[Anarchy]

برای این بحث ها در واقع دیر شده چون ایران وسط جنگه ... اما فقط از باب استدلال، شما هزینه دادی به اختیار و عاملیت خودت . در نهایت هم جون خودت رو به مبارزه ترجیح دادی ‌،درسته ؟

در این جنگ دیگه عاملیت و انتخابی وجود نداره ‌. همه ممکنه آسیب ببینن . موافق و مخالف جنگ ... دامنه آسیب ها نا مشخصه، آینده بعد از جنگ هم نا مشخصه . 

بله من هم میدونم این حکومت قابل تحمل نیست اما به شدت به این جنگ و عواقبش بد بینم.

با توجه به حرف‌هایی که زدی اینکه با مداخله خارجی مخالفی و براندازی به هر قیمتی رو هم قبول نداری، به نظرت مسیر عملی و واقع‌ بینانه برای رسیدن به آزادی و بهبود وضعیت ایران چیه؟

اینکه میگی نسبت به این جنگ بدبین هستی قابل درکه، اما یک سوال جدی هست: در شرایطی که مردم با دست خالی بارها سرکوب شدن، واقعا چه راه عملی وجود داشت که بدون فشار خارجی چنین ضربه‌هایی به ساختار قدرت وارد بشه؟

در فرنودسار, کسی با چیزی مخالف باشد بباید نباید دگرگزینی هم از خود بدهد. 

هر آینه, در جهان راستین, ما نمیتوانیم دست روی دست بگذاریم. در واقعیت روزانه و هتّا زندگی خود,
ما همواره گزینه‌هایی پیش رو داریم که شاید همگی ناخوشایند باشند, ولی پرگاه نیاز به گزیدن میان آنهاست.

الان مگه انتخابی کردید ؟ جوگیر شدید فکر کردید ترامپ و بی بی جون از شماها دستور گرفتن که به ایران حمله کردن ...

[Anarchy]

من دارم در مورد یه موضوع عینی حرف میزنم ‌... اینجا دیگه کلاس درس نیست که بحث تئوری صرف کنیم ‌. اگر در این حد نابودی رژیم به هر قیمتی برات قابل دفاعه ، باید خودت هم شخصا حاضر باشی هزینه بدی ...

اینکه میگی باید هزینه بدی، من اینو فقط از دور نگاه نکردم. من خودم سال ۹۶ اعتراض کردم، زندان شدم و تا پای مرگ رفتم و بعدش مجبور شدم از ایران خارج بشم.
ولی بحث من اصلاً این نیست. بحث اینه که الان باید واقع‌بینانه نگاه کنیم: موندن این وضعیت چه هزینه‌ای داره و تغییر چه هزینه‌ای. اینو باید با استدلال بررسی کرد، نه با حذف کردن نظر طرف مقابل.

این سخن که تنها کسی میتواند درباره‌ی جنگ ایران نگر بدهد که خودش ایران باشد یاوه‌ای بیش نیست.
نخست اینکه, ایران یک کشور روی مریخ نیست, یک کشور در اندرکنش با دیگر کشورهاست و آسیب ج.ا.
به تک تک جهانیان میرسد, پس تک تک کسانیکه امروز زنده‌اند میتوانند روی اینکه چه چیزی بهتر است, سخن بگویند.

دو اینکه, تک تک کسانیکه من در ایران میشناسم خواهان این بوده‌اند که صدایشان بوده و به گوش جهانیان برسانیم
که از جنگ با ج.ا. خوشنود اند. 


به زبان دیگر, به داستان میتوانیم بخوبی پی ببریم که چرا آنارشی یاوه میگوید:

اگر براستی هوده با آنارشی بود و بیشتر ایرانیان از جنگ ناراحت, پس چرا باید ج.ا. دسترسی به 
اینترنت را میبرید و تنها به سیم‌کارت سفیدها میداد. آیا ج.ا. به اندازه‌ای آنارشی از اینکه چه شمار هوادار 
دارد آگاه نیست؟ اگر این همه "جنگ" نزدک مردم بد است, خب چرا اینترنت را ببندد, میگذاشت مردم 
روی اینترنت به جنگ اعتراض کنند و بخت خودش را برای فرازیست بالا میبرد.

به دیگر زبان, دم خروس را بباوریم یا گفته‌ی روباه را؟

انقد با مسلمون جماعت در گذشته بحث کردم که با انواع سفسطه ها آشنا شدم. باز حرف گذاشتی تو دهن من و مغلطه حمله به مرد پوشالی ؟ من گفتم بیشتر مردم مخالف جنگ هستن ؟ یا این تویی که قاطعانه میگی بیشتر مردم موافق جنگ هستن بر اساس حباب اشخاص اطراف خودت در دنیای مجازی و واقعی ؟ این که بیشتر مردم موافق جنگ هستن یا مخالف نیاز به نظر سنجی دقیق داره ضمن این که این نظر میتونه به فراخور شرایط و مراحل مختلف جنگ حتی تغییر کنه ... پس این سفسطه ها رو ببر جای دیگه که اینجا زود لو میری .

در مورد پاراگراف اولت هم معلومه که همه میتونن بیان نظر بدن اما جایی معلوم میشه که دارن چُسی میان یا واقعا به حرفشون باور دارن که خودشون بتونن همون هزینه که مردم داخل میدن رو بدن !!

[Scary]

آنارشی حرفی برای گفتن ندارد. از جنگ اسرائیل می‌گفت براندازی امکان‌پذیر نیست و حرف از ناامیدی و یأس می‌زد؛ هیچ امیدی به آینده نداشت. اگر دقت کنید، صحبت‌های آنارشی در جنگ دوم با پروپاگاندای نظام داخل بالا و پایین می‌شد و هیجان می‌گرفت.
این اتفاق ممکن است باز هم در آینده تکرار شود و اگر جمهوری اسلامی احیاناً بتواند دست روی یک چیزی بگذارد، باز آنارشی با توپ پر برخواهد گشت.  

آنارشی هر وقت از جمهوری اسلامی ناامید میشه مثلا لاریجانی، رهبری چیزی میخوره باز میاد میگه حالا ببینیم در آینده چی میشه ... عجله نکنیم و اینها ... 

توقع داری بیست و چهار ساعته آنلاین باشم و جواب بدم ؟؟ کارهای دیگه ای هم تو زندگی دارم از جمله کار کردن که با آماده شدن و رفت و آمد حدود ۱۳-۱۴ ساعت از وقت روزانه امو میگیره ‌‌.‌‌.. بعد هم خستگی و تایم آماده کردن غذا و یه کم فراغت و چک کردن اخبار و بعد هم خواب ‌... عملا وقت آنچنانی برام نمیمونه تا تمرکز کنم رو این بحث ها ‌... حالا نمیدونم علت خاصی داری خوشحالی ؟ مثلا سرنوشت و برنامه جنگ دست منه که دنبال جواب از منی فقط ؟

ولی غصه نخور ... در اولین فرصت میام جواب میدم .

نه، منظورم این نیست که دیگر چیزی نمی‌نویسی؛ بلکه حرفم این است که استدلال نداری و نه‌ تنها راهکاری ارائه نمی‌دهی، بلکه این فرصت آزادی که به‌وجود آمده را، دانسته یا نادانسته، با این حرف‌هایی که من از تو و خیلی‌ها که به نظام وصل هستند می‌شنوم، نتیجه‌اش تداوم در تاریکی، تخریب و نابودی بی‌وقفه است.

[Scary]

براندازی با دخالت خارجی که ابعاد آسیب و نتایجش معلوم نباشه از نظر من ریسک زیادی داره و حتی میتونه منجر به حرکت رو به عقب هم بشه ... من راه دم دستی و کوتاه مدتی سراغ ندارم. تغییرات فکری که در من ایجاد شده ناشی از اینه که من دیگه صرفا یه چیزی به نام شیعه و اسلام رو تنها عامل بدبختی ایران نمیدونم. خود اشخاص و میزان تعهدشون به حرف هایی که میزنن برام معیاره و گرنه میبینم طرف صبح تا شب فحش میده به اسلام و قرآن اما اصولا پایبندی به هیچ اصول دیگه ای هم نداره . فقط و فقط منافع شخصی خودش. حرفش هم پیش بیاد میاد میگه حکومت فلان و بهمانه و همه دارن میخورن و میبرن منم همون کار رو بکنم . همه هم درست عمل کردن رو موکول کردن به تغییر حکومت ...

تغییر رژیم خیلی هیجان انگیزه اما یه چیزی این وسط گم شده ... مسوولیت فردی آدم ها که اصلا در موردش حرف زده نمیشه . الان ملت فکر میکنن به اسلام و قرآن فحش بدن و پرچم اسراییل رو بغل کنن دیگه اتوماتیک متمدن میشن ...

دیر یا زود مشخص میشه این حکومت رفتنی هست یا نه ... هیجان بعد از تغییر احتمالی رژیم هم میخوابه بعد از مدتی ... ببینیم بعدش چقدر مردم متمدن میشن !!

اتفاقا من سال‌هاست به همین نتیجه رسیدم و اینجا یک نقطه مشترک داریم. به‌ نظر من، بخش مهمی از مشکل واقعا به مسئولیت فردی، تعهد، فرهنگ و رفتار خود ما برمی‌گردد. اما اختلاف من با تو دقیقا از همین‌ جا شروع می‌شود: چطور می‌شود در شرایطی که یک حکومت اندیشه را سرکوب می‌کند، می‌کشد، حقیقت را وارونه جلوه می‌دهد، اینترنت و فضای آزاد را محدود می‌کند و مردم را تحت فشار اقتصادی و معیشتی قرار می‌دهد، انتظار داشت همان مردم به سطحی از بلوغ و مسئولیت‌پذیری برسند؟!

رفتار فردی جدا از ساختار سیاسی و اقتصادی شکل نمی‌گیره. وقتی در یک سیستم، دروغ، بی‌تعهدی و بی‌اخلاقی نه‌ تنها مجازات نمی‌شود بلکه گاهی پاداش هم می‌گیرد، طبیعی است که این الگو در جامعه بازتولید شود. تو نمی‌توانی از مردمی که در چنین شرایطی زندگی می‌کنند انتظار داشته باشی مثل یک جامعه آزاد و نهادینه‌شده رفتار کنند.

بله، هیجان بالاست، دموکراسی نیاز به تمرین دارد، تعهد و عمل‌گرایی باید عمیقا درک شود. اما همه این‌ها نیاز به بستر دارند. بدون حداقل آزادی، بدون گردش اطلاعات، بدون امنیت فردی و اقتصادی، این مفاهیم فقط در حد شعار باقی می‌مانند.

بحث من این نیست که با تغییر حکومت، همه‌ چیز فورا درست می‌شود. چنین تصوری ساده‌ لوحانه است. اما تفاوت اصلی اینجاست که با ماندن این وضعیت، هیچ امکانی برای اصلاح واقعی وجود ندارد، اما با تغییر آن، حداقل امکان شروع به‌ وجود میاد.

جامعه‌ای که سال‌ها زیر سرکوب، تحقیر و فشار زندگی کرده، پر از زخم و عقده است. این زخم‌ها نیاز به زمان، آموزش و فضای باز دارند تا التیام پیدا کنند. تو نمی‌توانی در یک فضای بسته، انسان مسئول و متمدن بسازی.

[Scary]

بیاییم بدون تعصب، تمام دارایی‌ها و فرصت‌هایی که در اختیار داریم را دقیق بررسی کنیم.

آنارشی می‌گوید: براندازی با دخالت خارجی، با توجه به نامشخص بودن ابعاد آسیب و نتایجش، ریسک زیادی دارد.

براندازی با دخالت خارجی که ابعاد آسیب و نتایجش معلوم نباشه از نظر من ریسک زیادی داره و حتی میتونه منجر به حرکت رو به عقب هم بشه

این حرف از نظر احتیاط قابل فهم است، اما سوال اصلی اینجاست: اگر این مسیر را رد کنیم، دقیقا چه راه عملی برای متوقف کردن چرخه معیوب این حکومت وجود دارد؟

در جنگ قبلی، آنارشی و دوست هم نظرش عمدتا بر ناامیدی و بن‌بست تاکید داشتند و حتی امکان براندازی را رد می‌کردند، بدون اینکه جایگزین مشخصی ارائه دهند. 

اکنون هم می‌گوید: راه دم‌دستی و کوتاه‌مدتی وجود ندارد.

این نوع نگاه، اگر بدون ارائه مسیر جایگزین باشد، عملا به تعلیق و انفعال منجر می‌شود.

در مقابل، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد جامعه ایران کاملا ایستا نیست. تغییرات رفتاری، گرایش به خودسازی، افزایش توجه به سلامت روان و فیزیکی، و همچنین نوعی همگرایی بیشتر در برخی اعتراضات اخیر نشان می‌دهد که پتانسیل حرکت جمعی وجود دارد، هرچند هنوز کامل و سازمان‌یافته نیست.

همچنین تجربه خیزش‌های قبلی نشان داده اختلافات نمادین و جناحی می‌تواند باعث شکست شود، اما در برخی مقاطع اخیر، نشانه‌هایی از کاهش این شکاف‌ها دیده شده است. این یعنی امکان شکل‌گیری حداقلی از هم‌راستایی وجود دارد.

بنابراین مسئله این نیست که تغییر ساده یا بدون هزینه است؛ مسئله این است که: رد کردن همه مسیرها به‌دلیل ریسک، بدون ارائهٔ جایگزین عملی، خودش یک موضع غیرعملی است.
اگر قرار است با ریسک‌ها مخالفت شود، باید در کنارش یک مسیر واقعی و قابل اجرا هم ارائه شود، وگرنه نتیجه فقط ادامه وضعیت موجود است.

[sonixax]

آنارشی جان عصبانیتتان قابل درک است! ولی آویزان شدنتان به تخم ملا نه! جدی جدی عرزشی بودید ما نمیدانستیم یا ادایش را در میاورید؟🤔

من سوالم اینه ... وقتی هیچ حد آسیب و کشتاری برای مخالفت با جنگ در ذهن ندارید فرق شما با جمهوری اسلامی چیه ؟؟ تهش هم میگید برو به آخوند بگو تسلیم شه ‌... جواب ها رو از حفظم .

فرق شما با رائفی پور که میگفت ما اگه بخوایم بریم زمینه سوخته تحویل میدیم چیه ؟ شما هم که میگید آخوند بره ، هر میزان آسیب و خسارتی میخواد وارد شه به ایران ‌...

این دو قطبی آویزون شدن از تخم ملا یا تخم ترامپ-بی بی شاید در مورد شما صدق کنه اما من فقط دارم به واقعیت نگاه میکنم .

و‌ سوال من هم اینه که اون موقع که چند ده هزار از جوونهامونو کشتند نگران دون  شما دقیقا در کجا بود؟ در تمام این ۴۷ سال که آخوندها همه چیز را، مطلقا همه چیز را نابود کرده اند به جز ابراز نگرانی به سبک سازمان ملل چه کرده اید؟ امیر، دکتر، چپی، مجاهد! یا هر چی!  روشن است آنکه از تخم ملا آویزان شده شخص شمایید جانم! 

به جز یاوه گویی راه حل دیگری هم دارید؟! راه حل عملی؟ اگر دارید بفرمایید بگویید! اگر ندارید زبان بر کام بگیرید بگذارید آنهایی که راهکار دارند کارشان را بکنند.

[sonixax]

آنارشی حرفی برای گفتن ندارد. از جنگ اسرائیل می‌گفت براندازی امکان‌پذیر نیست و حرف از ناامیدی و یأس می‌زد؛ هیچ امیدی به آینده نداشت. اگر دقت کنید، صحبت‌های آنارشی در جنگ دوم با پروپاگاندای نظام داخل بالا و پایین می‌شد و هیجان می‌گرفت.
این اتفاق ممکن است باز هم در آینده تکرار شود و اگر جمهوری اسلامی احیاناً بتواند دست روی یک چیزی بگذارد، باز آنارشی با توپ پر برخواهد گشت.  

آنارشی هر وقت از جمهوری اسلامی ناامید میشه مثلا لاریجانی، رهبری چیزی میخوره باز میاد میگه حالا ببینیم در آینده چی میشه ... عجله نکنیم و اینها ... 

توقع داری بیست و چهار ساعته آنلاین باشم و جواب بدم ؟؟ کارهای دیگه ای هم تو زندگی دارم از جمله کار کردن که با آماده شدن و رفت و آمد حدود ۱۳-۱۴ ساعت از وقت روزانه امو میگیره ‌‌.‌‌.. بعد هم خستگی و تایم آماده کردن غذا و یه کم فراغت و چک کردن اخبار و بعد هم خواب ‌... عملا وقت آنچنانی برام نمیمونه تا تمرکز کنم رو این بحث ها ‌... حالا نمیدونم علت خاصی داری خوشحالی ؟ مثلا سرنوشت و برنامه جنگ دست منه که دنبال جواب از منی فقط ؟

ولی غصه نخور ... در اولین فرصت میام جواب میدم .

بپایید در این ۱۳-۱۴ ساعت کارتان هدف مشروع حملات اسرائیل قرار نگیرید!

من الله توفیق برادر 

[Mehrbod]

خیلی جوک میگی مهربد ... زیادی extrapolate نکن برای سلامتیت خوب نیست. هر وقت نظرسنجی معتبری انجام شده بود میتونی بهش استناد کنی ...

در مورد تعداد کشته های دی ماه هم جای آفتاب بالانس زدن و این سفسطه ها و حرف در دهان من گذاشتن که این تعداد کم است یا زیاد ، یه خط بگو منبع این تعداد کشته کجاست ؟ خود موساد اینترنشنال گفت شش هزار اسم داریم که اون لیست اسامی رو هم نداد بیرون . اون زمان که این تعداد کشته رو مطرح میکردن فقط یه هدف پشتش بود . برای روزهای جنگ توجیه داشته باشن که هر چقدر هم مردم کشته بشن به پای کشتار دی نمیرسه ... خرد بورز حناب مهربد خردمند !!!

در جاییکه رژیم دروغ میگوید, رسانه‌ها را سانسور میکند, مردم را کشتار میکند, اینترنت را تخته میکند, ما باید یک فهرست
با نام و نشانی و فرتور کشته‌ها بیاوریم اگرنه از دید آنارشی بیخود است. برونیابی هم که از بیخ کشک, آمار و مزداییک میخواهیم چه کار تا ج.ا. هست؟ 😀

در مورد جنگ یادت باشه شما کاره ای نیستی که فرنودانه راه جدیدی بری ... نکنه فکری کردی عمو ترامپ و بی بی به حرف مردم ایران بود که این جنگ رو راه انداختن و این همه هزینه کردن ؟ این ترامپ لاشخور چپ و راست داره تعرفه میبنده به همپیمانای خودش بعد فکر کردی یه دفعه دلسوز ایران شد؟ تا قرون آخر هزینه جنگ رو در صورت تغییر رژیم از منابع ایران بر میداره ...

باز هم یاوه بود. روشنه شما نه تنها از خرد بی‌بهره‌اید, بساکه دگرسانی میان ۰ تا ۱۰۰ را هم نمیدانید. با این فرنود شما پس
رای دادن در سیستم مردم‌سالاری هم بیخود است, چون ما یک دانه رای بیشتر نداریم, پس به شمار نمیاید!!

میلیون‌ها ایرانی که در سرتاسر ایران کنش میورزند بدرستی همان "کاره"‌ای بوده‌اند که شما آنرا نادیده میگیرید و از ترامپ یک
غول کاریکاتوری ساخته‌اید که آدم بیشعور, بیخرد و خودشیفته‌ای بیش نیست و نه از همدردی بهره برده, نه از سود دوسویه چیزی سر در آورد
و نه به رسانه‌ها کار دارد, نه به میلیون‌ها ایرانی چه میگویند و چه میخواهند کار دارد. درست همان گفته‌های ج.ا. را به زبان دیگر اینجا دارید میاورید
تا بگویید یک, مردم هیچکاره‌اند. دو, ترامپ اهریمن است. سه, ج.ا. بده, ولی بهتر از هیچیه.

در مورد کشتار مدرسه هم کی میدونست حتما جنگ میشه ؟ با منطق شما از یه ماه قبل کسی نباید مدرسه میرفت و کسی نباید سر کار میرفت و کسی نباید تو خیابون راه میرفت ... خرج زندگیشون رو هم مهربد میداد ... وقتی میگم از راه دور و امن نشستید و کسشعر تفت میدید در مورد زندگی مردم ایران یعنی همین !! جای این که جنایت آمریکا رو محکوم کنی شدی عین بسیجی ها افتادی به توجیه جنایت ...

اون دفترچه اضطرار رو خوندی تا حالا ؟منجر به دموکراسی میتونه بشه اصلا ؟ 

باز هم یاوه بود. نخست اینکه مدرسته فرستادن دانش‌آموزها همان پول درآوردن و گذران زندگی نیست (این سفسته‌ی سنجش نابرابر), دوّم
اینکه پدر و مادر این فرزندان نمیدانستند مدرسته کنار زیرساخت نظامی‌ست؟ دور از باور است.
سوّم اینکه, هنوز هم روشن نشده که کار ج.ا. نبوده, و با پیشینه‌ای که دارد و شما هر چه اندازه ماست‌مالی بخواهید بفرمایید, از همه
بیشتر خود ج.ا. است تا کس دیگر. دیدیم که به قطر هم هتّا تاختند و برج خلفیه‌ی دوبی را هم نشانه رفتند, مدرسه که چیزی نباشد!

در مورد زیر ساخت ها این خزعبلات چیه ردیف کردی ؟ گفتی به کشورهایی که آمریکا بهشون حمله کرده بود سفر کردی ... پرسیدم اگر میگی زیر ساخت رو انقد راحت میشه جایگزین کرد، فرضا عراق و لیبی خیلی آباد شدن بعد از جنگ ؟

ما گویا باید لقمه را هم بجویم هم در دهان شما بگذاریم. خب بکوشید دریابید که یک, ایران عراق نیست, در ایران از ۱۰ تن, ۹ تن دربرابر
اسلام و ایران, ایران را خواهند گزید. در عراق, درست وارونه‌ی آن.
دوّم اینکه روشنه میشود زیرساخت‌ها را از نو ساخت و بهتر هم ساخت! چنانکه گفتیم, با دانش روز ۱۰ بار تندتر هم میشود ساخت.

در مورد زدن بمب اتمی به ژاپن هم حالا که بعد از اشاره من فهمیدی ربطی به نازیسم نداشت یک قدم پیشرفت به حساب میاد برات !! اما بفرمایید آمریکا با داشتن بالای سه هزار بمب اتمی خطر به حساب نمیاد بعد ایران خطر به حساب میاد ؟ گرفتی ما رو با این سطح تحلیل ...

باز هم نشان از بیسوادی شما بود. ژاپنی که هم نژادپرست بود, هم به کشورگشایی پرداخته بود و هم متحد نازی‌ها
بود, خود‌به‌خود اگر پیروز میشود ما در یوغ چه چیزی فرومیبرد, سرکار؟ بجوم یا خودتان میجوید؟


نکته‌ی سخن هم این بود که آمریکا درست و بجا بود, اگر نمیزد امروز شما بجای اینترنت
آمریکایی داشتید برای همان ژاپنی‌ها همچون کره‌ی شمالی در کشتزار شخم میزدید.

[Anarchy]

آنارشی حرفی برای گفتن ندارد. از جنگ اسرائیل می‌گفت براندازی امکان‌پذیر نیست و حرف از ناامیدی و یأس می‌زد؛ هیچ امیدی به آینده نداشت. اگر دقت کنید، صحبت‌های آنارشی در جنگ دوم با پروپاگاندای نظام داخل بالا و پایین می‌شد و هیجان می‌گرفت.
این اتفاق ممکن است باز هم در آینده تکرار شود و اگر جمهوری اسلامی احیاناً بتواند دست روی یک چیزی بگذارد، باز آنارشی با توپ پر برخواهد گشت.  

آنارشی هر وقت از جمهوری اسلامی ناامید میشه مثلا لاریجانی، رهبری چیزی میخوره باز میاد میگه حالا ببینیم در آینده چی میشه ... عجله نکنیم و اینها ... 

توقع داری بیست و چهار ساعته آنلاین باشم و جواب بدم ؟؟ کارهای دیگه ای هم تو زندگی دارم از جمله کار کردن که با آماده شدن و رفت و آمد حدود ۱۳-۱۴ ساعت از وقت روزانه امو میگیره ‌‌.‌‌.. بعد هم خستگی و تایم آماده کردن غذا و یه کم فراغت و چک کردن اخبار و بعد هم خواب ‌... عملا وقت آنچنانی برام نمیمونه تا تمرکز کنم رو این بحث ها ‌... حالا نمیدونم علت خاصی داری خوشحالی ؟ مثلا سرنوشت و برنامه جنگ دست منه که دنبال جواب از منی فقط ؟

ولی غصه نخور ... در اولین فرصت میام جواب میدم .

نه، منظورم این نیست که دیگر چیزی نمی‌نویسی؛ بلکه حرفم این است که استدلال نداری و نه‌ تنها راهکاری ارائه نمی‌دهی، بلکه این فرصت آزادی که به‌وجود آمده را، دانسته یا نادانسته، با این حرف‌هایی که من از تو و خیلی‌ها که به نظام وصل هستند می‌شنوم، نتیجه‌اش تداوم در تاریکی، تخریب و نابودی بی‌وقفه است.

حالا چرا ناراحتی... خب عمو ترامپ و بی بی دارن فرصت فراهم میکنن ‌. من که جلوی کسی رو نگرفتم.

[Anarchy]

براندازی با دخالت خارجی که ابعاد آسیب و نتایجش معلوم نباشه از نظر من ریسک زیادی داره و حتی میتونه منجر به حرکت رو به عقب هم بشه ... من راه دم دستی و کوتاه مدتی سراغ ندارم. تغییرات فکری که در من ایجاد شده ناشی از اینه که من دیگه صرفا یه چیزی به نام شیعه و اسلام رو تنها عامل بدبختی ایران نمیدونم. خود اشخاص و میزان تعهدشون به حرف هایی که میزنن برام معیاره و گرنه میبینم طرف صبح تا شب فحش میده به اسلام و قرآن اما اصولا پایبندی به هیچ اصول دیگه ای هم نداره . فقط و فقط منافع شخصی خودش. حرفش هم پیش بیاد میاد میگه حکومت فلان و بهمانه و همه دارن میخورن و میبرن منم همون کار رو بکنم . همه هم درست عمل کردن رو موکول کردن به تغییر حکومت ...

تغییر رژیم خیلی هیجان انگیزه اما یه چیزی این وسط گم شده ... مسوولیت فردی آدم ها که اصلا در موردش حرف زده نمیشه . الان ملت فکر میکنن به اسلام و قرآن فحش بدن و پرچم اسراییل رو بغل کنن دیگه اتوماتیک متمدن میشن ...

دیر یا زود مشخص میشه این حکومت رفتنی هست یا نه ... هیجان بعد از تغییر احتمالی رژیم هم میخوابه بعد از مدتی ... ببینیم بعدش چقدر مردم متمدن میشن !!

اتفاقا من سال‌هاست به همین نتیجه رسیدم و اینجا یک نقطه مشترک داریم. به‌ نظر من، بخش مهمی از مشکل واقعا به مسئولیت فردی، تعهد، فرهنگ و رفتار خود ما برمی‌گردد. اما اختلاف من با تو دقیقا از همین‌ جا شروع می‌شود: چطور می‌شود در شرایطی که یک حکومت اندیشه را سرکوب می‌کند، می‌کشد، حقیقت را وارونه جلوه می‌دهد، اینترنت و فضای آزاد را محدود می‌کند و مردم را تحت فشار اقتصادی و معیشتی قرار می‌دهد، انتظار داشت همان مردم به سطحی از بلوغ و مسئولیت‌پذیری برسند؟!

رفتار فردی جدا از ساختار سیاسی و اقتصادی شکل نمی‌گیره. وقتی در یک سیستم، دروغ، بی‌تعهدی و بی‌اخلاقی نه‌ تنها مجازات نمی‌شود بلکه گاهی پاداش هم می‌گیرد، طبیعی است که این الگو در جامعه بازتولید شود. تو نمی‌توانی از مردمی که در چنین شرایطی زندگی می‌کنند انتظار داشته باشی مثل یک جامعه آزاد و نهادینه‌شده رفتار کنند.

بله، هیجان بالاست، دموکراسی نیاز به تمرین دارد، تعهد و عمل‌گرایی باید عمیقا درک شود. اما همه این‌ها نیاز به بستر دارند. بدون حداقل آزادی، بدون گردش اطلاعات، بدون امنیت فردی و اقتصادی، این مفاهیم فقط در حد شعار باقی می‌مانند.

بحث من این نیست که با تغییر حکومت، همه‌ چیز فورا درست می‌شود. چنین تصوری ساده‌ لوحانه است. اما تفاوت اصلی اینجاست که با ماندن این وضعیت، هیچ امکانی برای اصلاح واقعی وجود ندارد، اما با تغییر آن، حداقل امکان شروع به‌ وجود میاد.

جامعه‌ای که سال‌ها زیر سرکوب، تحقیر و فشار زندگی کرده، پر از زخم و عقده است. این زخم‌ها نیاز به زمان، آموزش و فضای باز دارند تا التیام پیدا کنند. تو نمی‌توانی در یک فضای بسته، انسان مسئول و متمدن بسازی.

امیدوارم همینی که میگی باشه و بشه در آینده ... اما شخصا تفاوت محتوایی زیادی بین مردم و حاکمیت نمیبینم. در واقع خروجی مردم این حاکمیته نه بر عکس .