برای محرم آماده شوید

محرم ماه عشاق است.
ماه عشق و عشق بازیست.
همه برای یک چیز دور هم جمع میشویم.جمعمان جمع است.
خود را باید اماده ساخت برای محرم........
مواد لازم:
تیشرت محرم مدل جدید برای اقایان.خانم ها آرایشگاه :چهل گیس و رنگ مو های جدید....
ماشینها کارواش و آماده ی دور دور .....!
شب ها راس ساعت 8 عزاداری به عشق حسین....
چه صدایی دارد این پسر نوحه خوان...به به... چه تیپی....چه پسری...به عشق حسین جلوی تکیه بایست و تما شا کن.
آشنایی های جدید.حاج اقا و حاج خانم های جدید.....
منطقیست و قتی میگوید عشق من حسین...........

حسین پارتی یکی از بهترین رویکرد ایرانیانه که از دل اندوه شادی بیرون کشیدند!

👍

Mehrbod

حسین پارتی یکی از بهترین رویکرد ایرانیانه که از دل اندوه شادی بیرون کشیدند!

مهربد جان متاسفانه یا خوشبختانه این یکی از اول یک آیین وطنیست محصول زمان صفویان

😓

اتفاقا چندان بد هم نیست در این خفقان ....اگر اسلام جایی دست گیر شد همینجاست.
اما مشکل این است انان که سنگ دین و مذهب وعشق حسین میزنند یا بر حرفشان باشند و به قول خودشان حسینی رفتار کنند یا مثل آدمیزاد به شجره نامه ی همین حسین نگاهی بیندازند که چه بر سر آزادی و شرفشان اورد(استغفرالله)

Russell

مهربد جان متاسفانه یا خوشبختانه این یکی از اول یک آیین وطنیست محصول زمان صفویان 😓

من کشورهای دیگر هم دیده‌ام عزاداری میکنند؟

خوب میتوانیم بگوییم یکی از رویکردهای ایرانیان «امروزین» که خردشان کم کم به کار افتاده

..

Mehrbod

من کشورهای دیگر هم دیده‌ام عزاداری میکنند؟

خوب میتوانیم بگوییم یکی از رویکردهای ایرانیان «امروزین» که خردشان کم کم به کار افتاده ..

سوگواری و اینها که خوب همه جا پیدا میشود،این داستان دسته و غذا دادن و اینها را که اصل رسم محرم است را میگویم،ایران هم مرکز و در واقع محل از زیر خاک کشیدن تشیع است یا در واقع اختراع دوباره آن است چیزی که در گوشه ای از جبل العامل لبنان افتاده بود.بنابراین طبیعیست اگر رسوم ابداعی آن را هم حتی شیعیان بقیه جاها دنبال کنند.

یعنی عقده ملت ایران از اونجایی پیدا میشه که "حسی..حسی..(با صدای دالبی گفتم:)) )"رو تا ته زیاد میکنند یه مقدار هیجانات تخلیه بشه!
اخه کجا عزاداری برای تخلیه اینجور هیجاناته؟:|

من کلا این مراسم را درک نمیکنم چه حالی دارد!
چه برای آن قدیمی ها چه برای نسل جدیدتر.این مداحی ها که رسما عرعر هستند و گوشخراش و بویی از موسیقی نبرده اند.دنبال دسته کردن و این دسته و آن تکیه رفتن هم نمیدانم چه لذتی دارد.تنها بخش قابل درکش همان دختر و پسر بازی آنست.
آخر دیگر زمان دهه 60 هم موسیقی قاچاق پیدا میشد،امروز هم آنچنان دشواری ندارد صدای باس بلند تولید کردن در ماشین،این چیزها چیست گوش میدهند ملت 😷

شاید متن من به عنوان استارت همه گیر نیست.این مسائل در تهران و شهر های بزرگ بیشتر دیده میشود و اگر در شهرستانهای دیگر هم باشد تا به این حد علنی نیست.اما رسومی که جناب راسل نیز به ان اشاره داشتند نیز به مراتب بیشتر است.و گاها در شهر ستانها و روستا ها شاهد اعمالی هستیم که واقعا ج تاسف دارد.همان سنت قمه زنی که داد خود به اصطلاح علمای دین را هم در اورده اما مردم چنین فکر میکنند که این با انجام این اعمال ارادت خود را به حسین بن علی نشان میدهند.
یا اعمالی مثل زنجیر زنی,قفل زنی,علم کشی,طبل و سنجر زنی,....و از همه تاسف بار تر اینکه شادی را بر خود حرام کردن
که متاسفانه همه ی اینها منشا ایرانی دارد!!

برای ما که ماه حرص خوردنه. دخترِ برداشته تو آشپزخونه صدای نوحه ی گوشیشو بلند کرده، رفتم با جدیت تذکر دادم که کمش کنه، اونم قطعش کرد.

یه استاد عکاسی به دانشجوهاش میگه تاسوعا و عاشورا برن خرم آباد، حالا چرا؟ چون اونجا مراسمشون خیلی جالبه، یه حوضچه پر گل و شُل درست میکنن، مردم میرن توش غلت میزنن، میان بیرون شل رو بدنشون خشک میشه و جون میده واسه سوژه عکس شدن...

چیزی که من دیدم در این دسته های سینه زنی از نمای نزدیک، این بود که مسوول کل هیات های یه شهر یکی از بازاریان پرنفوذ هست که فقط برای اینکه موقعیت تجاری بهتری داشته باشه خواسته های حکومتی رو از طریق سر و سامان دادن به هیات برآورده میکنه... در مقابل فلان امام جمعه یا نماینده ولی فقیه جای دیگری برای اون فرد موقعیت های تجاری پر سود فراهم میکنه...یعنی بحث اعتقاد در اون راس هرم مطرح نیست...فقط چیزی باشه برای تحمیق توده ها!! در سطح زیرین هرم هم که بر اساس کل کل هیات ها برای ابراز وجود و ترمیم زخم های ناشی از نبود هویت،دسته به راه میندازن و هم چنین پسران نوجوان هم با تیپ های فشن به قصد جلب توجه دخترانی که حاضر هستند شرکت میکنند...

البته ایرانی ها حداقل یک آیین مثل سووشون داشتند از دست پخت شیعه هم این شد که عزاداری حسینی رو کاملا استثنایی و افراطی کردند.
ولی در کل اگر اگر آزادی اجتماعی در جامعه وجود داشته باشه رونق عزاداری ها به شدت کم میشه.
به راسل عزیز:در این کشورآب پاش ها رو میگیرند!حالا دیگه بلند کردن صدای ضبط که ریسک شده:))

انارشی گرامی به چه نکته ای اشاره کردید...
شرکتی که من در ان مشغولم حاج آقایی دارد که عجیب ارادت دارد به این فیلم بازی کردن ها.
با اینکه صاحب چندین کارخانه ی معتبر و بزرگ است هر سال محرم چه بساط و سفره هایی باز میکند اما کار گر های بیچاره هنوز حقوق شهریور خود را نگرفته اند.
هر سال تعدادی از نماینده های مجلس و گاها بالاتر را دعوت میکند که عشق حسینی اش خرابشان کند.....

البته آنارشی جان پسران نوجوان علاقه زیادی به جلب توجه صرفا دختران ندارند. بیشتر علاقه به اثبات خودشون به همسالان دارند.

😌

viviyan

البته آنارشی جان پسران نوجوان علاقه زیادی به جلب توجه صرفا دختران ندارند. بیشتر علاقه به اثبات خودشون به همسالان دارند.

همان هم ریشه در جلب توجه دختران دارد

.

sonixax

همان هم ریشه در جلب توجه دختران دارد .

در واقع تلاش برای جلب توجه دختران ریشه در نیازشون برای جلب توجه همسالان و اثبات تواناییشون به آنهاست.

آقا دعوا نکنین...کلا دوتاش با هم هست!!

viviyan

در واقع تلاش برای جلب توجه دختران ریشه در نیازشون برای جلب توجه همسالان و اثبات تواناییشون به آنهاست.

نه ، ریشه در فرگشت انسان و جفتیابی و تولید مثل دارد . (در گونه ی انسان جنس ماده جفت خود را بر میگزیند برای همین نر همیشه در تلاش برای جلب توجه وی است - مثل طاووس در پرندگان)

.

sonixax

نه ، ریشه در فرگشت انسان و جفتیابی و تولید مثل دارد . (در گونه ی انسان جنس ماده جفت خود را بر میگزیند برای همین نر همیشه در تلاش برای جلب توجه وی است - مثل طاووس در پرندگان) .

همیشه‌ی همیشه هم نه، بویژه در جهان امروز پسرها هم گزینه‌های بسیاری دارند، بگوییم celebrities.

دخترها هم رقابت سختی با هم دارند، سخن آنارشی درستتر میزند ..

نگاه کن ! از محرم رفتند توی فروید و خود ارضایی کودک و بچه زبون بسته رو کمری کردند 👎

من این تعزیه بازی را دوست دارم و به نظرم نوعی «میراث ملی» به حساب می‌آید که در فردای خالی ماندن تکیه‌ها و مساجد باید با نوعی حمایت سکولار حفظ بشود.

Ouroboros

من این تعزیه بازی را دوست دارم و به نظرم نوعی «میراث ملی» به حساب می‌آید که در فردای خالی ماندن تکیه‌ها و مساجد باید با نوعی حمایت سکولار حفظ بشود.

این همه میراث ایرانی بااارزش و شاد چون مهرگان و اسپندارمذگان و .. را داریم که کسی هتا نمیداند چیست، آنگاه بیاییم عزاداری و توی سر خودمان زدن را نگه داریم امیر جان که چه شود؟

😉

[info]گفتگوهای کناری به جُستار روانشناسی کودک جابه‌جا شد[/info]

Mehrbod

این همه میراث ایرانی بااارزش و شاد چون مهرگان و اسپندارمذگان و .. را داریم که کسی هتا نمیداند چیست، آنگاه بیاییم عزاداری و توی سر خودمان زدن را نگه داریم امیر جان که چه شود؟

آنها را هم نگاه می‌داریم، بعید می‌دانم پس از اسلام‌زدایی از ایران تضادی میان آنها باشد(چیزی که درد امروز و فردا نیست می‌شود تاریخ دیروز).. تعزیه هم هنرنمایی بسیار جالب و منحصربفردی‌ست و هم‌اکنون هم کمتر پیوندی با «عزاداری» دارد.. شما از نزدیک شاهد یکی بوده‌اید؟ به گمانم بیشتر نزدیک به نقالی باشد تا سینه‌زنی.

روزهای محرم ما هم عزاداری می کنیم . البته نه برای سالار شهیدان (!) و دست قطع شده ی ابلفضل ! بلکه به حال خودمان! چون مجبوریم تا ساعت 1 بامداد عربده کشی ها و پخش صدای گوشخران مداح ها از بلندگوها رو تحمل کنیم !

توی کشور اسلامی که زندگی خیلی وقتها زجره, دیگه محرم و رمضان باید بمیری رسما!
خیلی سعی می کنم دور باشم از این مراسم که حالم رو بد می کنه, میرم سر کار و میام خونه و کانالهای ایران رو نمی گیرم ولی این مراسم دست از سرم بر نمیداره!
صدای مداحان و دسته های سینه زنی که هیچ... نامه میاد از اداره های دولتی سربرگش یه نوحه خونی کامله... تلفن میزنی به یارو که به رشوه گیری معروفه و مشروب میخوره میاد شرکت, آهنگ پیشوازش نوحه هست!!!!

اما گذشته از اینها خیلی از مردم عاشق این مراسم هستند , بخشی از خشم های واخورده شون رو با عزاداری و لعنت یزید تخلیه می کنند, با این فکر که مولا و سرورشون مثل خودشون مظلوم بوده کمی تسکین پیدا می کنند, باور می کنند که توی دنیا همیشه خوبها مظلوم بودند - اما دنیای دیگه ای هست که همه چیز عوض میشه- و منتظر کمک خدا و ظهور منجی برای برچیده شدن ظلم می مونند!

دیشب کنار ساخل بودم

همه مردم خیلی خوشحال بودن!!😄

همه در حال بزن و برقص

ما هم در حال بازی حکم که برادران سریع جمعمون کردن چون مجرد بودیم

Mehrbod

این همه میراث ایرانی بااارزش و شاد چون مهرگان و اسپندارمذگان و .. را داریم که کسی هتا نمیداند چیست، آنگاه بیاییم عزاداری و توی سر خودمان زدن را نگه داریم امیر جان که چه شود؟ 😉

چه اشکالی دارد. چرا هر دو را نداشته باشیم. آیینهای باستانی را زنده کنیم.
آیینهای رایج را هم پالایش کنیم و مردمیشان کنیم. حرکت دسته های عذاداری
در بعضی شهرستانهای ایران (مال تهران مسخره است!) کم از کارناوالهای معروف
دنیا ندارد، همچون روز مردگان مکزیک که بسیار معروف و جهانی شده و کلی
توریست جذب می کند برای مکزیک. موسیقی خاص، اشعار زیبا و با اصالت
(نوحه خوانهای تهران را فراموش کنید) اینها همه جزو میراث فرهنگی ایران هستند.
تعزیه هم که خود هنری است. زمان قاجار به اوجش رسید و بعد با جریان مدرنیته
از آن عظمت افتاد. حتی ج.ا. هم عرضه زنده کردنش را نداشته تا کنون.

Ouroboros

آنها را هم نگاه می‌داریم، بعید می‌دانم پس از اسلام‌زدایی از ایران تضادی میان آنها باشد(چیزی که درد امروز و فردا نیست می‌شود تاریخ دیروز).. تعزیه هم هنرنمایی بسیار جالب و منحصربفردی‌ست و هم‌اکنون هم کمتر پیوندی با «عزاداری» دارد.. شما از نزدیک شاهد یکی بوده‌اید؟ به گمانم بیشتر نزدیک به نقالی باشد تا سینه‌زنی.

Kaveh

چه اشکالی دارد. چرا هر دو را نداشته باشیم. آیینهای باستانی را زنده کنیم.
آیینهای رایج را هم پالایش کنیم و مردمیشان کنیم. حرکت دسته های عذاداری
در بعضی شهرستانهای ایران (مال تهران مسخره است!) کم از کارناوالهای معروف
دنیا ندارد، همچون روز مردگان مکزیک که بسیار معروف و جهانی شده و کلی
توریست جذب می کند برای مکزیک. موسیقی خاص، اشعار زیبا و با اصالت
(نوحه خوانهای تهران را فراموش کنید) اینها همه جزو میراث فرهنگی ایران هستند.
تعزیه هم که خود هنری است. زمان قاجار به اوجش رسید و بعد با جریان مدرنیته
از آن عظمت افتاد. حتی ج.ا. هم عرضه زنده کردنش را نداشته تا کنون.

دُژبرداشت من بود، یادم رفته بود چیزی به نام «تعزیه» هم داریم، اگرنه از محرم من بیشترین خاطره‌های پیرامون همان حسین پارتی و سینه‌ زدن و نوحه‌خوانی (بخوان گریستن و نالیدن فریادوار حسین حسین) بود.

در پاسخ به پرسش امیر و روشنگری کاوه باید بگویم که آری، بسیار بچه که بودم چندباری تعزیه دیده‌ام و برایم گیرا بودند و شاید ارزش پاسداری داشته باشند.

هر چند باز هم بی هیچ گمانی باید برگزیدگی (priority) را به جشن‌های باستانی و شاد خودمان از جای جای ایران داد که شمارشان از روزهای سالمان هم بیشتر میشود.

به هر روی ... دوستان چگونه میتوانند از تعزیه خوشی ببرند زمانیکه از یک داستان بی سر و ته و بی پیوند به ما ساخته شده؟ اگر آهنگ دوست
دارید، که خوب جشن‌های خودمان ساز و آواز و آهنگ زدن دارد. اگر نمایش‌نامه‌خوانی و استوره دوست دارید، که این همه داستان زیبای جورواجور از شاهنامه و .. داریم.

کجای اینکه یک مشت ایرانی یک داستان سوگوارانه‌نما از عرب‌های بدوی نادان در کربلا (که راستی به بدبختی ما وابستگی دارد) را نمایش دهند این اندازه گیرایی دارد؟

یک نادانی بنام حسین بلند شد یک جنبش نادانانه راه انداخت و بنادانی و خواری هر چه بیشتر هم مُرد، خب 🤫؟

Mehrbod

دُژبرداشت من بود، یادم رفته بود چیزی به نام «تعزیه» هم داریم، اگرنه از محرم من بیشترین خاطره‌های پیرامون همان حسین پارتی و سینه‌ زدن و نوحه‌خوانی (بخوان گریستن و نالیدن فریادوار حسین حسین) بود.

در پاسخ به پرسش امیر و روشنگری کاوه باید بگویم که آری، بسیار بچه که بودم چندباری تعزیه دیده‌ام و برایم گیرا بودند و شاید ارزش پاسداری داشته باشند.

هر چند باز هم بی هیچ گمانی باید برگزیدگی (priority) را به جشن‌های باستانی و شاد خودمان از جای جای ایران داد که شمارشان از روزهای سالمان هم بیشتر میشود.

به هر روی ... دوستان چگونه میتوانند از تعزیه خوشی ببرند زمانیکه از یک داستان بی سر و ته و بی پیوند به ما ساخته شده؟ اگر آهنگ دوست
دارید، که خوب جشن‌های خودمان ساز و آواز و آهنگ زدن دارد. اگر نمایش‌نامه‌خوانی و استوره دوست دارید، که این همه داستان زیبای جورواجور از شاهنامه و .. داریم.

کجای اینکه یک مشت ایرانی یک داستان سوگوارانه‌نما از عرب‌های بدوی نادان در کربلا (که راستی به بدبختی ما وابستگی دارد) را نمایش دهند این اندازه گیرایی دارد؟

یک نادانی بنام حسین بلند شد یک جنبش نادانانه راه انداخت و بنادانی و خواری هر چه بیشتر هم مُرد، خب 🤫؟

بنده شخصا همان خاطره خوب را هم ندارم بلکه نوعی احساس وحشت و دلهره چرا که یک چهره وحشتناک ریشو یک دستش شمشیر است و دست دیگر یک نوزاد و بعد فرضا می کشدش! تابلوی زیر 18 ممنوع باید جلوی بعضی از این مراسمهای بگذارند و به خصوص قمه زنی کلا باید به تاریخ بپیوندد. در مورد تعزینه تنها مراسمی با ابهت و هنر تعزیه های تکیه دولت در زمان ناصرالدین شاه ارزش زنده کردن و حفظ دارد. دقیقترین و زیباترین توصیفها را غربیها از این مراسم کرده اند که چیزی شبیه اپرا بوده تا این نمایشهای خیابانی مسخره که امروزه با بلندگوی دستی و بدون هنر و زیبایی برگزار می شود.

متاسفانه اسلام حکومتی هر چیز خوبی هم در این مراسمها بوده به باد داده طوری که صدای خودشان هم درآمده:
[COPY]
اطلاعیه/ما و اهل بیت مان در جستجوی مکانی شعور آفرین (و نه شورانگیز) با مشخصات ذیل هستیم:

1- آنقدر ناامن نباشد که خلق الله مجبور باشند کفش داخل نایلکس کنند
2- راه به راه از اسم امام عصر برای بلند کردن حضار و جلوتر نشاندن شان سوءاستفاده نشود
3- بعد از نماز و قرآن، عمده مراسم شامل منبر اخلاق ،مقتل خوانی و روضه باشد نه سینه زنی
4- کسی در آن سعی نکند مصداق امام حسین و یزید زمان را داخل مغز ملت فرو کند
5- شام ندهند! (مگر با مال واقعا حلال)
6- محدوده ورودی اش از وجود هرنوع اراذل، گولاخ، بازو کوزه ای و ... عاری باشد
7- در آن به شخصیت هیچ بچه ای بدلیل بچه بودن توهین نشود
8- دعا کننده آخر مراسم در انتخاب ادعیه، دقت لازم را مبذول دارد (حضارهیات نیامده اند که به استجابت آرزوهای شخصی - سیاسی ایشان کمک کنند)
9- در وی آی پی و اتاق های محرمامه هیچگونه مواد دخانی (مشخصا قلیان) سرو نشود
10- حتی یک کلام حرف و اشاره سیاسی در منبر و روضه ی آن یافت نشود
11- همسایه ناراضی نداشته باشد
12- صدای بلندگوهایش به کوچه نرسد
13- از عناوینی چون «پیرغلام»، «بلبل سینه سوخته» و ... برای توصیف مجریانش استفاده نشود
14- اگر حضارش به گریه افتادند صدای شان حتی به گوش بغل دستی نرسد
15- کسی درجریان مراسم لخت و عور نشود
16- دسته به راه نیاندازند
17- آنقدر جای پارک داشته باشد که جلوی درب پارکینگ هیچکس – ولو کفار – بسته نشود
18- نام بانی مراسم از بلندگوهای آن اعلام نشود
19- هیچگونه ذبحی مقابل درب آن – خصوصا جلوی چشم بچه ها – صورت نگیرد
20- پیرمردهایش احساس «خود اولیاء الله بینی» نداشته باشند
و ...[/COPY]

Mehrbod

به هر روی ... دوستان چگونه میتوانند از تعزیه خوشی ببرند زمانیکه از یک داستان بی سر و ته و بی پیوند به ما ساخته شده؟ اگر آهنگ دوست
دارید، که خوب جشن‌های خودمان ساز و آواز و آهنگ زدن دارد. اگر نمایش‌نامه‌خوانی و استوره دوست دارید، که این همه داستان زیبای جورواجور از شاهنامه و .. داریم.

کجای اینکه یک مشت ایرانی یک داستان سوگوارانه‌نما از عرب‌های بدوی نادان در کربلا (که راستی به بدبختی ما وابستگی دارد) را نمایش دهند این اندازه گیرایی دارد؟

یک نادانی بنام حسین بلند شد یک جنبش نادانانه راه انداخت و بنادانی و خواری هر چه بیشتر هم مُرد، خب ؟

با این نظریه‌های مرگ مولف و اینها که آشنایی دارید؟ آدمی وسوسه می‌شود بگوید ما در ماجرای کربلا(و شاید خیلی بیشتر تشیع)با نوعی خودفریبی یکسر مشابه پیرامون سوژه‌ها روبرو هستیم. این «حسین» و آن «علی»، هیچ تناسبی به حقایق تاریخی ِ خودشان ندارند و پرداخته‌ی تخیل ِ عرفان‌جو و پهلوان‌پسند ِ ایرانی هستند. آن حسین تاریخی اگر منظور باشد درست می‌گویید، ابلهی بوده با توهمات خودبزرگ‌پنداری که به شدت در محاسبه‌ی شرایط به خطا رفته، تاریخ پُر است از امثال او، اما این «حسینی» که برای او سوگواری می‌کنند و بر سر خود می‌زنند، یک قهرمان اساطیری‌ست که می‌توانسته هر لحظه به چرخاندن انگشتی سپاهیان کفر و جور را در هم بکوبد، اما برای برپا ماندن حقیقت مرگ را پذیرفته و به افتادن درپای شمشیر رذل‌های یزیدی تن در داده تا اراده‌ی الهی را گردن بگیرد. البته شما راست می‌گویید، چنانکه امام خمینی علیه السلام هم فرمودند: « هرچه بدبختی می‌کشید از این عاشورا و تاسوعاست ».

با درود
به این سادگی ها نیز نیست.دوستان توجه داشته یاشند که عزاداری 10 عاشورا منطبق بر سوگ سیاوش است از جنبه های گوناگون ایرانیان در مخالفت با اعراب(مسلمانان عرب)تشیع را ساختند و از باورهای پیش از اسلام بهره جستند تا ایینی جدید با پایه های اسلام از قبیل قران و سیره نبی بسازند که در این امر موفق بودند.این نیاز ایرانیان و رسم ایرانیان است.البته ایرانیان از عرفان در جهت فخر فروشی و فرار از زیر جبر احکام مسلمانان(عرب) نیز بهره جستند که در زمان صفویه تشیع بر ان چیره شد و تشیع بیش از عرفان جای باز کرد البته بعد ها با هم نیز امیخته شد و چه اش شله قلمکاری ساخته شد.دوستان توجه داشته باشند باورهای مذهبی و ادیان همواره برای نیاز بوجود می امدند و لازمه جوامع بودند به دست انسانها و بیشتر برای اصلاح جوامع( بیشتر ادیان و باورها در ابتدا) ولی دوره ادیان از چند قرن پیش در کشورهای توسعه یافته تمام شد و انسان نیازهایش را در دانش می جوید حال کشورهای عقب مانده هنوز در همان حال و هوا بسر می برند که مشخصا اینده در دام دانش گرفتار خواهند شد(به زودی)

mmns2001

با درود
به این سادگی ها نیز نیست.دوستان توجه داشته یاشند که عزاداری 10 عاشورا منطبق بر سوگ سیاوش است از جنبه های گوناگون ایرانیان در مخالفت با اعراب(مسلمانان عرب)تشیع را ساختند و از باورهای پیش از اسلام بهره جستند تا ایینی جدید با پایه های اسلام از قبیل قران و سیره نبی بسازند که در این امر موفق بودند.این نیاز ایرانیان و رسم ایرانیان است.البته ایرانیان از عرفان در جهت فخر فروشی و فرار از زیر جبر احکام مسلمانان(عرب) نیز بهره جستند که در زمان صفویه تشیع بر ان چیره شد و تشیع بیش از عرفان جای باز کرد البته بعد ها با هم نیز امیخته شد و چه اش شله قلمکاری ساخته شد.دوستان توجه داشته باشند باورهای مذهبی و ادیان همواره برای نیاز بوجود می امدند و لازمه جوامع بودند به دست انسانها و بیشتر برای اصلاح جوامع( بیشتر ادیان و باورها در ابتدا) ولی دوره ادیان از چند قرن پیش در کشورهای توسعه یافته تمام شد و انسان نیازهایش را در دانش می جوید حال کشورهای عقب مانده هنوز در همان حال و هوا بسر می برند که مشخصا اینده در دام دانش گرفتار خواهند شد(به زودی)

من این داستان را بارها شنیده ام ولی به نظر نمی رسد جز حدث و گمان پایه و اساس
تاریخی دیگری داشته باشد اگر سراغ دارید بفرمایید.

اگر سیاوش شاهنامه مورد نظر است قبل اسلام باید شواهدی از چنین مراسمی باشد
در حالیکه تاجاییکه بنده خوانده ام مشابه عاشورا و تاسوعای تشیع چیزی قبل اسلام
در ایران نبوده و در حالیکه از انبوه جشنهای باستانی جز اندکی باقی نمانده این مراسم
عذاداری و سوگواری حفظ شده باشد آنهم با این درجه از ضعف شواهد تاریخی.

فراموش نکنیم که ایرانیان باستان مردمانی شادی طلب بودند که گویا دنبال بهانه ای بودند برای جشن و شادی! و نه گریه و سوگواری.

وجود این رسم سوگ سیاوش که حرفی درش نیست،فقط ارتباطش با محرم سواله،از اونجا که تنها بخشبدرد بخور محرم همونجور که صحبتش شد همون تعزیه است احتمالا یک رابطه ای بین تعزیه و این مراسم باشه.

عزاداری برای امام حسین دارای عناصر 100% شیعی هست و هیچ وام گیری از عناصر کفار مسیحی و مجوس و ... نداشته است.

در حالیکه هموطنان اذربایجانی در این سرما با کمبود امکانات مواجه اند شهرداری تهران از هزینه ی میلیاردی
برای ماه محرم میگوید....
هزینه میلیاردها تومان توسط شهرداری تهران برای عزاداری برای ماه محرم

ضریح جدید میلیاردی و ملتی که واسه مالوندن خودشون بهش اشک میریزنو کجای دلم بزارم؟