البته من مخالف آزادی اسلحه هستم به خاطر اینکه خسارتهایی که وارد میکنه از سودش خیلی خیلی خیلی خیلی یه هزار تا دیگه خیلی بیشتره! شاید در سال ما یک خبر این طوری بشنویم که یک بابایی رفته گاوش رو پس گرفته ولی به جاش در همون سال ده ها شاید هم صدها بار میشونیم که کودکان فلان مهد کودک یا دبستان یا دانشجویان فلان دانشگاه توسط یک دیوونه ای که رفته اسلحه آزادانه تهیه کرده کشتار شدند!
ولی در استدلال کسرا هم چندان ایرادی وارد نیست. یک حکومت هرگز نمیتونه توان نظامی خودش رو سر مردم خودش خراب کنه و بلاخره کار به یک جایی میرسه که همون سربازانی که قراره همون ادوات نظامی رو کنترل و هدایت کنند از دستور سر باز میزنند. سوای اینکه در کشوری مثل آمریکا شما میتونید همین الان برید یک هریر بخرید : EVERETT AERO - HARRIER JUMP JET FOR SALE
درسته که تکنلوژیش خیلی به روز نیست ولی به اندازه خودش تاثیر گذاره.
این آزادی اسلحه مزخرفه به خاطر اینکه هیچ تضمینی نیست که ازش حتمن در راه مقاومت در برابر حکومت و دیکتاتور شدنش استفاده بشه و همه روزه ما میشنویم که چند نفر به خاطر آزادی اسلحه کشته شدند ولی به جاش شاید ده سالی یک بار بشنویم که یکی رفت گاو هاش رو پس گرفت از دولت!!!!
بزار مثال سوریه رو بزنیم،اگر دولت سوریه مسلح به ناپالم بود چی میشد؟ اگر مسلح به موشک های هسته ای بود چی میشد؟!(که اون وقت بعید میدونم در استفاده ازش تردیدی به خودش راه میداد!) و البته دیدیم وقتی مسلح به سلاح شیمیایی هست چه اتفاقی رخ داد!
فقط کافیه حکومتی اونقدر قوی باشه که دولت های خارجی کاری به امور داخلیش نداشته باشند،اون وقت دیگه راحت میتونه هر جور که میخواد مخالفین رو سرکوب نظامی بکنه.
بزار مثال سوریه رو بزنیم،اگر دولت سوریه مسلح به ناپالم بود چی میشد؟ اگر مسلح به موشک های هسته ای بود چی میشد؟!(که اون وقت بعید میدونم در استفاده ازش تردیدی به خودش راه میداد!) و البته دیدیم وقتی مسلح به سلاح شیمیایی هست چه اتفاقی رخ داد!
فقط کافیه حکومتی اونقدر قوی باشه که دولت های خارجی کاری به امور داخلیش نداشته باشند،اون وقت دیگه راحت میتونه هر جور که میخواد مخالفین رو سرکوب نظامی بکنه.
اگر مسلح به بمب هسته ای بود هرگز ازش استفاده نمیکرد چون ضایعاتش دامن موافقینش رو هم میگرفت! و اون سربازی که قرار بوده بمب اتمی رو بندازه روی سر مخالفین دیر یا زود متوجه اینکه برادر و مادر و خواهر خودش هم به خاطر اون بمب اتمی سرطان گرفتند/ میگیرند میشه و بعد خودش میشه مخالف! تازه این در شرایطی هستش که کشورهای دیگه هم به خاطر استفاده اش از بمب اتمی میوفتادند به جونش. (همین الان آمریکا در هر جای دنیا دوباره از بمب اتمی استفاده کنه سند نابودی خودش رو امضا کرده) ناپالم و سلاح شیمیایی هم دایره تخریبشون خیلی کوچیکتره نسبت به بمب اتمی و نهایتن میتونه یک منطقه کوچیگ از مناطق درگیر رو تخریب کنه و تازه ادامه همین روند فعلی هم دیر یا زود منجر به ریزش نیروهای حکومتی و دولتی در سوریه میشه. مهم نیست که الان چی کار داره میکنه مهم اینه که اول و آخر محکوم به شکسته.
در عین حال اگر در همین سوریه آزادی خرید اسلحه وجود داشت و همه ی مخالفین میتونستند سلاح تهیه کنند چی میشد ؟ مثلن گروه های مخالف میرفتند هریر میخریدند!!!!! اگر شما دارید طرف مجهز بودن به سلاح های قوی رو بدون در نظر گرفتنِ حقِ آزادی اسلحه برای همه میبینید خوب دارید اشتباه استدلال میکنید!! چون بحث بر سر آزادی اسلحه و توان جلوگیریش از دیکتاتور شدن حکومته نه اینکه تهیه اسلحه در یک کشوری غیر قانونی و سخت باشه و بعد بخوایم رفتار حکومتش رو بررسی کنیم!
شما بیا بگو اگر در سوریه خرید اسلحه برای همه آزاد بود و هر کسی میتونست مسلح بشه و از اون طرف بشار اسد به جای بمب اتمی F-22 و B-12 و ... داشت چی میشد!
من بهت میگم :
شمار مخالفین مسلح سر به فلک میکشید! طوری که هر سرباز در خدمت بشار اسد احتمالن یک دوست ، آشنا یا فامیلی در بین مخالفین خواهد داشت و ادامه روند کشتار مخالفین با سلاحهای پیشرفته باعث میشه همون سرباز در خدمت بشار اسد نافرمانی کنه و شاید هم یکی از همون سلاح های پیشرفته رو برای مخالفین بدزده! (کما اینکه اصلن اتفاق هم افتاده در سوریه و خیلی از سربازها به بشار اسد پشت کردند) . پس نهایتن بشار اسد دیر یا زود به زباله دانی تاریخ فرستاده میشه. چه اسلحه قوی داشته باش چه نداشته باشه، چه مخالفینش دسترسی آزادانه به اسلحه داشته باشند چه نداشته باشند.
در جنگ شهری شاید اهمیت داشته باشه ولی اگر حکومتی به اندازه کافی با شهروندانش دشمن باشه اینکه دست اونها سلاح های سبک باشه اهمیت نداره!میتونه دست به تار و مار کردنشون بزنه.هر قدر هم حکومت از لحاظ نظامی قدرتمند تر باشه اهمیت مسلح بودن مردم کمتر میشه.
دولت امریکا میدونه که اگر دست از پا خطا کنه، 300 میلیون اسلحه به طرفش نشونه گیری میکنند. هیچ دولتی نمیتونه در مقابل انبوده توده های مردم مقاومت کنه اونهم با اسلحه.
این asshole رو ببینید. میلیونر خوش گذرانی که تفریحش رفتن به اسلحه فروشی و خرید اسلحست: Instagram دولت امریکا میدونه که اگر دست از پا خطا کنه، 300 میلیون اسلحه به طرفش نشونه گیری میکنند. هیچ دولتی نمیتونه در مقابل انبوده توده های مردم مقاومت کنه اونهم با اسلحه.
اگر منظور اشغال پایتخت باشه موافقم ولی در یک سناریویی که پایتخت و مکان های مهم نظامی تحت تصرف متعرضین نیستند،در حالت عادی اصولا همه یک کشور در سرنگونی حکومت اتحاد ندارند بنابراین هزینه سرنگونی حکومت با افزایش قدرت نظامیش بالا میره.
در جنگ شهری شاید اهمیت داشته باشه ولی اگر حکومتی به اندازه کافی با شهروندانش دشمن باشه اینکه دست اونها سلاح های سبک باشه اهمیت نداره!میتونه دست به تار و مار کردنشون بزنه.هر قدر هم حکومت از لحاظ نظامی قدرتمند تر باشه اهمیت مسلح بودن مردم کمتر میشه.
قدرت نظامی فقط یک تانک یا جت/بمب افکن یا ناو یا موشک و یا نه حتی یک نفر بر میتونه ایجاد بکنه رو با قدرت نظامی چند ده نفر غیرنظامی مسلح مقایسه کن، کسایی که آمادگی بدنشون مطلوب نیستف منظم نیستند،با تاکتیک های نظامی آشنایی ندارند و..
الان ۳۰-۴۰ سال هست کلمبیا با هر نوع بمب و موشک آمریکایی نتونسته گروه فارک رو شکست بده ، سوریه الان با کلاشینکف ۳ سال هست جلوی بمب و موشک روسی و ایرانی مردم ایستادند ، هیچ ارتش کلاسیکی نمیتونه جلوی جنگ چریکی ایستادگی کنه
البته من مخالف آزادی اسلحه هستم به خاطر اینکه خسارتهایی که وارد میکنه از سودش خیلی خیلی خیلی خیلی یه هزار تا دیگه خیلی بیشتره! شاید در سال ما یک خبر این طوری بشنویم که یک بابایی رفته گاوش رو پس گرفته ولی به جاش در همون سال ده ها شاید هم صدها بار میشونیم که کودکان فلان مهد کودک یا دبستان یا دانشجویان فلان دانشگاه توسط یک دیوونه ای که رفته اسلحه آزادانه تهیه کرده کشتار شدند!
۳۰۰ میلیون تا اسلحه دست مردم آمریکا هست ، یعنی به ازای هر نفر ۱ اسلحه هست حالا ۳-۴ هزار نفر در سال هم کشته میشوند در مقابل ۳۰۰ میلیون تا اسلحه چیزی نیست ، نباید بخاطر چند دیوانه حق طبیعی ۳۰۰ میلیون رو گرفت
۳۰۰ میلیون تا اسلحه دست مردم آمریکا هست ، یعنی به ازای هر نفر ۱ اسلحه هست حالا ۳-۴ هزار نفر در سال هم کشته میشوند در مقابل ۳۰۰ میلیون تا اسلحه چیزی نیست ، نباید بخاطر چند دیوانه حق طبیعی ۳۰۰ میلیون رو گرفت
به خاطر چند تا دیوانه نیست! به خاطر چندین هزار نفره که همه روزه کشته میشند. در ضمن در آمریکا 300 میلیون نفر اسلحه ندارند بلکه 300 میلیون اسلحه دست مردمه. برای اینکه یک حکومتی دیکتاتوری نشه راه های خیلی بهتری از اسلحه دادن دست مردم هم هست.
بله. فکر میکنید الکی مدافع شما بود؟ دلیل آن را نگفت، اما چندبار مستقیما اظهار علاقه کرد و گفت که من واقعا عاشق یه نفر هستم. دوست دارم لبهای او را ببوسم و
بله. فکر میکنید الکی مدافع شما بود؟ دلیل آن را نگفت، اما چندبار مستقیما اظهار علاقه کرد و گفت که من واقعا عاشق یه نفر هستم. دوست دارم لبهای او را ببوسم و ...
الکی مدافع من نبود. از روی معرفت و رفاقت و دوستی بود.. منم ازش دفاع کردم و می کنم. بیچاره خیلی اینجا اذیت می شد... عاشق یه نفر شده... شاید یه نفر منظورش من نبودم. یه نفر دیگه بوده!! خودمم از دست نام کاربریم گیج شده ام :-))) اگر میبینیش بگو بیاد فیسبوک باهاش حرف بزنم... هرچند خودمم این روزها به سختی به فیسبوک می روم
اما در کل شما با او حرف نزنید بهتر است، به معصیت میفتید و بیا درست کن.
امیدوارم از این حرفم برداشت های غیر منطقی و احمقانه نکنید.. با وجود اینکه از همجنسگرایی بدم میاد، ولی اگر یکروز دوستم دچار بیماری بشه که فقط با همجنسبازی به سلامتی دست پیدا کنه، من حتما اعلام موافقت میکنم که با او رابطه داشته باشم تا خوب بشه...
فکر میکنم همه ما این حس رو داشته باشیم. به خصوص اگر اون شخص عزیزترین فرد زندگیمون باشه
همجنسبازی چه صیغهای است؟ هوموسکشوالیتی یکی از «گرایشات» جنسی است. تلفظ «همجنسبازی» توهین به این افراد است که معمولا بیسوادان آن را میگویند، از لفظ «همجنسگرایی» استعمال کنید.
امیدوارم از این حرفم برداشت های غیر منطقی و احمقانه نکنید.. با وجود اینکه از همجنسگرایی بدم میاد، ولی اگر یکروز دوستم دچار بیماری بشه که فقط با همجنسبازی به سلامتی دست پیدا کنه، من حتما اعلام موافقت میکنم که با او رابطه داشته باشم تا خوب بشه...
فکر میکنم همه ما این حس رو داشته باشیم. به خصوص اگر اون شخص عزیزترین فرد زندگیمون باشه
همجنسبازی چه صیغهای است؟ هوموسکشوالیتی یکی از «گرایشات» جنسی است. تلفظ «همجنسبازی» توهین به این افراد است که معمولا بیسوادان آن را میگویند، از لفظ «همجنسگرایی» استعمال کنید.
یعنی بازی کردن با هم جنس! بازی های جنسی! افتاد؟؟! نظرت در مورد همجنس خواه چیه؟! من بیسوادم خب
چه کسی گفته بچه ها در ایران زندانی اند؟! آن مال دوران قدیم بود. شاید دهه ی شصت، شاید هم دهه ی هفتاد. وگرنه دهه هشتادی ها و دهه نودی ها بهترین دوستشان رایانه و بازی های رایانه های رنگارنگ است و آن را برتر از همبازی شدن با دوستانشان در کوچه و خیابان می دانند
به قول استاد محمود آن ممه را لولو برد!
دوران قدیم اکثر کودکان معنای زندانی شدن در خانه را بدین شکل امروزی نمیدانستند اجازه داشتند با دوستان هم محله ای خود بازی کنند ولی کودکان امروزی نه چندان من شخصاهیچ گاه به کودکم اجازه ندادم حتی با پسر همسایه بازی کند( جز یک مورد که ان هم به دو ماه نکشید )یا بخواهد در کوچه بازی کند
+ آن دگر ایراد از کودک و والدین اوست که فقط بازی های رایانه ای را دوست دارد
