به دو فرجام p و q میانجامد, یکی تنها به q:
A —> q
B —> q, p
فرجام q درست است, فرجام p نادرست.
در دست دیگر:
همهیِ گزارهها از جنس B میتوانند به جنس A کاسته شوند.
اکنون اگر بر پایهیِ تیغ اوکام, کسی بجای گزارهیِ
A گزارهیِ B را بکار برد, میگوییم چه کژفرنوده؟ بکوشید آنرا بیابید.
بازنمود
کاوه که خود سیگارکش است رو به سودابه میگوید:
A: سیگارکشی بد است.
B: سودابه تو چرا این همه سیگار میکشی دخترهیِ کودن؟ مگه نمیدونی سیگار چیز خوبی نیست؟
فرجامها:
q = سیگار بد است —> همواره درست, جدا از اینکه کاوه خود سیگار میکشد یا نمیکشد.
p = برتریِ جایگاه فرامنشیک [داورانه] کاوه به سودابه —> نادرست, زیرا کاوه خود اش هم سیگار میکشد.
کورش و میلاد من را به یاد سندروم استکهلم میاندازند چون فکر نمیکنم خود اینها میلیونر باشند ولی اینگونه از کسی که حق آنها را نیز میخورد دفاع میکنند ، مثل گروگانی که از گروگان گیر خود دفاع میکند!
کورش و میلاد من را به یاد سندروم استکهلم میاندازند چون فکر نمیکنم خود اینها میلیونر باشند ولی اینگونه از کسی که حق آنها را نیز میخورد دفاع میکنند ، مثل گروگانی که از گروگان گیر خود دفاع میکند!
حالا اصلن ربط این سوال شما به این تاپیک چی بود؟ یعنی ما باید جلوی سفسطه شما سکوت میکردیم؟😉
شما ایشون رو قبل از اینکه خودش این پیک رو بزنه بچه خطاب کردید و روشنه که با هدف تحقیر و مسخرگی بود. حالا هم زیاد مهم نیست چون این کوچک با بزرگی از شما گذشت کردند. نیاز به عذرخواهی هم از ایشون نیست چون ما میدونیم که مزدک نه آدمی هست که اشتباه بکنه، نه اشتباهشو قبول میکنه و نه اگر هم بکنه دست آخر عذرخواهی میکنه ☺️
بنابراین حتی اگر بیگناهی معیاری برای قضاوت باشه(که خیلی سخت میشه مطمئن بود کسی هیچ "گناهی" نکرده) دلیلی نمیشه همین معیار برای منطق هم صدق بکنه.
یک موضوعم اینکه فرد گناهکار به دلیل اینکه دلیلی برای ارتکاب اون عمل در ذهنش داره، احتمالن اون عمل رو مجاز میدونه دیگه. یعنی در داوری احتمالن با آقای متهم همزاد پنداری میکنه و دلیل و احساس متهم رو در انجام اون عمل خطا درک میکنه. یعنی مثلن کاپیتالیست که یک جنایتکاره از نظر آقایان، باید حتی در داوری سو دار به نفع کمونیسم نظر بده.
* سیر طعنه زد به پیاز که تو چقدر بدبویی
* خار را در چشم دیگران میبیند ولی شاهتیر را در چشم خود نمیبیند
* یک سوزن به خود، یک جوالدوز به دیگران
* یک بام و دو هوا
از نظر کمونیستی شما اینها درست هستند؟ علتش هم اینه که در فرهنگ ایرانی یک ضرب المثلند؟
--->
پس روشن شد فرهنگ دارای فرآورده های درست و راست است؟ یا نیست؟
البته دوگانگی در خیلی از نوشتارها و افکار شما دیده میشه. زیاد نگران تهیه کردن پاسخ منطقی نباشید.
ما دو گزاره داریم, یکی یکزمان به دو فرجام p و q میانجامد, یکی تنها به q:
A —> q
B —> q, p
فرجام q درست است, فرجام p نادرست.
در دست دیگر:
همهیِ گزارهها از جنس B میتوانند به جنس A کاسته شوند.
اکنون اگر بر پایهیِ تیغ اوکام, کسی بجای گزارهیِ
A گزارهیِ B را بکار برد, میگوییم چه کژفرنوده؟ بکوشید آنرا بیابید.
بازنمود
کاوه که خود سیگارکش است رو به سودابه میگوید:
A: سیگارکشی بد است.
B: سودابه تو چرا این همه سیگار میکشی دخترهیِ کودن؟ مگه نمیدونی سیگار چیز خوبی نیست؟
فرجامها:
q = سیگار بد است —> همواره درست, جدا از اینکه کاوه خود سیگار میکشد یا نمیکشد.
p = برتریِ جایگاه فرامنشیک [داورانه] کاوه به سودابه —> نادرست, زیرا کاوه خود اش هم سیگار میکشد.
پارسیگر
این برتری جایگاه ادعای خود شماست که همونطور که نشون دادیم حتی در صورت درست بودن، استفاده ازش چیزی جز یک سفسطه دیگه نیست بنابراین اهمیتی نداره.
بزارید ببینیم اختلاف از کجا شروع شد:
مطمئنا استالین فرشته نبود ، ولی یک عده سرمایه دار که کون خودشان گهی است حق ندارند از استالین انتقاد کنند! کسانی که ایجنت نارنجی به سر مردم ریختند!
استالین خوب نیست (البته نگفتند بد هست!)
شماری سرمایه دار بد هستند.
این سرمایه داران حق ندارند از کسی که "خوب" نیست انتقاد کنند+یا بگن که استالین بد است.
چرا؟چون خودشان بد هستند=سفسطه "تو هم همین طور"
راستش من فکر میکنم سفسطه ای که در حرف کسرا هست بیش از یکی هست،دلیلش هم شباهت بعضی سفسطه ها به همه.
اول هم به طور قطع میشه گفت که استدلال دارای سفسطه پرداختن به شخص هست.(که "تو هم همینطور" زیر مجموعشه)
A wily politician argues: “Yes, I used illegal money to fund my campaign … but so did my opponent!”
در این مثال هدف سیاست مدار این هست که عمل خودش رو درست نمایی بکنی یا با "هم ردیف کردن اخلاقی" کار خودش رو درست نشون بده یا از نادرستی کار خودش کم کنه.
بنابراین وقتی ما بگیم شاید استالین بد باشه ولی سرمایه دارها هم بد یا بدترند هدفمون بالاکشیدن جایگاه اخلاقی استالین هست.
;)
من بعد از این همه بحث سر یک سفسطه ساده یاد این میم افتادم:
So logic. Such wise. Much sense. Wow :))))
مدعای ایشان: کسی که خود مرتکب انجام عمل غیراخلاقی u شده است، اخلاقا حق ندارد هر شخص دیگری را که مرتکب عمل غیراخلاقی u شده است، سرزنش کند.
حال فرض کنیم شخص الف و شخص ب هر دو قاتل اند. الف: جناب ب شما کار بدی کردی که آدم کشتی و باید خجالت بکشی (=سرزنشِ شخصِ ب). ب: تو خودت هم آدم میکشی و بر اساس قاعده اخلاقی مزدک حق نداری من را به خاطر آدم کشی سرزنش کنی. الف: این سفسطه "خودت هم همین طور" است، چون اینکه من آدم کش هستم موجب نادرستی گزاره "جناب ب کار بدی کرده که آدم کشته" نمی شود. ب: این "حمله به آدم پوشالین" است، چون من نگفتم که "تو خودت هم آدمکشی، پس مدعایت غلط است"، بلکه من تنها تو را از باب یک عمل غیراخلاقی مورد سرزنش قرار دادم: تو اخلاقا حق نداشتی مرا به خاطر آدمکشی مورد سرزنش قرار دهی.
مطرح کردن اینکه رطب خورده درست می گوید یا غلط بیربط است، چون سخن مزدک درباره غیراخلاقی بودن عملِ رطب خورده (=سرزنش کردنِ رطب خوردگان) است، صرف نظر از اینکه وی درست می گوید یا غلط.
نهایتا برای ادامه گفتگوی منطقی با مزدک می توان از ایشان دلیلی برای موجه کردن مدعایش را درخواست نمود، وگرنه هیچ گونه سفسطه ای در استدلالِ ایشان با کبری قرار دادن مدعایشان و صغری قرار دادن "سرزنش کمونیستها از سوی کاپیتالیستها" و نتیجه ای که در پی آن می گیرند (کاپیتالیستهای رطب خورده حق ندارند کمونیستها را به خاطر رطب خوردن سرزنش کنند) وجود ندارد.
اول هم به طور قطع میشه گفت که استدلال دارای سفسطه پرداختن به شخص هست.(که "تو هم همینطور" زیر مجموعشه)
نمیشه گفت زیرمجموعه هستند . بیشتر به وضعیت مدافع و محاجم برمیگرده. تو هم همینطور زیر مجموعه سفسطه هاییه که در مقام دفاع و شخص ستیزی به نظرم در مقام نقد مطرح میشه. حالا این برمیگرده به اینکه فرد در سخنرانیش بصورت فازی چند درصد در حال دفاع و چند درصد درحال نقد هست.
یک موضوعم اینکه فرد گناهکار به دلیل اینکه دلیلی برای ارتکاب اون عمل در ذهنش داره، احتمالن اون عمل رو مجاز میدونه دیگه. یعنی در داوری احتمالن با آقای متهم همزاد پنداری میکنه و دلیل و احساس متهم رو در انجام اون عمل خطا درک میکنه. یعنی مثلن کاپیتالیست که یک جنایتکاره از نظر آقایان، باید حتی در داوری سو دار به نفع کمونیسم نظر بده.
بسی خندیدیم، پس شما مارا متهم میکنید که سپس به سود ما رای بدهید!
ین سرمایه داران حق ندارند از کسی که "خوب" نیست انتقاد کنند+یا بگن که استالین بد است. چرا؟چون خودشان بد هستند=سفسطه "تو هم همین طور"
بیجاست، هر سفسته از بیپیوند بودن irrelevance میاید. سفسته بودن این : " تو هم همینجور" به آنجا بر میگردد که گفته شود که " چون تو آدم بدی هستی، سخن تو نادرست است" چرا که سفسته زمانی پدید میاید که میان درستی سخن و ویژگی های سخنگو، که پیوندی به هم ندارند، یک پیوند بزنیم. در اینجا همچه کاری نشده است، چرا که به درستی سخنش نپرداخته ایم. دوستان هنوز اینرا هوش نکرده اند!
مدعای ایشان: کسی که خود مرتکب انجام عمل غیراخلاقی u شده است، اخلاقا حق ندارد هر شخص دیگری را که مرتکب عمل غیراخلاقی u شده است، سرزنش کند.
نهایتا برای ادامه گفتگوی منطقی با مزدک می توان از ایشان دلیلی برای موجه کردن مدعایش را درخواست نمود، وگرنه هیچ گونه سفسطه ای در استدلالِ ایشان با کبری قرار دادن مدعایشان و صغری قرار دادن "سرزنش کمونیستها از سوی کاپیتالیستها" و نتیجه ای که در پی آن می گیرند (کاپیتالیستهای رطب خورده حق ندارند کمونیستها را به خاطر رطب خوردن سرزنش کنند) وجود ندارد.
همونطور که راسل عزیز قبلا بیان کرد استدلال "اخلاقی" همچنان "استدلال"هست! :)) وقتی استدلالی سفسطه هست در هر حوزه "منطقی" سفسطه محسوب میشه. x کار بد Z را انجام داده y کار بد Z را انجام داده x حق ندارد که y را به خاطر کار بد Z سرزنش کند. چرا؟ چون خودش هم این کار رو انجام داده.
فیلو عزیز برای اینکه این استدلال سفسطه " تو هم بدی" باشه نیازی نیست که شخص به صراحت گفته باشه "تو هم بدی!" بلکه اون قسمتی که من بولد کردم گاهی در بطن استدلال هست.
بزارید یه مثال دیگه بزنم،من نمیتونم با توسل به طبیعت و گفتن"کشتن طبیعی است" اثبات بکنم که کشتن اخلاقیه،چون حتی در گزاره های اخلاقی به کار بردن یک سفسطه استدلال رو باطل میکنه.
از نظر کمونیستی شما اینها درست هستند؟ علتش هم اینه که در فرهنگ ایرانی یک ضرب المثلند؟ --->
پس روشن شد فرهنگ دارای فرآورده های درست و راست است؟ یا نیست؟ البته دوگانگی در خیلی از نوشتارها و افکار شما دیده میشه. زیاد نگران تهیه کردن پاسخ منطقی نباشید. ✌️
بیجاست، این زبانزد ها در همه جهان یافت میشوند و سخن عیسا هم که میدانید در سراسر جهان ترسایی دانسته و آشنا هست!
ما هم از فرهنگ "کنونی" ایران سخن گفتیم که بدست اسلامیست ها افتاده است! پس اینجا هم از زور ناچاری چند تا گول را به هم بستید!!
همونطور که راسل عزیز قبلا بیان کرد استدلال "اخلاقی" همچنان "استدلال"هست! :)) وقتی استدلالی سفسطه هست در هر حوزه "منطقی" سفسطه محسوب میشه. x کار بد Z را انجام داده y کار بد Z را انجام داده x حق ندارد که y را به خاطر کار بد Z سرزنش کند. چرا؟ چون خودش هم این کار رو انجام داده.
فیلو عزیز برای اینکه این استدلال سفسطه " تو هم بدی" باشه نیازی نیست که شخص به صراحت گفته باشه "تو هم بدی!" بلکه اون قسمتی که من بولد کردم گاهی در بطن استدلال هست.
بزارید یه مثال دیگه بزنم،من نمیتونم با توسل به طبیعت و گفتن"کشتن طبیعی است" اثبات بکنم که کشتن اخلاقیه،چون حتی در گزاره های اخلاقی به کار بردن یک سفسطه استدلال رو باطل میکنه.
بیجاست، هر سفسته از بیپیوند بودن irrelevance میاید. سفسته بودن این : " تو هم همینجور" به آنجا بر میگردد که گفته شود که " چون تو آدم بدی هستی، سخن تو نادرست است" چرا که سفسته زمانی پدید میاید که میان درستی سخن و ویژگی های سخنگو، که پیوندی به هم ندارند، یک پیوند بزنیم. در اینجا همچه کاری نشده است، چرا که به درستی سخنش نپرداخته ایم. دوستان هنوز اینرا هوش نکرده اند!
بیجاست، هر سفسته از بیپیوند بودن irrelevance میاید. سفسته بودن این : " تو هم همینجور" به آنجا بر میگردد که
گفته شود که " چون تو آدم بدی هستی، سخن تو نادرست است"
چرا که سفسته زمانی پدید میاید که میان درستی سخن و ویژگی های
سخنگو، که پیوندی به هم ندارند، یک پیوند بزنیم. در اینجا همچه کاری
نشده است، چرا که به درستی سخنش نپرداخته ایم.
دوستان هنوز اینرا هوش نکرده اند!
• پارسیگر
درستی و نادرستی شامل گزاره های اخلاقی هم میشه،همونطور که به فیلو عزیز گفتم وقتی در یک گزاره اخلاقی سفسطه ای به کار ببریم همچنان گزاره نادرست میشه.
یعنی شما میفرمائید "کاپیتالیست نباید کمونیست رو سرزنش کنه" چرا؟چون خودش بده. بنابراین اینجا من گزاره دوم شما رو دارم نقد میکنم نه حرف کسرا رو.
اینا رو شما از کجا در میارید هی اختراع میکنید؟ اگر مطابق با واقع نگه که سفسطه دروغ یا توریه یا همچین چیزهایی کرده! برای اینکه درک کنید که این سفسطه شامل دیالوگ های اخلاقی میشه به مثال ها مراجعه کنید جانم.
ببینید: مزدک: آیا خامنه ای میتواند اسرائیل را برای شکستن حقوق بشر ، نکوهش نماید یا نه! کورش: آری میتواند. اگر بگید نمیتواند شما مرتکب شخص ستیزی شدید.
فرض کنیم مزدک گفت "خامنه ای نمی تواند اسرائیل را برای شکستن حقوق بشر، نکوهش نماید"، در این صورت بنا بر مدعای شما مزدک مرتکب شخص ستیزی شده، چون مقدمه اش برای موجه نمودن چنین سخنی این است که "خامنه ای خود حقوق بشر را نقض می کند". اگر "نمیتواند" را "راست نمی گوید" یا "مطابق با واقع نمیگوید" ترجمه کنیم، حق با شما می شود و مزدک شخص ستیزی کرده، چون درستی یا نادرستی سخن خامنه ای ارتباطی به اعمال و شخصیت او ندارد و نمی توانیم بگوییم خامنه ای حرفش راست نیست چون خودش فلان است یا بهمان. اما اگر "نمیتواند" را "اخلاقا حق ندارد" ترجمه کنیم، سفسطه ای رخ نداده است، چون اینکه روایی یا ناروایی اخلاقی "گقتن یک سخن"، ربطی به راستی یا ناراستی آن سخن پیدا نمی کند. برای درک بهتر فرض کنید گفتن سخن درستی به احتمال زیاد موجب سکته یک نفر می شود و نگفتن آن سخن هم چندان ضرری ندارد، در این حالت گفتن آن سخن اخلاقا نادرست است.
در اینجا تنها میتوان از مزدک خواست استدلال بیاورد، که البته آورده است.
درستی و نادرستی شامل گزاره های اخلاقی هم میشه،همونطور که به فیلو عزیز گفتم وقتی در یک گزاره اخلاقی سفسطه ای به کار ببریم همچنان گزاره نادرست میشه. یعنی شما میفرمائید "کاپیتالیست نباید کمونیست رو سرزنش کنه" چرا؟چون خودش بده. بنابراین اینجا من گزاره دوم شما رو دارم نقد میکنم نه حرف کسرا رو.
بیجاست، گفتیم که الف نباید ب را برای کاری که خود الف هم میکند سرزنش داوری یا متهم نماید. چرا که شما نمیتوانید همزمان، هم سازگار با یک کار و هم ناسازگار با آن باشید. در این جا، ما به درستی سرزنش میستر الف کاری نداریم و برای همین از irrelevance بدور هستیم. ما تنها به این کنش میستر الف (سرزنش کردن ب ) کار داریم که میگوییم نارواست به انگیزه ای که در بالا گفته شد. برای همین هم خرد مردم، این سخن را بر میتابد و زبانزد شده. •
http://www-rohan.sdsu.edu/faculty/rfreeman/CHAPTER3.pdf A fallacy is a frequently committed mistake in reasoning. We can roughly classify fallacies into three main groups: Fallacies of Irrelevance, Fallacies of Presumption, and Fallacies of Ambiguity. Of these, the Fallacies of Irrelevance are the simplest to understand. They present evidence that is not really relevant in establishing the claim for which they are arguing. Before you have completed this chapter, you will have studied ten of the most common Fallacies of Irrelevance. The Fallacies of Presumption make unwarranted assumptions in their premises. With these fallacies the problem is not that the evidence has no bearing on the claim we are trying to establish. Instead, it is that we are presuming something we shouldn't be presuming. By the end of this chapter you will have studied fifteen Fallacies of Presumption. Our final group of fallacies, the Fallacies of Ambiguity, is the most difficult to recognize. They all involve a mistake in reasoning that is based on a misunderstanding about meaning. Given their difficulty, you can be thankful that you will only be studying five Fallacies of Ambiguity. The fallacies you will be studying in this chapter are:
FALLACIES OF IRRELEVANCE 1. Argumentum ad Hominem 2. Argumentum ad Baculum 3. Argumentum ad Populum 4. Tu Quoque Fallacy 5. Fallacy of Poisoning theWell 6. Argumentum ad Ignorantiam 7. Argumentum ad Misericordiam 8. Fallacy of Denying the Antecedent 9. Fallacy of Affirming the Consequent 10. Red Herring Fallacy
آفرین به مغز وهوش شما. من هم همینرا میگویم: از دیدگاه فرامنشیک و همچنین فرنودین، چنین سزاواری را ندارد. چون از دیدگاه فرامنشیک، اینکار او را برتر از نکوهش شونده میبرد و از دیدگاه فرنودین نیز، نمیشود که یکی، همزمان pro و contra در برابر کاری باشد، هم آدم بکشد و هم آدمکشی را سرزنش نماید!
خوشبختانه چند مثال خوب در ویکی رشنال هست که امیدوارم یکم اون ها رو جدی تر از استدلال های سایرین بخونید:))
Tu quoque - RationalWiki
Politician 1: Is it true that you were at a brothel last night?
Politician 2: You should know better than I do, I was with you last night!
The fact that Politician 1 was also present at the brothel in no way absolves any of the moral blame for Politician 2 (unless P1 dragged P2 there against P2's will). If P2 is lying, he is making a pathetic attempt to switch blame. If P2 is telling the truth, P1 is being a massive hypocrite who should also go down with P2-- but he's a politician, so no surprises there.
یعنی سرزنش اخلاقی همچنان سرجاست ولی همونطور که گفتم اگر خود گوینده "بدکار" باشه ما پی به دوروییش میبریم،نه اینکه حق سرزنش اخلاقی رو ازش بگیریم!
This fallacy is very frequently paired with the guilt by association fallacy, so that the person engaging in the fallacy need not even show that the other person's actions are inconsistent with their position; rather, it is merely shown that the actions of some other person somehow associated with that person did something inconsistent with that person's position. For instance, if someone criticizes Clinton for his dishonesty, the common rejoinder is to bring up Bush's dishonesty.
این بخش بولد شده هم که اساسا مصداق حرف کسرا بود.
یعنی اینکه اعمال بد یک سری ادم به نوعی در ارتباط با دیدگاه شخصی هست که هدف حملست.
بسی خندیدیم، پس شما مارا متهم میکنید که سپس به سود ما رای بدهید!
خیر قربان. صحبت شما مثل همیشه به بیراهه ی "دزد در جایگاه قاضی" و اینها رفت. من هم درست دونستم که بهتون یاد بدم که دزد اگر قاضی باشه، احتمالن از دزدها دفاع هم میکنه. مثل قاضی صلواتی و مقیسه و بقیه.
گویا دوزاری تان تازه افتاده است . چرا که چند ماه بود که جور دیگر سخن میگفتید تا اینکه چنته تان تهی شد و ناگهان شایستگی من کاهش یافت !! هر هر !
چند ماه پیش هم همین بوده جانم. همیشه با شما اونطور که شایسته ش بودید سخن گفته شده از طرف من 😝 البته بستگی به جستارش هم داره ها. مثلن نمیشه که اینجا شما بیاد کورکورانه مزخرف بگید بعد ما دنبالتون راه بیفتیم بع بع کنیم 😌
ببینید:
مزدک: آیا خامنه ای میتواند اسرائیل را برای شکستن حقوق بشر ، نکوهش نماید یا نه!
کورش: آری میتواند. اگر بگید نمیتواند شما مرتکب شخص ستیزی شدید.
فرض کنیم مزدک گفت "خامنه ای نمی تواند اسرائیل را برای شکستن حقوق بشر، نکوهش نماید"، در این صورت بنا بر مدعای شما مزدک مرتکب شخص ستیزی شده، چون مقدمه اش برای موجه نمودن چنین سخنی این است که "خامنه ای خود حقوق بشر را نقض می کند".
اگر "نمیتواند" را "راست نمی گوید" یا "مطابق با واقع نمیگوید" ترجمه کنیم، حق با شما می شود و مزدک شخص ستیزی کرده، چون درستی یا نادرستی سخن خامنه ای ارتباطی به اعمال و شخصیت او ندارد و نمی توانیم بگوییم خامنه ای حرفش راست نیست چون خودش فلان است یا بهمان.
اما اگر "نمیتواند" را "اخلاقا حق ندارد" ترجمه کنیم، سفسطه ای رخ نداده است، چون اینکه روایی یا ناروایی اخلاقی "گقتن یک سخن"، ربطی به راستی یا ناراستی آن سخن پیدا نمی کند. برای درک بهتر فرض کنید گفتن سخن درستی به احتمال زیاد موجب سکته یک نفر می شود و نگفتن آن سخن هم چندان ضرری ندارد، در این حالت گفتن آن سخن اخلاقا نادرست است.
در اینجا تنها میتوان از مزدک خواست استدلال بیاورد، که البته آورده است.
تلاش خوبی بود. در اینصورت دو اشکال پیش میاد:
1. اخلاق چارچوبی مطلق نیست. همونطور که دزدی همیشه بد نیست و به قول مزدک اگر رابین هود دزدی کنه کاری اخلاقیه، و همونطور که قتل همیشه بد نیست و مثلن یک سرباز در نبرد کسیو بکشه کار بدی نیست، به همین منوال هم داوری اخلاقی هم نسبیه. حتمن میدونید که اخلاق از جامعه ای به جامعه ی دیگه بطور نسبی دارای معیارهای متفاوتیه. به همین دلیل جناب مزدک در بیان یک گزاره اخلاقی باید با رعایت احتیاط و آوردن لغت "به نظر من" به ابتدای گزارشون، مثلن نظر اخلاقیشونو اینجوری بنویسند: "مطمئنا استالین فرشته نبود ، ولی به نظر من یک عده سرمایه دار که کون خودشان گهی است حق ندارند از استالین انتقاد کنند!". حالا اینجوری شاید حکم اخلاقی رو که از فردی به فرد دیگه متفاوته بشه از کنارش گذشت. چرا که به نظر منم اون عده سرمایه دار حق دارند! اخلاقمه دیگه.
2. فرض کنیم این موضوع درست باشه و در یک چارچوب مطلق اخلاقی، ایرادی به اون نظر مزدک و دار و دستش نتونید بگیرید. خب در این صورت منم میگم عده ای کمونیستِ قاتل حاضری خور که کون خودشون گهی است حق ندارند از سرمایه داران انتقاد کنند. خب اینجا نتیجه چی میشه؟ نتیجه این میشه که برای صدور یک حکم اخلاقی باید بشینیم ذره بین بندازیم در جوامع ببینیم کون کی گهی نیست که بیاد برامون حکم اخلاقی صادر کنه. چرا که بر اساس فرمایشات حضرتعالی، پروانه از سوی منطق شناسان چپی این انجمن صادر شده براش!
خوشبختانه چند مثال خوب در ویکی رشنال هست که امیدوارم یکم اون ها رو جدی تر از استدلال های سایرین بخونید:)) Tu quoque - RationalWiki
یعنی سرزنش اخلاقی همچنان سرجاست ولی همونطور که گفتم اگر خود گوینده "بدکار" باشه ما پی به دوروییش میبریم،نه اینکه حق سرزنش اخلاقی رو ازش بگیریم!
این بخش بولد شده هم که اساسا مصداق حرف کسرا بود. یعنی اینکه اعمال بد یک سری ادم به نوعی در ارتباط با دیدگاه شخصی هست که هدف حملست.
پس میپذیرید که نکوهش از سوی کسی که خود تبهکار است ، دورویی است. ما هم گفتیم که سرزنش از سوی گوینده ی بد نارواست. شما میگویید در پی این سخن
باید دورویی اش را نشان داد و منهم میگویم آری ، و پادافره اش هم این است که: بهش میگوییم تو یکی خفه شو. چرا که به هرروی سخن خود را پیشتر گفته است و این خفه شو تنها برای رساندن دورویی وی است! عیسا هم ان ناروایی را با گفتن اینکه" هرکس بیگناه است، سنگ بیندازد" گفته بود که پس روشن شد که سفسته نکرده است مانند ما گفته: "تو یکی خفه! ✌️ • پارسیگر
1. اخلاق چارچوبی مطلق نیست. همونطور که دزدی همیشه بد نیست و به قول مزدک اگر رابین هود دزدی کنه کاری اخلاقیه، و همونطور که قتل همیشه بد نیست و مثلن یک سرباز در نبرد کسیو بکشه کار بدی نیست، به همین منوال هم داوری اخلاقی هم نسبیه. حتمن میدونید که اخلاق از جامعه ای به جامعه ی دیگه بطور نسبی دارای معیارهای متفاوتیه. به همین دلیل جناب مزدک در بیان یک گزاره اخلاقی باید با رعایت احتیاط و آوردن لغت "به نظر من" به ابتدای گزارشون، مثلن نظر اخلاقیشونو اینجوری بنویسند: "مطمئنا استالین فرشته نبود ، ولی به نظر من یک عده سرمایه دار که کون خودشان گهی است حق ندارند از استالین انتقاد کنند!". حالا اینجوری شاید حکم اخلاقی رو که از فردی به فرد دیگه متفاوته بشه از کنارش گذشت. چرا که به نظر منم اون عده سرمایه دار حق دارند! اخلاقمه دیگه.
2. فرض کنیم این موضوع درست باشه و در یک چارچوب مطلق اخلاقی، ایرادی به اون نظر مزدک و دار و دستش نتونید بگیرید. خب در این صورت منم میگم عده ای کمونیستِ قاتل حاضری خور که کون خودشون گهی است حق ندارند از سرمایه داران انتقاد کنند. خب اینجا نتیجه چی میشه؟ نتیجه این میشه که برای صدور یک حکم اخلاقی باید بشینیم ذره بین بندازیم در جوامع ببینیم کون کی گهی نیست که بیاد برامون حکم اخلاقی صادر کنه. چرا که بر اساس فرمایشات حضرتعالی، پروانه از سوی منطق شناسان چپی این انجمن صادر شده براش!
بیجاست، چرا که پرسمان این است که کون چه کسانی گهی تر است! بر این پایه کسی که هنوز به برده داری باور دارد، نمیتواند از کسی که به آن باور ندارد، نکوهش نماید که برای نمونه چرا آزادی ندارید!(٢) فرامنش هم از همبودی به همبود دیگر در هسته ی ان یکسان است چون همه ی همبود ها با هم در پیوند و داد و ستد فرهنگی هستند. براین پایه در هیچ همبودی، کشتن یک بچه ی بیگناه در خیابان ، روا نیست!(١) • پارسیگر
پس میپذیرید که نکوهش از سوی کسی که خود تبهکار است ، دورویی است.
ما هم گفتیم که سرزنش از سوی گوینده ی بد نارواست. شما میگویید در
پی این ناروایی باید دورویی اش را نشان داد و منهم میگویم آری ، و پادافره اش
هم این است که: بهش میگوییم تو یکی خفه شو. چرا که به هرروی سخن خود
را پیشتر گفته است و این خفه شو تنها برای رساندن دورویی وی است!
عیسا هم ان ناروایی را با گفتن اینکه" هرکس بیگناه است، سنگ بیندازد"
گفته بود که پس روشن شد که سفسته نکرده است مانند ما گفته: "تو یکی خفه!
✌️
• پارسیگر
اگر پست های قبلیم رو خونده بود میدید که قبلا هم این رو گفتم :))
خسته نباشید،برای مجازات عمل غیر اخلاقی(و نه غیر قانونی) معلومه که تنها ابزار سخن هست ولی همین استفاده از سخن هم میتونه نادرست باشه.
حالا میرسیم به اینکه آیا این مجازات زبانی شما سفسطه آمیزه یا نه؟از دید من سفسطه آمیزه،چون همون طور که رشنال ویکی به درستی گفته و شما باز نادیده گرفتید "شخص همچنان حق سرزش اخلاقی رو داره"یعنی در مثال سیاست مدار:
1-تو دیشب در جنده خانه بودی
2-تو باید بهتر بدونی،من هم دیشب پیش تو بودم.
اگر سیاست مدار دوم بگه" تو یکی خفه شو" همچنان میخواد حق داوری اخلاقی رو از شخص اول بگیره.
حالا شما میفرمائید چون به جای سانسور و خفه کردن فیزیکی داره این رو زبانی میگه از دید منطقی مشکلی نداره! :))
من اصلا در مورد حرف عیسی بحثی نداشتم و کلا خوشم نمیاد بابت استدلال های بقیه(حتی اگر بپذیرمشون) یقه من رو بگیرند!چون باعث پراکنده شدن پاسخ میشه.
حق کسی را بگیریم؟ یک چیزی در این مایهها که بگوییم "پاسخ دندانشکن داده شد", شما بنالید که "اوهوه, برای چه دندان میشکنید"؟ (: بامزه است سرکار راسل برای ما Logical Fallacy: Appeal to Force هم آورده بود! + خوب است خود اتان هم سرانجام پذیرفتید که "دورویی" و پس نادرستی در کار فرنودآور میرود.
no way absolves any of the moral blame for Politician
میشه این رو برای ما معنی کنید؟! وقتی ما میگیم "حق رو نمیشه ازش گرفت" یعنی "حق داوری اخلاقی ندارد" نادرسته،واقعا حرف من شفاف نیست؟ بنگاه سفسته یابی - برگ 7 +گفتم که پست های من رو نمیخونید:))
میشه این رو برای ما معنی کنید؟!
وقتی ما میگیم "حق رو نمیشه ازش گرفت" یعنی "حق داوری اخلاقی ندارد" نادرسته،واقعا حرف من شفاف نیست؟
بنگاه سفسته یابی - برگ 7 +گفتم که پست های من رو نمیخونید:))
از هر دو دیدگاه پاسخ گرفتید, یکی حق فیزیکی (دستآویز به خشونت), یکی حق اخلاقی در داوری.
هنگامیکه دو تن میخواهند دربارهیِ اینکه کدام سامانه دگرگزین بهتری از دیدگاه اخلاقی و اقتصادی و ... میباشد سخن بگویند, اینکه یکی
آن میان با اینکه در سامانهیِ پیشنهادین خود اش بردهداری هست, برگشته به دیگری بگوید: "این دستمزدهایِ کمی که شما به کارگران میدهید براستی شرمآوره!".
این سخن در اینجا کژفرنود خواهد بود, زیرا در راستای آماج گفتمان (یکی از آنها: برتری اخلاقی سامانهها) با دستآویز
به یک گزارهیِ درست (دستمزد کم = بد) همراه آن یک گزارهیِ نادرست (برتریِ بردهداری به دستمزد اندک!) را هم لاپوشانیده و جامیزند.
پس این گلایهیِ شما به ما که چرا به این "کژفرنود" گیر میدهید بیجاست و خود میشود یک کژفرنود دیگر.
بیجاست، چرا که پرسمان این است که کون چه کسانی گهی تر است! بر این پایه کسی که هنوز به برده داری باور دارد، نمیتواند از کسی که به آن باور ندارد، نکوهش نماید که برای نمونه چرا آزادی ندارید!(٢) فرامنش هم از همبودی به همبود دیگر در هسته ی ان یکسان است چون همه ی همبود ها با هم در پیوند و داد و ستد فرهنگی هستند. براین پایه در هیچ همبودی، کشتن یک بچه ی بیگناه در خیابان ، روا نیست!(١) • پارسیگر
Claiming that Nazism wasn't as bad as Communism, by drawing a moral equivalence between the Holocaust, and the mass deaths under Mao's Great Leap Forward, Stalin's purges and gulags, and Pol Pot's killing fields. Claiming that communism is not so bad compared to Nazism, by insisting that the ends justify the means, and thus drawing a moral equivalence between Nazis who were forthright about their ethnic policies and hypocritical communists.
اگر پست های قبلیم رو خونده بود میدید که قبلا هم این رو گفتم :)) خسته نباشید،برای مجازات عمل غیر اخلاقی(و نه غیر قانونی) معلومه که تنها ابزار سخن هست ولی همین استفاده از سخن هم میتونه نادرست باشه. حالا میرسیم به اینکه آیا این مجازات زبانی شما سفسطه آمیزه یا نه؟از دید من سفسطه آمیزه،چون همون طور که رشنال ویکی به درستی گفته و شما باز نادیده گرفتید "شخص همچنان حق سرزش اخلاقی رو داره"یعنی در مثال سیاست مدار: 1-تو دیشب در جنده خانه بودی 2-تو باید بهتر بدونی،من هم دیشب پیش تو بودم. اگر سیاست مدار دوم بگه" تو یکی خفه شو" همچنان میخواد حق داوری اخلاقی رو از شخص اول بگیره. حالا شما میفرمائید چون به جای سانسور و خفه کردن فیزیکی داره این رو زبانی میگه از دید منطقی مشکلی نداره! :))
من اصلا در مورد حرف عیسی بحثی نداشتم و کلا خوشم نمیاد بابت استدلال های بقیه(حتی اگر بپذیرمشون) یقه من رو بگیرند!چون باعث پراکنده شدن پاسخ میشه.
از هر دو دیدگاه پاسخ گرفتید, یکی حق فیزیکی (دستآویز[١] به خشونت), یکی حق اخلاقی در داوری.
هنگامیکه دو تن میخواهند دربارهیِ اینکه کدام سامانه[٢] دگرگزین[٣] بهتری از دیدگاه اخلاقی و اقتصادی و ... میباشد سخن بگویند, اینکه یکی آن میان با اینکه در سامانهیِ[٢] پیشنهادین خود اش بردهداری هست, برگشته به دیگری بگوید: "این دستمزدهایِ کمی که شما به کارگران میدهید براستی شرمآوره!".
این سخن در اینجا کژفرنود[٤] خواهد بود, زیرا در راستای آماج[٥] گفتمان (یکی از آنها: برتری اخلاقی سامانهها[٢]) با دستآویز به یک گزارهیِ درست (دستمزد کم = بد) همراه آن یک گزارهیِ نادرست (برتریِ بردهداری به دستمزد اندک!) را هم لاپوشانیده و جامیزند.
پس این گلایهیِ شما به ما که چرا به این "کژفرنود" گیر میدهید بیجاست و خود میشود یک کژفرنود دیگر.
We don't attack his claim ! we attack his right to make such a claim!
بنظرم چند مثال دیگه اینجا مناسب باشه. الف-بنا به صغری و کبری تجزیهیِ ایران کار خوبی ست. ب-خفه شو! در اینجا ب یک ناسیونالیست است که بنابر باورهای اخلاقی خودش تجزیه طلبی را غیراخلاقی و حتی غیر قانونی میداند. او در اینجا بجای رد مدعای طرف مقابل استدلال و ادعای طرف مقابل را بیشرمانه میابد، بحث را خاتمه میدهد و جنگ را میآغازد.
مثال دو: الف-آدم کشی بد است، ممد آدم کش بوده، ممد کارهای بدی کرده. ب-حفه شو، حمله! در اینجا شخص ب که آخوند محترمست بنا بر مثل معروف "کافر مسلمان کردن"، احساس میکند سخن شخص الف غیر اخلاقیست، هیچکس حق ندارد سخن کفرآلودی بزند و در نتیجه او نیز گفتمان منطقی را پایان میدهد و مجازات را میآغازد.
تمام نکته در این است که همانطور که دوستان بدرستی میگوند خفه شوی طرف مقابل ارزش شناختی (درست و غلط بودن) ندارد و دربارهیِ استدلال طرف مثابل نیست بلکه تنها "نیرو" دارد و در جهت انجام کنشیست.
تنها گمان میکنم که این متن پایین مرتبطترین است به موضوع ما و البته دقیقا مرا یاد شترنگ بازی با گوریل میاندازد !!
در دورۀ پایانی ریاست جمهوری محمد خاتمی، گروهی از اصلاحطلبان نظام به این درک رسیدند که با طرف مقابل خود نمیتوانند تعامل متمدنانهای را پیش برند. برای آنکه سختی کار خود را نشان دهند، مدام میگفتند همکنشی با حریفشان همانند شطرنجبازی کردن با گوریل است.
Exposition:
The name "argumentum ad baculum" alludes to the use of a stick, or club―a "baculum" was a walking-stick or staff―to beat someone. As a logical fallacy, "ad baculum" or "appeal to force" applies to the use of force and, by extension, the use of threats of force to "win" a debate. There are two types of logical error that may be involved in appeals to force:
Some appeals to force may be appeals to the consequences of a belief. What sets the appeal to force apart from other appeals to consequences is that the bad consequences appealed to―that is, the use of force―will be caused by the arguer. Attempts to change people's minds by threats of punishment are appeals to consequences, since the bad consequences appealed to are not consequences of what is believed, but of the belief itself. As such, they are irrelevant to the truth-value of the belief. However, because it is impossible to read a person's mind, the attempt to use force or threats to change minds is usually ineffective. Instead, threats are more commonly reasons to act, and as such can be good reasons to do so if the threat is plausible. People are sometimes intimidated into pretending to believe things that they don't, but this is not coming to believe something because of the fear of force. So, appeals to force which are appeals to consequence may fail one criterion of a logical fallacy, namely, that it be a common type of bad argument. When force or the threat of force is used to suppress the arguments of one side in a debate, that is a type of one-sidedness. Governments are always tempted to use police powers to prevent criticism of their policies, and totalitarian governments are frequently successful in doing so. Extremists use threats or actual violence to silence those who argue against them. Audience members "shout down" a debater whom they disagree with in order to prevent a case from being heard. This is, unfortunately, common enough to qualify as a logical fallacy. However, force or the threat of it is not an argument, which means that appealing to force is not a logical fallacy. Since hitting someone over the head with a stick is not an argument at all, a fortiori it is not a fallacious one. However, withholding relevant information can lead people into drawing false conclusions
اگر پست های قبلیم رو خونده بود میدید که قبلا هم این رو گفتم :)) خسته نباشید،برای مجازات عمل غیر اخلاقی(و نه غیر قانونی) معلومه که تنها ابزار سخن هست ولی همین استفاده از سخن هم میتونه نادرست باشه. حالا میرسیم به اینکه آیا این مجازات زبانی شما سفسطه آمیزه یا نه؟از دید من سفسطه آمیزه،چون همون طور که رشنال ویکی به درستی گفته و شما باز نادیده گرفتید "شخص همچنان حق سرزش اخلاقی رو داره"یعنی در مثال سیاست مدار: 1-تو دیشب در جنده خانه بودی 2-تو باید بهتر بدونی،من هم دیشب پیش تو بودم. اگر سیاست مدار دوم بگه" تو یکی خفه شو" همچنان میخواد حق داوری اخلاقی رو از شخص اول بگیره. حالا شما میفرمائید چون به جای سانسور و خفه کردن فیزیکی داره این رو زبانی میگه از دید منطقی مشکلی نداره! :))
من اصلا در مورد حرف عیسی بحثی نداشتم و کلا خوشم نمیاد بابت استدلال های بقیه(حتی اگر بپذیرمشون) یقه من رو بگیرند!چون باعث پراکنده شدن پاسخ میشه.
پاسخ و برداشت شما از این رهگذر، شما دارای گره است، شما میگویید: ١- سرکار الف میتواند سرکار ب را برای روسپی گری نکوهش نماید ٢- سرکار ب نمیتواند ، سرکار الف را برای همان کار نکوهش کند! وگرنه میشود سفسته ! این چیزی نیست جز بی خردی و بیدادگری آشکار! آنگاه هر که زودتر گفت برنده است و سرکار ب هیچ راهی ندارد! ---- یا نه، شما میگویید: ١- سرکار الف میتواند سرکار ب را برای روسپی گری نکوهش نماید ٢- سرکار ب اگر این سفسته !را کرد و همان نکوهش را نمود، دورویی سرکار الف روشن میشود ولی این پیامدی برای سرکار الف ندارد ! = بی خردی و بیدادگری آشکار پس میتوان بی ترس از پیامد، هماورد خود را کوبید! --- پس گرفتاری شما در این است که نمیتوانید دو پیام نهفته در پاسخ را از همدیگر جدا کنید: یکم: بدی روسپی گری دوم: بدی روسپی گر اگر پاسخ سرکار ب برای این باشد که از این راه، بدی روسپی گری و روسپی گران را از راه پرداختن به گونیده به زیر پاسخ ببرد، سفسته است اگر پاسخ سرکار ب برای این باشد که ناسزامندی و بدی نکوهشگر را نشان دهد، کار او سفسته نیست چون به راستی و ناراستی درونمایه ی سخن سرکار الف نپرداخته است.
در این داستان، روشن است که سرکار الف، دلش برای روسپی ها و همبود نسوخته و به روشنی تنها در پی کوبیدن سرکار ب هست! وگرنه میتوانست بگوید که حزب ما با روسپی گری ناسازگار هست، روسپی گری کار بدی است، و .... پس از انجا که پای سرکار ب را به میان آورده، آماجی جز کوبیدن او و پرداختن به خود وی نداشته. از همه بدتر اینکه خودش هم اینکاره بوده. ولی
شما ، بجای اینکه یورشگر دورو را به خاموشی فراخوانید، از کسی که زیر یورش رفته، درخواست خاموشی دارید که سراسر دادستیز است! در این داستان، سرکار الف، همزمان هم ستیزگر روسپی گری است و هم خودش هوادار روسپی گری است و این در فرنودسار شما برای ایشان هیچگونه پیامدی ندارد و نمیشود هم بهش گفت : تو یکی دیگه خفه شو
! در باره ی عیسا هم این داستان انجیل درست همان است که شما میگویید سفسته است! چون به جدایی باریک دو پیام نگرش نکردید!
منتظر بودم که این استدلال رو بکنید:)) سفسطه دوم! Moral equivalence - RationalWiki Not as bad as... Claiming that Nazism wasn't as bad as Communism, by drawing a moral equivalence between the Holocaust, and the mass deaths under Mao's Great Leap Forward, Stalin's purges and gulags, and Pol Pot's killing fields. Claiming that communism is not so bad compared to Nazism, by insisting that the ends justify the means, and thus drawing a moral equivalence between Nazis who were forthright about their ethnic policies and hypocritical communists.
بیجاست، این نوشته سنجش بیجا و بیپیوند ( نامربوط/ irrelevant ) را سفسته دانسته است که گویا درست نخواندید. Moral equivalence is a form of equivocation often used in political debates. It seeks to draw comparisons between different، often unrelated things، این ، همه ی سنجش ها را خودبخود ناروا نمیکند و نمیگوید که هر گونه سنجشی میان کار سرکار الف و سرکار ب، نارواست. اگر هردو باهم به روسپی خانه رفته اند، و یکی سادومازو ! بوده، پس در ترازی فروتر است. گرفتاری شما هم همین است که گمان میکنید که از این راه، همه ی سنجش ها ناروا خواهند بود. بر این پایه، به خوبی و درستی میتوان گفت که لینکلن، که با برده داری دشمن بود، در جایگاه فرامنشیک برتری از پرزیدنت جفرسون دیویس است و نمونه های فراوان دیگر.
بنظرم چند مثال دیگه اینجا مناسب باشه. الف-بنا به صغری و کبری تجزیهیِ ایران کار خوبی ست. ب-خفه شو! در اینجا ب یک ناسیونالیست است که بنابر باورهای اخلاقی خودش تجزیه طلبی را غیراخلاقی و حتی غیر قانونی میداند. او در اینجا بجای رد مدعای طرف مقابل استدلال و ادعای طرف مقابل را بیشرمانه میابد، بحث را خاتمه میدهد و جنگ را میآغازد.
مثال دو: الف-آدم کشی بد است، ممد آدم کش بوده، ممد کارهای بدی کرده. ب-حفه شو، حمله! در اینجا شخص ب که آخوند محترمست بنا بر مثل معروف "کافر مسلمان کردن"، احساس میکند سخن شخص الف غیر اخلاقیست، هیچکس حق ندارد سخن کفرآلودی بزند و در نتیجه او نیز گفتمان منطقی را پایان میدهد و مجازات را میآغازد.
بیجاست، ما از جایگاه باوری/دگمی و آیه های قران و انجیل که پایور ناپذیر هستند، در انیجا سخنی به میان نیاوردیم، بساکه از گواهان تاریخی و پاور پذیر مانند بمباران ویتنام ، کره، ... یا از روا دانستن بهره کشی هومن از هومن که یک فربود همبودین است، سخن به میان آوردیم، ( چیزی که دوستان هوادار سرمایه هتّا می پذیرند ولی انرا بایسته و ناچار و خوب میدانند!) پس این تلاش شما هم برای رفتن به آنسوی کوچه که فانوس دارد، ، بیهوده و بی فرجام است! این یک رهگذر دیگر است که به این داستان ویژه ی ما هیچ پیوندی ندارد!
شما ، بجای اینکه یورشگر دورو را به خاموشی فراخوانید[٩]، از کسی که زیر یورش رفته، درخواست خاموشی دارید که سراسر دادستیز است! در این داستان، سرکار الف، همزمان هم ستیزگر روسپی گری است و هم خودش هوادار روسپی گری است و این در فرنودسار[١٠] شما برای ایشان هیچگونه پیامدی ندارد و نمیشود هم بهش گفت : تو یکی دیگه خفه شو !
تمام نکته در این است که همانطور که دوستان بدرستی میگوند خفه شوی طرف مقابل ارزش شناختی (درست و غلط بودن) ندارد و دربارهیِ استدلال طرف مثابل نیست بلکه تنها "نیرو" دارد و در جهت انجام کنشیست.
بیجاست،
نیرو از سوی کسی آمده است که دلش برای کشته ها نسوخته و برای کوبیدن هماورد خود به خود او ، به بهانه ی دلسوزی برای کشتگان، به میدان آمده است و گرنه میگفت که آدمکشی بد است و نباید کر و خود ما هم پشیمانیم اگر آدمکشی کرده ایم! ولی درخواست شما با این شیوه ی کژبرداشت از داستان این است که سرکار الف ، سرکار ب را بکوبد ( دست مریزاد , حق داری) سرکار ب، سرکار الف را ( که همان کار را کرده) نکوبد! ( وای سفسته!) = بی خردی گوسپند وار! • پارسیگر
بیجاست، ما از جایگاه باوری/دگمی و آیه های قران و انجیل که پایور[١] ناپذیر هستند، در انیجا سخنی به میان نیاوردیم، بساکه[٢] از گواهان تاریخی و پاور پذیر مانند بمباران ویتنام ، کره، ... یا از روا دانستن بهره کشی هومن[٣] از هومن که یک فربود[٤] همبودین[٥] است، سخن به میان آوردیم، ( چیزی که دوستان هوادار سرمایه هتّا می پذیرند ولی انرا بایسته[٦] و ناچار و خوب میدانند!) پس این تلاش شما هم برای رفتن به آنسوی کوچه که فانوس دارد، ، بیهوده[٧] و بی فرجام[٨] است! این یک رهگذر[٩] دیگر است که به این داستان ویژه ی ما هیچ پیوندی ندارد!
هیچ کس اینجا آدم نکشته، ما تنها اینجا هوادار کاپیتالیسم و کمونیسم داریم و نهایتا دربارهیِ اخلاقی بودن یا نبودن اتفاقاتی استدلال شده!
در مثالهایِ من و مقایسهاش با اینجا، هر دو در نظر طرف دوم مرتکب گفتن سخنان بیشرمانه شدهاند و مجازات و ادب شدهاند. حالا شما تشخیص خود در "دادستیزی در فربودساز" طرف مقابل را بر اساس نظام شکوهمند اخلاقی خود انجام میدهید و بر اساس آن عمل میکنید، آخوند بر اساس نظام اخلاقی الاهی خود !!
هیچ کس اینجا آدم نکشته، ما تنها اینجا هوادار کاپیتالیسم و کمونیسم داریم و نهایتا دربارهیِ اخلاقی بودن یا نبودن اتفاقاتی استدلال شده، هر دو در نظر طرف دوم مرتکب گفتن سخنان بیشرمانه شدهاند و مجازات و ادب شدهاند. حالا شما تشخیص خود در دادستیزی در فربودساز طرف مقابل را بر اساس نظام شکوهمند اخلاقی خود انجام میدهید و بر اساس آن عمل میکنید، آخوند بر اساس نظام اخلاقی الاهی خود !!
بیجاست، پاسخ را بالا دادیم. بهره کشی یک فربود بیرون از باور و ویر ماست. باور آخوند ولی تنها درون ویری است. زبان خرد میان همه ی باورها هنباز است و ابزاری است که همه ی باور ها را در گفتمان به هم پیوند میدهد. اگر به گفته ی شما کار کنیم، باید در هرگونه گفتگویی را بست چون هرکس گویا دارد در پوست گردوی باور خودش رفتار میکند و راهی به هم ندارند! پس اینجا هم باز افتادید تو جاده خاکی!
پس من به شما میگویم که فرومایه هستید چون از کشتار های بهره کشان پدافند میکنید و شما از روی فرنودسار نوین خودتان، باید خاموشی گزینید!
راستی اگر فاشیست ها و نژاد پرست ها اینجا آمدند، به آنها نیرو نیاورید! آنها هم از روی باور خودشان دارند سخن میگویند خب! چرا "خفه" شان میکنید؟
اینجا ما مدیر هستیم و قوانین انجمن را اعمال میکنیم، این قوانین ممکن است غیرمنطقی و غیراخلاقی باشند ولی قوانین منطق نیستند. قوانین محل خاصی است که صاحب آن وضع کرده! و البته حتی قوانین منطق و انجمن دفترچه یکی هستند این هم میشود (بی برو برگرد) مغلطهیِ خودت هم بدی
اینجا ما مدیر هستیم و قوانین انجمن را اعمال میکنیم، این قوانین ممکن است غیرمنطقی و غیراخلاقی باشند ولی قوانین منطق نیستند. قوانین محل خاصی است که صاحب آن وضع کرده! و البته حتی قوانین منطق و انجمن دفترچه یکی هستند این هم میشود (بی برو برگرد) مغلطهیِ خودت هم بدی 🌺
پایه این بود که از مان همان نکوهش را نکنید! ++ بیجاست، این همان داستان این جستار است، ما از شما چشم داریم که به آنچه که میگویید پایبند باشید چون نمیشود هم سفید و هم سیاه بود همان "یک بام و دو هوا" یا "یک سوزن به خود " یا " هر چه را به خود نمی پسندی.." و اینجور سفسته های دیگرِ common sense
پایه این بود که از مان همان نکوهش را نکنید! ++ بیجاست، این همان داستان این جستار است، ما از شما چشم داریم که به آنچه که میگویید پایبند باشید چون نمیشود هم سفید و هم سیاه بود همان "یک بام و دو هوا" یا "یک سوزن به خود " یا " هر چه را به خود نمی پسندی.." و اینجور سفسته های دیگرِ common sense !!
اینجا ما مدیر هستیم و قوانین انجمن را اعمال میکنیم، این قوانین ممکن است غیرمنطقی و غیراخلاقی باشند ولی قوانین منطق نیستند. قوانین محل خاصی است که صاحب آن وضع کرده!
و البته حتی قوانین منطق و انجمن دفترچه یکی هستند این هم میشود (بی برو برگرد) مغلطهیِ خودت هم بدی 🌺
آب در هاونگ میکوبید.
اینجا ما دربارهیِ رخکردها (= facts) سخن گفتیم و زردی خورشید و سپیدی ماست هم پیوندی به باور و نباور دیگران ندارند.
اینکه نکوهشگر بجای نکوهش کنش کنشگر را مینکوهد و براهِ آن جایگاه خود اش را بنادرستی بالاتر میبرد نیز روشن شد و اینکه
شما نمیخواهید این نادرستی را بپذیرید و میگویید اشکالی ندارد, در همان اندازهها خندهآور است که کسیکه دیگران را تهدید به مرگ میکند را کاری
نداشته باشیم و بگوییم "درسته استنتاجِ ما از سخن ایشان میگوید که فردا یکی کشته میشود, ولی این تنها استنتاج است و کاری به فربودها و رخکردها ندارد!".
مزدکْ سرور بزیبایی اندیشهیِ شما را همانندیدند که گویا همگان را در پوست گردویی میبینید که تنها باورهایِ خود اشان را
دارند و کسی هم هرگز نمیتواند از رخکردها و چیزی دیگر آن میان بهره ببرد و اگر هم بُرد, چه انگها و تلخکبازیهایی که در برابر نخواهیم دید!
***
ما دو گزاره داریم, یکی یکزمان به دو فرجام p و q میانجامد, یکی تنها به q:
A —> q
B —> q, p
فرجام q درست است, فرجام p نادرست.
در دست دیگر:
همهیِ گزارهها از جنس B میتوانند به جنس A کاسته شوند.
اکنون اگر بر پایهیِ تیغ اوکام, کسی بجای گزارهیِ
A گزارهیِ B را بکار برد, میگوییم چه کژفرنوده؟ بکوشید آنرا بیابید.
بازنمود
کاوه که خود سیگارکش است رو به سودابه میگوید:
A: سیگارکشی بد است.
B: سودابه تو چرا این همه سیگار میکشی دخترهیِ کودن؟ مگه نمیدونی سیگار چیز خوبی نیست؟
فرجامها:
q = سیگار بد است —> همواره درست, جدا از اینکه کاوه خود سیگار میکشد یا نمیکشد.
p = برتریِ جایگاه فرامنشیک [داورانه] کاوه به سودابه —> نادرست, زیرا کاوه خود اش هم سیگار میکشد.
فرجام من از جمله: راسل، مردک کودن زبان نفهم، این آدمکش، من مهربد اینجا به همه چیز اعتراف میکنم، خجالت نمیکشی آب در هاونگ میکوبی.
مغالطات یافت شده: حملهیِ شخصی ، فحاشی. بی اخلاقیهایِ صورت گرفته:کوچک کردن طرف مقابل، خدشهدار کردن آبرو و اتهام بیجا، اغتشاش و خرابکاری و اقدام علیه امنیت ملی !! تنبیه در نظر گرفته شده برای این بی اخلاقی های بیشرمانه:تنبیه به وسیلهیِ "خفه شو" گفتن بصورت علی الحساب و اعدام بعد از اینکه دستمان رسید !! نتیجهیِ شترنگ بازی با گوریل !! البته لازم به یادآوریست که در سخن اصلی هیچ کس نه به طرف مقابل گفته آدمکشته یا ...، اعدام بخاطر بد خواندن جنایات یکی دیگر استالین یا هنری کسینجر... است
