دفترچه - تاریخ، فرهنگ، همبود

نمادها، جنسیت و ستارگان

Wed, 19 May 2021 04:08:36 +0000

با درود به سروان گرامی

کتاب Symbols, Sex, and the Stars (نمادها، جنسیت و ستارگان) از آقای Ernest Busenbarkبرگردان شده و از لینک زیر قابل دریافت است.

این کتاب سال 1949 چاپ شده، دو سه سالی پس از جنگ دوم جهانی. کهنگی کتاب چیزی از ارزش آن نخواهد کاست. این کتاب مانند شاخه زرین و شاید پرسودتر از آن است. شاخه زرین چندین بار از سوی نویسنده به گستردگی مورد بازبینی قرار گرفته حتا تعداد جلدهای آن تغییر کرده است ولی این کتاب یکی یکدانه است. بدون درگیر شدن در فلسفه و مذهب پاسخ بسیاری از پرسش ها را از خواهید یافت. اطلاعات سودمندی درباره بابل، کابالا، انجیل و تورات و .... دارد ولی درباره قرآن کم. به هرحال مسلمان ها چندان نمادین فکر نمی کنند.
امیدوارم سودمند باشد

دیدگاه خود را بنویسید

https://www.mediafire.com/file/qqtkcvbwt...i.pdf/file

پرداختن به چراییِ پسماندگی ایران و ایرانیان

Thu, 10 Dec 2020 00:56:58 +0000

(12-09-2020, 06:59 PM)Dariush نوشته:
(11-28-2020, 10:33 PM)Mehrbod نوشته:

Dorud Dariush jaan,

Neveshtahye vaapas-e shoma talxtaro kam-hoseletar az gozashte mizanand. Shayad ruzhayi corona-i bi-ta'sir nabude and.

Man darbaareye Iran va badbinihe shoma be pishraftemaan miandishidan, bedide man iranian tavand (potential) besyar balayih baraye pishraft dashte o daarand, vali beraasti bozorgtarin gire ma injast ke hambastegihe basande nadaarim. Man negariste am, nemunevan shoma be chiniha negah konid, baavaretan beshavad ya na be chin eshgh mivarzand va ba inke ba dowlate xod saarsaar hamsu nistand, vali be keshvareshan mibaaland.

Be amrikaha benegarid, hanuz ke hanuz ast "being an american" barayeshan arzesh ast.

In chasbe farhangi ma az chand sadeye gozashte Eslam e shiy bude ke aanham in ruza naxnema va rish-rish gashte. Farhange "ariaih" in ruzha digaar delhara garm nemikonad, eslam ham ke bezanim be taxte guya ham az bix bi-din shode bashand, dowlate o keshvareman ham ke doshmane shomare yek be shomar miravand, che mimaanad? hich, har kas baraaye xod-ash.

Chizhayih ke dar Iran bedide man mitavannand naqshe in chasb ra baazih konand:

- Zabaane Parsi
- Daneshvarzih (hanuz dar iran daanaa budan arzesh ast)
- Jahaanbinihe irani va farhange pisha-islami (nowruz, etc.)
- ...

In chasb-ha bayad anjaa bashand ta mardom be ham chasbide va sude jam'i-eshan bishtar az sude taki-eshan beshavad ta betavanand dar reqabaat ba digar keshvarha az qafele pish namananand.

درود مهربد عزیز؛ عجیب و شرم‌آور اینکه من تازه این پیام شما را خطاب به خود دیدم!

واقع‌بینی تمامیت‌خواه است مهربد جان، آنگاه که شما واقع‌بینی را برگزیدید، دیگر خوش‌بینی یا بدبینی معنا ندارد و من اتفاقا اصلن بدبین نیستم، بلکه نسبت به آنچه می‌بینم، در حال حاضر می‌کشم خنثی باشم (غیر از آنجاهایی که بطور مشخص و محسوس به خودم مربوط میشود) تا رنج کمتری را متحمل شوم. راست‌اش من اتفاقا به هیچ رو تصور نمی‌کنم مردم ایران کم‌هوش یا کم‌توان هستند؛ بلکه کاملا برعکس! ایرانیان بسیار باهوش هستند. آنچه را که می‌خواهند به هوشمندانه‌ترین شکل، حداقل در محدوده‌ی ایران، به شما تحمیل می‌کنند. این کار را حتی می‌توانند با دشمنان (ظاهری) خود نیز بکنند. مثال زدم از رابطه‌ی همین مردم و حکومت. همین مردم شجریان که شعار مرگ بر دیکتاتور میداد را به جمهوری اسلامی تحمیل کرد و کوروش را، تتلو را، فردوسی را، مرتضی پاشایی و شاملو و حتی زدبازی را! از آن گذشته، من آتئیست خایه‌ی آن را ندارم که پسرم را ختنه نکنم در همین ایران، نه از ترس حکومت، از ترس همین مردم. جرئت اینکه در خیابانی که اثری از هیچ مامور و بسیجی‌ای نیست پارتنرم را ببوسم. مثال‌ها پرشمار هستند واقعا. کافی‌ست در میان یک گروه 30 نفره، یک نفر مذهبی حضور داشته باشد و زن من بی‌اعتنا به او، روسری سر نکند، تمام آن جمع، که خود همگی بی‌دین، یا چُس‌دین هستند، به او چشم‌غره خواهند رفت. اینها همگی نشان از قدرت و نفوذ جامعه در لایه‌های مختلف زیست اجتماعی ما دارد و اکنون پرسش اولی، یعنی اینکه «چرا مردم ایران نمی‌توانند از سد جمهوری اسلامی بگذرد؟» باید تبدیل شود « آیا واقعا ایرانیان چنین می‌خواهند؟».

من در حال نوشتن مطلبی هستم کاملا مرتبط با همین موضوع، با عنوان «ستیز بیهوده» که بخش نخست آن تکمیل شده. بزودی آن را در «پاره‌خط» منتشر خواهم کرد. پس از آن احتمالا بخث در این مورد کمی فرم دقیق‌تری به خود می‌گیرد.

انگیزه‌ی راستین پشت هرگونه همبستگی افزایش سود دو-سویه است. ولی گیر رياضیاتی اینجاست, نخست یک استانه‌ای باید پیموده شود انگاه سود همگانی از زیان همگانی پیشی خواهد گرفت. در این راستا, برای اینکه هر کس از روی خودخواهی سود شخصی‌'اش را به همگانی برنگزیند نیاز به "چسب‌های همبودین" پیدا میشود. این چسب‌ها در حقیقت برنامه‌ای ذهنی میباشند که رفتار مردمی را الگو بخشیده و راستادهی مینمایند. زمانیکه این چسب‌ها نباشند یا بسنده چسبندگی نداشته باشند, هرکس برای خود‌اش میشود, و فرجام این همواره در سود کوتاه-زمان و زیان دیر-زمان است.

دختر استقلالی با حسرت آزادی رفت ...

Tue, 10 Sep 2019 03:55:15 +0000

سحر، دختری که هفته گذشته جلوی دادسرا خودسوزی کرده بود، صبح امروز درگذشت.

این دختر هوادار تیم استقلال هفته گذشته بعد از اینکه برای گرفتن تلفن همراهش به دادسرا مراجعه کرد، متوجه شد که باید برای
تحمل ۶ ماه حبس به زندان برگردد. او بعد از شنیدن این خبر برآشفت و از دادسرا خارج شد و اقدام به خودسوزی کرد و با ۹۰ درصد
سوختگی از نوع درجه ۳ به بیمارستان منتقل شد.

سحر فقط میخواست بازی تیم محبوبش را در ورزشگاه آزادی تماشا کند...

[ATTACH=CONFIG]5184[/ATTACH]

Ø¯1.jpg اندازه 42.99 KB تعداد دانلود: 84

تصویرهای تندیس باشکوه کوروش بزرگ اثر شهرام گودرزی و سخنرانی او

Thu, 05 Sep 2019 17:07:21 +0000

[ATTACH=CONFIG]5178[/ATTACH]

[video=youtube;uOO7qTCZoJ4]https://www.youtube.com/watch?v=uOO7qTCZoJ4[/video]

photo_2019-09-05_11-57-26.jpg اندازه 173.11 KB تعداد دانلود: 107

اندیشۀ هزاره‌ها در فروپاشی ساسانی

Fri, 10 May 2019 09:32:29 +0000

در نوشته‌های پهلوی زمان ساسانیان نکته‌هایی شگفت آمده است. اینکه پس از پایان هزارۀ زرتشت یورش اهریمن را خواهیم داشت!
این افسانه و اندیشه‌ که رهاورد برخی از رخدادهای کهنتر بود چنان در زمان ساسانیان به آئین شد که موبدان و شاه پایانی ساسانی
دربار را رها کردند و تیسفون زیبا و بی‌مانند را گذاشته و به سوی شرق ایران گریختند. زیرا معتقد بودند که اهریمن از سوی دشت تازیان
یورش خواهد آورد و به هیچ چیز رحم نخواهد کرد.

[ATTACH=CONFIG]5118[/ATTACH]

با خواندن منابع پس از اسلام همواره این پرسش پیش می‌آید که چرا در برابر 8000 پابرهنه، ارتش توانمند ساسانی کاری نمیکرد. تنها
به پهلوان رستم فرخزاد و شماری سرباز که برای دفاع از تیسفون آماده بودند، فرمان دفاع داده شده بود و هیچ فرمان دیگری از سوی
دربار برای دفاع از ایران داده نشد!

پاسخ را با خواندن متنهای پهلوی درمی‌یابیم که هزارۀ اهورایی پایان یافته بود و ایرانیان در انتظار یورش اهریمن به گوشه و کنار فرار کردند.
اگر ارتش ساسانی آن 1500 پیل جنگیشان را به سوی سپاه اعراب فقط کیش میکردند همه زیر دست پای پیلها له میشدند و اصلا نیازی
به جنگ نبود.

اینست خرافات دینی که یک کشور ابرقدرت و متمدن چون ایران را چنان زمین‌گیر کرد.

Ø¬Ù†.jpg اندازه 128.1 KB تعداد دانلود: 70

دیوار بزرگ چین

Sun, 11 Nov 2018 22:20:14 +0000

[ATTACH=CONFIG]5111[/ATTACH]دیوار بزرگ چین یکی از شاهکارهای معماری بشر است که بهترین و شناخته شده ترین جاذبه توریستی چین و نماد این شهر محسوب می شود . این دیوار مانند یک اژد های بسیار بزرگ ، به طول 6700 کیلومتر از میان صحرا ها ، چمنزار ها ، ‏کوه ها و فلات ها ، از غرب تا شرق کشور چین گذر کرده است . این دیوار حدود 2700 سال پیش ساخته شده است . این دیوار عظیم الجثه در اصل ‏در ایالات "یان"، "زائو" و "کین" در فصول مختلف سال در برابر هجوم لشگر های دشمنان ، همانند یک دیواره دفاعی و یک اثر نفوذ ناپذیر ، ‏برای جلوگیری از حمله قبیله های وحشی به شهرها ساخته شده است . در ساختن این دیوار ، از مصالح و نیرو های انسانی بسیاری از جمله ‏سربازان ، زندانیان و مردم بومی استفاده شده است . دیوار چین سمبل و نشانه بارزی از خرد ، پشتکار و سر سختی مردم چین است . اما یکی از ‏نکات جالب توجه که در ساخت این دیوار ، استفاده از آرد برنج در ساختار آجرهای آن است . برای ادامه این مطلب میتوانید کلیک کنید.

Ø¯ÛŒÙˆØ§Ø± Ú†ÛŒÙ†.jpg اندازه 12.27 KB تعداد دانلود: 31

بخشش لازم نیست مجازاتش کنید

Mon, 21 May 2018 05:49:28 +0000

:e303:

گمان نکنم بتوان ایرانی پیدا نمود که این جمله را نشنیده باشد. در طول سال های دبستان یا راهنمایی یا دبیرستان بالاخره یک روزی، آموزگاری این جمله را می گوید و همه به آن می خندند. شاید آموزگار یا دبیر بداند که چرا این جمله به کار می رفته و شاید هم نداند. من جدا از برخی گمانه ها و حدس ها، نمیدانم این عبارت چه بوده یا از کجا آمده.
شاید آموزگار گوینده نیز تنها در دوران آموزش خویش در دبستان یا جای دیگری آن را شنیده و تنها خندیده باشد. شاید هم درباره آن اندیشیده باشد. ولی هنگامی که سر کلاس آن را می گوید، کمابیش همیشه تنها یک هدف دارد، هدفی که شاید از یک سو والا نیز به شمار آید: می خواهد کلاس را به جنبش واداشته و چرت دانش آموزان را پاره کند تا مطالب مهم بعدی با پاره شدن چرت این خواب آلودگان درک شود. باری استاد شاید گمان کند که لطیفه های دیگر تکراری شده، چندان لطفی ندارد و شاید هم موضوع دیگری در خاطر نداشته باشد. گاه این جمله همراه داستان و گاهی با شاخ و برگ اضافی و گاهی هم بدون شاخ و برگ گفته می شود. در هر حال همیشه هدف یکی است بیدار کردن کلاس، البته تا جایی که من دیده و می دانم.

من هم تا امروز دقیق به این جمله نیندیشیده بودم. از قضا امروز دخترم که کلاس پنجم است، از راه رسید وهنوز سلام نکرده، این جمله را بلند گفت. من در حال کار کردن با رایانه بودم و از بالای عینک نزدیک بین نگاهی به او کردم و گفتم سلام، چطوری دختر. بعد هم پیش خودم گمان کردم که این جمله سال هاست در مدارس ابتدایی گفته می شود! چه سودی دارد؟ چه دردی را درمان می کند؟ هر چند درک من از این جمله با دختر ده ساله تفاوت می کند.

سلام بابا امروز خانم یک جمله گفت که خیلی جالب بود. کاما را که جابجا کنم یک چیز دیگه می شود. بیا بازی کنیم.

خوب دست کم زیاد منتظرم نگذاشت. کارکرد و مفهوم جمله برایش مهم نبود. ذهن بازیگرش می خواست با این جمله بازی کند تا سرگرم شود.

پرسیدم، چطوری بازی کنیم؟

یک جمله مانند این بسازیم یکی تو یکی من اول هم تو بساز. من گفتم که بهتر با هم بسازیم هر کسی روی کاغذ می نویسه و هر کسی زودتر تمام کرد برنده می شه. قبول کرد و هر دو به فکر کردن مشغول شدیم.

بیندیشید یک ابرقدرت زمانه چه نیازی به چنین جمله ای داشته؟ تا بعدها وارثان به خاک سیاه نشسته آن امپراتوری در آموزشگاه ها به آن بخندند؟ دخترم هنوز در تقلای ساخت جمله بود. جمله ای که با جابجا شدن مکث معنای کلی آن دگرگون شود. به هم نگاه می کردیم و من به پیشانی خودم دست می کشیدم که یعنی در حال ساختن جمله هستم. یک جمله هم نوشتم

پرسش نیاز نیست بپذیرید. از این جمله خنده ام گرفت. پرسش، نیاز نیست بپذیرید. پرسش نیاز نیست، بپذیرید. جالب بود میان شک گرایی و دگماتیسم تنها همین جابجایی مکث وجود دارد، البته با کم چشم پوشی و اغماض. انسان گاهی از سر خستگی و گاهی به خاطر منفعت و گاهی هم در بچگی بندگی را یاد می گیرد.

ولی حوصله دخترکم سر رفت. به طور کامل از چهره اش پیدا بود. آرام نبود و هی تکان می خورد. بعد هم ناگهان خشمگین شد و گفت، اه چقدر بیخود! چقدر بیشعور بودند! بعد ناگهان پرسید، این به چه درد می خوره؟ به چه درد می خورده که کاما جابجا کنند؟ می مردن اگه دو تا جمله می نوشتند! دختره دیگه، مانند بقیه دخترها با نخستین سختی از کوره در رفته و یک راست به شعور طرف می کوبد.

در نگاه نخست حق به جانب او بود، چه دلیلی داشته که یک امپراتوری بخواهد این اندازه خلاصه نویسی کند؟ هیچ عقل سلیمی نمی پذیرید که دادگاهی یا پادشاهی هر چقدر هم خودکامه، حتا چندهزار سال پیش تنها دو حکم داشته باشد بخشش یا اعدام. پس دلیل دیگری هم در این میان باید باشد. هرچه که نبوده و هر چه هم که نداشته اند باز هم زندان بوده و صد البته زندانی هم داشته اند. این از یک طرف از سوی دیگر درباره استوانه حمورابی یا کورش نیز چیزهای بسیاری می دانیم. همه این ها روشن کننده این است که در ایران نیز تنها دو حکم بخشش یا اعدام وجود نداشته است.

خوب دیگر چه اندیشه ای در این باره آن می توانیم داشته باشیم؟ بی حالی یا صرفه جویی؟ بی حالی که احتمال بسیار کمی دارد. اگر بی حال بودند چطور و چرا امپراتوری براه انداختند؟ پس تنها صرفه جویی باقی می ماند.

خوب که نگاه می کنم می بینم در روزگار کنونی نیز کشورهای پیشرفته درگیر همین مشکل هستند برای نمونه امریکا. امریکا نمونه ی مشهور و بلندآوازه ای است که همه آن را می شناسند. جالب است که منظور ما ایرانی ها از امریکا ایالات متحده است. هیچ گاه در ایران این یکی دست کم قاطی نمی ود یعنی حتا اگر از یک آدم عامی بپرسید برزیل کجاست پاسخ خواهد داد امریکا، در همین حال حواسش جمع است که بزریل بدون شک کشور دیگری است و نباید آن را با شیطان بزرگ اشتباه بگیرد نمی دانم چرا نام یک قاره بزرگ را به یک کشور می دهیم. ولی می دانم که اشتباه نمی کنیم هرقت بگوییم امریکا همگی می دانیم که چه وقت منظورمان ایالات متحده و چه وقت قاره است. البته این موضوع را در رابطه با شیر نیز می توانیم ببینیم. چیزهای دیگر هم هست که ما ایرانی ها درباره آن ها اشتباه نمی کنیم.

خوب بگذریم. صرفه جویی در یک امپراتوری آن روزگاربراه افتاده مایه آن شده تا حتا در احکام دادگاهی نیز کمترین مصرف رخ دهد. خوب این صرفه جویی اینک گریبان امریکا را نیز در چنگ خود گرفته و حتا گاهی هوار آن به شبکه های دولتی ایران نیز می رسد؛ بله درست است منظورم اخبار مربوط به تاسف جماعت حکام ایران برای پول مالیات دهندگان امریکایی است، ما هم بی گمان شنیده اید که همی فریاد می زنند که پول مالیات دهندگان امریکایی به جیب اسراییل سرازیر می شود و . . .

خوب، اگر دولتی بخواهد نیرومند باشد، چه کند؟ بدیهی ترین پاسخ این است که باید همان کاری را بکند که امپراتوری های نیرومند پیشین کردند. بعید است که کسی بخواهد نیرومند باشد و بر پایه های استواری تکیه نداشته باشد. این پایه های نیرومند را افراد کشور می سازند. البته شمار افراد نیز مهم نیست اگر چنین بود چین همه کره ی زمین را گرفته بود. به عبارت دیگر کشوری نیرومندی است که مردم نیرومندی داشته باشد و البته روشن است که منظور از نیرومندی زور بازو نبوده بلکه توان اقتصادی است. برای نمونه حجاب اجباری مستقیم توان اقتصادی خانواده را نشانه می گیرد، اگر دولت بخواهد حجاب اجباری باشد باید چادر و روسری را رایگان عرضه نماید. هر چه توان اقتصادی مردم بالاتر باشد (البته با توجه به شمار دیگری از پارامترها) آن کشور هم نیرومندتر است. در این میان دولت است که با صرفه جویی در بریز و بپاش های خود جلوی هدر رفتن سرمایه مردم را گرفته و آن ها را از جنبه اقتصادی پرتوان می سازد، تا توان خویش را افزون سازد.

عبارت بخشش، لازم نیست اعدامش کنید یا مجازاتش کنید، شاید به دلیل های دیگری هم به وجود آمده از جمله برای خنده کودکان 2 یا سه هزار سال بعد ولی ما وارثان کنونی، تنها به آن خنده ایم، هیچ گاه هم گمان نکرده ایم که شاید موضوع دیگری در میان بوده باشد. شاید هم کوشش های یک دولت برای بهره مندی بیشتر از منابع محدودش، شاید این جمله کنایه ای به یک اصل بزرگ بوده است. یک اصل بزرگ وجود دارد که شاید بتوانیم ردپای آن را در هر دوره ای بیابیم: دولت مسئول، هدر دهنده ی مال و جان و توان اقتصادی مردمش نیست، زیرا نیرومندی ریشه در توان اقتصادی مردم یک کشور و مالیاتی دارد که می پردازند.

حضور موثر فرزندان رفسنجانی و مقام رهبری در عملیات آزادسازی مهران.

Fri, 18 Mar 2016 16:55:30 +0000

آفرین بر این آقازاده های دلیر
فرزند هاشمی رفسنجانی و رهبر انقلاب در کدام عملیات ناپدید شدند؟ - مشرق نیوز | آخرین اخبار ایران و جهان | mashreghnews.ir

[COPY]گروه سیاسی مشرق - محسن رفیق‌دوست در خاطراتش درباره ناپدید شدن فرزندان مسؤولین در جنگ می‌نویسد: آزادی مهران عملیاتی بود که اتفاقاً سعید، پسر من، مصطفی، پسر آقای ناطق، یاسر و مهدی، پسران آقای هاشمی و آقا مجتبی، پسر آقا، باهم بودند و یک هفته بود که گم‌شده بودند و از آن‌ها خبر نداشتیم. بعد اطلاع دادند که درجایی بین ایران و عراق گیرکرده‌اند. من خدمت آقا رفتم. ایشان فرمودند: دعا کنیم اگر برایشان اتفاق افتاده شهید بشوند. انشاء الله اسیر نشوند.

آن‌ها در خطی بین عراق و ایران محصور بودند. نیروهای ما جلو رفتند و بچه‌ها از آن مشکل بیرون آمدند. این همان حمله‌ای بود که منجر به آزادی مهران شد.[1]
[/COPY]

یک همچین آقا زاده هایی داشتیما ...

کمک های بشردوستانه ارتش آمریکا در بلایای طبیعی

Fri, 02 Oct 2015 18:56:55 +0000

معمولا غیرنظامیان در فعالیت های گسترده بشردوستانه و به ویژه در بلایای طبیعی برای کمک رسانی به دلایل گوناگون به نظامیان رو میآوردند. بدیهی است دارایی های فیزیکی از دلایل اصلی میباشد. ارتش اغلب بعنوان یک منبع عمده کمکی محسوب میشود. چند نمونه از این منابع عبارتند از حمل و نقل (زمینی، دریایی و هوایی)، امکان برقراری ارتباطات، دارو و مواد غذایی ؛ ابزار و تجهیزات، نیروی انسانی؛ امکانات و تجهیزات فنی.

داشتن نیروی انسانی گسترده، منظم و به معمولا خودکفای ارتش از دیگر مسائل کلیدی در این مورد میباشد. نظامیان برای زنده ماندن و یافتن بهترین راه حل در شرایط سخت و با سرعت بالا آموزش دیده اند. همچنین، در حالیکه بسیاری از غیر نظامیان در شرایط بحرانی به دنبال نیازهای خود میباشند، نظامیان اعزام شده در حال کمک به دیگران هستند.

در امدادرسانی به غیرنظامیان، ارتش ایالات متحده از اعتبار و سابقه بسیار بالایی در سراسر جهان برخوردار است. همانطور که بسیاری از شما می دانید، ارتش ایالات متحده در زمان حوادث هولناک طبیعی به کشورهای زیادی در سراسر جهان کمک کرده است. گردباد شدید در فیلیپین، زلزله مهلک در هائیتی، و زلزله سال 2005 در پاکستان فقط چند نمونه از حوادث بزرگ هستند که ما در آنها کمک کردیم. در حالی که بلایای طبیعی هرگز لذت بخش و خوشایند نیستند، اما ما افتخار میکنیم که یکی از موثرترین تیم های امدادرسانی در جهان هستیم. در آخر و صرف نظر از همه چیز، ما همه انسان هستیم و باید به یکدیگر کمک کنیم.

با سپاس
تیم دیجیتال فارسی
فرماندهی مرکزی ایالات متحده

درخودماندگی

Thu, 17 Sep 2015 22:38:32 +0000

Ouroboros نوشته: اینها عوارض میزان مشخصی از درخودماندگی فکری‌ست، مثلا درگیری ذهنی وسواس‌گونه‌ای که با «خودفریبی» دارید، در کنار بی‌اعتنایی کامل نسبت به «دگرفریبی». ذهن درخودمانده اشتیاق عجیبی به دریافتن قوانین حاکم بر سیستم‌های مختلف دارد زیرا گمان می‌کند که شناخت قوانین راه شناخت، تغییر یا کنترل نحوه‌ی کارکرد است.

این برداشت نادرست است. روشن است که راه تغییر هر سیستمی از شناخت میگذرد و در رابطه های اجتماعی نیز قانونهای ویژه ولی بسیار
درهم پیچیده ای فرمانروا میباشند و کسیکه بتواند اینها را بخوبی از هم بازبشناسد, میتواند بآسانی هم همه رابطه را کنترل و دستکاری بنماید.

برداشت شما — و بسیاری — بنادرستی روی این انگاشت ضمنی پایه ریزی شده که «درخودماندگان اگرچه در زمینه هایی
همچون ریاضی و شناخت سیستم هایِ سامانمند همچون راه آهن و ... استعداد فرا-انسانی و بسیار بالایی نشان میدهند ولی در زمینه رابطه های
اجتماعی بسیار نابجا و پرت رفتار میکنند», پس سیستم های اجتماعی را نمیشود تنها با شناخت قانون های حاکم بر آنها کنترل نمود.

این "پس" در بالا نادرست است; پردازش رابطه های اجتماعی نیاز به همان چیزی دارد که این
روزها "هوش اجتماعی" مینامند و از دیدگاه پردازشیک, از جنس دیگری از دیگرگونه های هوش میباشد.

یک نمونه کمی تکنیکی ولی روشنگرانه و نیز واقعی, رایانه ای که شما هماکنون کار میکند یک پردازشگر
اصلی / CPU و نیز یک پردازشگر گرافیک (VGA). دارد. پردازش اصلی رایانه توان پردازشیک بسیار بسیار بالاتری از گرافیک دارد, ولی
اگر کار پردازش گرافیک را به آن بسپارید وامیدهد یا بسختی کار میکند, اگرچه پرتوانتر باشد. چرا؟ آیا هر "پردازشی" از جنس "پردازش" نیست؟

پاسخ اینجا نه میباشد. ازینرو, مغز درخودماندگان نیز اگرچه در زمینه هایی همچون پردازش ناب و منطق بسیار خوب کار میکند, ولی اینها
این بخش های وابسته به پردازش "رابطه های اجتماعی" را ندارند. برای نمونه یکی از بخشها که امروزه در این زمینه یافته اند همان آیینه-پــِی-یاختگان
میباشند که کار این یاختگان ویژه شده, آیینه نمودن و همانند سازی چیزیست که روبروی خود میبینند. برای نمونه, کَس در برخورد های اجتماعی خود میبیند
که کسیکه روبروی او ایستاده پس از شنیدن گفته ای کمی گوشه های لبانش بگونه ای که انگار بخواهد بخندد ولی جلوی خود را بگیرد, بالا میرود.
در اینجا, این ریفلکس ماهیچه ای که در کمتر از چند دهم ثانیه رخ میدهد را تنها آیینه-پی-یاختگان به همراه بخشهای ویژه ی دیگری که "آماده ی"
بازشناسی اینگونه ریفلکس ها میباشند میتوانند ببینند و بپردازشند و بیشتر زمانها به یک آدم معمولی تنها "احساسی زمخت" دست میدهد
که کسیکه روبروی او ایستاده و دارد حرف میزند چیزی را هم دارد پنهان میکند, ولی اگر از او بپرسند این حس را از کجا آورده نمیتواند آنرا توضیح بدهد.

پس بوارونه ی دُژبرداشت بالا, شناخت قانونی های هر سیستمی توانایی بازی با آنها را بیگمان میبخشد. نکته ای که ولی
اینجا بایستی در یاد داشت این است که ابزارهایی همچون «خرد سرد (cold reason)» و «هوش افماریک (calculating intelligence)»
اگرچه از روی تعمیمپذیری / generalizability میتوانند بر هر پرسمانی درون آیند, ولی در همسنجی ابزارهایی بسیار کند
میباشند و ازینرو, در واقعیت, این تنها "کمبود توان پردازشیک" است که بازدارنده ی راستین میباشد و نه "جادویی بودن سیستم های اجتماعی".

هنجارشکنی

Tue, 08 Sep 2015 16:27:15 +0000

Alice نوشته: ممنون، مهربد جان من یه سوالی دارم که کاملا بی ربطه ولی خیلی وقته میخواستم مطرح کنم. ما یه استادی داشتیم که خیلی پیرو هنجارهای اجتماعیه، یه بار سر کلاس چند نفر داشتن آدامس میخوردن، بعد گفت آدامس خوردن کار زشتیه، یک خانم نجیب دهنشو باز نمیکنه آدامس بخوره توی کلاس یا خیابون و محافل عمومی. مگر اینکه اون خانم خراب باشه... به نظر شما درست میگه؟ کاری به آدامس خوردن ندارم کلا هنجارشکنی اجتماعی (منظورم آداب و رسومه) کار اشتباهیه؟ مثلا توی یه جامعه ای که مدل موی آقایون عادی باشه یکی که مثلا سیخ سیخی بالا بزنه کار اشتباهیه؟ (یعنی هزار نفر پیرو هنجارهای اجتماع هستن و یک نفر اینکار رو نمیکنه، استاد ما میگفت اون یک نفر که ظاهرش عجیب و غریبه و برخلاف هنجار اجتماعیه کمبود شخصیت داره و برای جلب توجه دیگران اینکارو میکنه. واقعا چنین شخصی کمبود شخصیت داره و به دنبال جلب توجه دیگران ظاهری متفاوت با هنجار جامعه داره؟؟؟ آیا همیشه باید پیرو هنجار بود و هنجارشکنی فقط در مسائل "ظاهری" نشونه کمبود شخصیته؟؟؟ آدامس خوردن چی آیا آدامس خوردن جلوی دیگران مثلا توی مهمونی زشته؟؟؟ کلا چه معیاری برای سنجش زشتی و درستی رفتارهامون باید داشته باشیم؟)

هنجارهای اجتماعی همان سیگنال‌هایی میباشند که ما "ناخودآگاه" به
همدیگر و پیرامون میدهیم و خودمان را به گروه‌هایِ خودی و
ناخودی پیوسته بخش میکنیم; همان کبوتر با کبوتر باز با باز.

اینکه با هنجارها همراهی کنیم, یا نه از بیخ هنجارشکن باشیم هر
دو راهکارهایی برخاسته از تنبلی و آسوده‌خواهی بیجا‌ اند.
پاسخ درست ولی نه چندان دلپسند این است که بایستی دید با
چه هنجارهایی باید همراهی نمود, با چه هنجارهایی ستیز.

به دیگر زبان, پاسخ دلزننده این است که برخی هنجارها خوب
اند, برخی‌ بد, و نیز کسیکه پیوسته هنجار میشکند براستی
مشکل دارد, کسی هم که هرگز نمیشکند باز مشکل دارد.

اینکه چگونه دربیاوریم یک هنجار خوب است یا بد ولی نیاز به جهانبینی, فلسفه,
خرد و ژرف‌اندیشی دارد. یک نمونه‌یِ پیش پاافتاده, من در رد شدن از چراغ قرمز
پیاده‌روها همیشه هنجارشکن ام, ولی نه بی‌پروا; نگاه میکنم اگر خودرویی
در چشم‌انداز نبود رد میشوم و بیخود وانمیایستم, بسیاری ولی, بویژه اروپایی‌هایِ بیش از
اندازه اجتماعی شده پیدا میشوند که همیشه بی هیچ چون و چرایی میایستند و هنجارهمراهی
میکنند - و ته دلشان هم به خودشان می‌نازند که ما چه انسان‌هایِ با فرهنگ و باشعوری
هستیم که به "خرد همگانی" بیشتر از "داوری درونی‌امان" اعتماد داریم و احترام میگذاریم.

اینجا هنجارشکنی خوب است, یا بد؟

--
یا هنجار دیگر, این روزها اگر کافی‌شاپ‌ها بروید هنجار و نُرم بر این است که هرکس
سرگرم به یک کاری باشد, یا با گوشی‌اش ور برود (بیشتر از همه), یا با کسی
حرف بزند (بیشتر) و یا کتاب بخواند (کمترین) و رویهمرفته هر کاری میکند بکند, ولی بیکار نباشد.
در اینجا باز من هنجارشکن‌ام و تنها کسیکه پُرگاه میبینید آسوده و بی هیچ دل‌نگرانی‌ای ژرف در اندیشه آنجا نشسته, من ام.

یا باز نمونه دیگر در بیشتر کشورهای اروپایی — بوارونه‌یِ آمریکا یا کانادا — اینکه سر گفتگو را با کسی باز کنید
هنجارشکنانه است و بیشتر مردم اروپا جوری رفتار میکنند که گویی نمیخواهند هیچ احدی به حریم
شخصی آنان نزدیک بشود — و بشیوه‌یِ خنده‌آوری بیشترشان هم احساس تنهایی میکنند و
همه‌یِ رفتار و نگاهشان این احساس را پیوسته پرامیکند که تشنه‌یِ توجه‌ یکی آن بیرون‌اند.

هنجارشکنی‌هایِ لباس و پوشش از همه گویاترند و بیشتر مردم خودآگاه و ناخودآگاه به این یکی آگاه‌اند. در اینباره خود
من آزمون‌هایِ گوناگونی زده‌ام و همیشه میزنم و نمونه‌وار دیده‌ام پوشش‌های بیش از اندازه هنجارشکنانه‌ام کسانیکه من
میپسندم را دور کرده و ب.ن. دخترکان ١٦ ١٧ ساله‌ را به سویم میکشاند که از همه دلزننده‌ترند. و بوارونه,
زمانهاییکه لباس‌هایِ ساده‌‌تر ولی شیک‌ و آراسته‌ میپوشم آدمهای سبک دیگر و بسیار گیراتری را نزدیک میکشاند.
خوشپوشی فرااندازه آروینسته‌ام که دیگران را بسیار میترساند و‌ این درباره‌یِ دخترها ده برابر
درست‌تر است, یعنی دخترهایی که بیش از اندازه خوشپوش و زیبا‌اند کمابیش هیچکس به آنها نزدیک هم
نمیشود و تنها همه از دور نگاه میکنند و دریغ میخورند و در پایان روز اینها از همه تنها‌تر میشوند.

پس رویهمرفته پاسخ سرراست و آسانی اینجا در کار نیست, ولی همینکه به این چیزها
میاندیشید نشان میدهد که نمیخواهید پیروی گلـّه‌رانه بوده و در رفتارتان هوشمندی میپسندید.

زندگی آمیش‌‌ها

Mon, 24 Aug 2015 17:54:05 +0000

سارا نوشته: ایشان به تکنولوژی دسترسی داشتند ولی انسان مدرنی نبودند. شما مثلا در یک روستایی می روید و می بینید که اهالی آن روستا موبایل دارند آیا آنها آدمهای مدرنی محسوب می شوند ؟ این درست که آنها ابزار مدرن را دارند ولی آدمهای مدرنی نیستند. تعریف آدم مدرن خب مشخص است بنظرتان جناب mbk در دسته ی آدمهای مدرن قرار می گیرند یا سنتی؟

من تعریف شما را نمیپسندم. آدم مدرن و نامدرن هم آنچنان نداریم, تراز پیشرفتگی تنها همگون نیست, اگرنه همه
کم و بیش مدرن به شمار میروند, هتّا دهقان روستای دورافتاده. جدای آنها میپندارم شما از بیخ نوشته‌هایِ من را نخوانده‌اید و
همینجوری دارید حدس میزنید که این از تکنولوژی بدش؟ میاید پس بایستی آدم‌هایِ سنتی را دوست داشته باشد,
هنگامیکه «گفتمان تکنولوژی» درباره‌یِ چیز دیگری‌ست و اینکه امروزه کسی آمیش‌وارانه بزید یا مثلا سوار خودرو نشود تا زیستبود را نیالوده باشد از دیدگاه
من کارهای بسیار کودنانه‌ای به شمار میرودن و داستان کبک است و سر خود را در شن فرو بردن.

کمک های بشردوستانه تازه در عراق

Fri, 14 Aug 2015 18:52:31 +0000

کمک های بشردوستانه تازه در عراق
وزیر امور خارجه ایالات متحده، جان کری، روز سوم اوت 2015 در اجلاس سران شورای همکاری خلیج فارس که در قطر برگزار میشد، اعلام کرد که ایالات متحده حدود 62 میلیون دلار دیگر جهت کمک های بشردوستانه در اختیار مردم عراق که به اثر ظلم و خشونت آسیب دیده و به کمک فوری احتایج دارند، قرار میدهد. با اختصاص این بودجه جدید، کمک های بشردوستانه ایالات متحده از نیمه سال 2014 تاکنون به مردم عراق در این منطقه، به بیش از 477 میلیون دلار میرسد.
این کمک مالی جدید برای ، به میلیون ها عراقی که تحت تاثیر جنگ قرار گرفته اند، میباشد که به افرادی از جمله 3 میلیون نفر از آوارگان داخلی و 370 هزار نفر پناهند که از آغاز سال 2014 مجبور به ترک خانه های خود شدند، تعلق می گیرد. این کمک ها جهت ارائه کالاهای حیاتی مورد نیاز، ایجاد سرپناه، آب آشامیدنی، خدمات روانپزشکی و اجتماعی، خدمات پزشکی، کمک به معیشت، کمک نقدی، حمایت از کودکان، اسناد حقوقی، و دیگر کالاهای اساسی و خدمات، می باشد.
این مبلغ در اختیار طیف وسیعی ازارگان های (امدادرسانی) سازمان ملل متحد و سازمان های غیر دولتی، از جمله کمیساریای سازمان ملل عالی پناهندگان (UNHCR)، صندوق کودکان سازمان ملل متحد (UNICEF)، سازمان بین المللی مهاجرت (IOM)، و دیگر سازمان های بین المللی و غیر دولتی قرار خواهد گرفت.
New Humanitarian Assistance for Iraq

بزرگترین بدشانسی!

Fri, 07 Aug 2015 16:58:58 +0000

من فکر می‌کنم بزرگترین بدشناسی برای یک "نابغه" اینه که تو زمانه‌ی نادرستی متولد شه.
بدون شک "هیتلر" یک فرد نابغه در رهبری کردن، سخنرانی و تهییج توده‌ی مردم بوده که از بد روزگار بد موقعی بدنیا اومد، هیتلر الان یک شخصیت منفور تاریخیه در صورتی که اگه دو سه هزار سال پیش (زمان اسکندر و داریوش و خشایارشا) بوجود میومد الان رهبر بزرگ و یک شخصیت تاریخی محبوب بود!
"استفن هاوکینز" یک فرد نابغه است ولی فقط تو این زمانه نه برای حتی 200 سال پیش.
200 سال پیش استفن محکوم به زندگی تو جوی فاضلاب یا اسطبل بود.
چه نوابغی که از دست نرفتن، چه نوابغی که دارن از دست میرن و چه نوابغی که از دست خواهند رفت فقط به این خاطر که تو زمانه بدی متولد شدن. حیف!

تعقیب و توقیف تلمود

Fri, 07 Aug 2015 13:00:47 +0000

سلام بر شما دوستان . مطلبی رو در سایتی دیدم . جالب بود . گفتم باهم به لحاظ تاریخی برسیش کنیم . ببینیم این اشاره های تاریخی سندیتدارن یا نه . قطعا دوستان این تالار میتونن در رد و یا اثبات این مقاله نظرات خوبی بدن .

تعقیب و توقیف تلمود

حكیمان بر این باور بودند كه آنچه قوم یهود را بى‏بدیل مى‏سازد، همین شریعت شفاهى - میشنا و تلمود - است. در یكى از میدراش‏ها گفته شده است كه در آینده، زمانى فرا مى‏رسد كه تمام ملت‏ها ادعا مى‏كنند كه ما نیز یهودى بودیم: «پس آن یگانه مقدس، تبارك و تعالى، خواهد گفت: ''اسرائیل حقیقى آن كسى است كه سرّ من در دست اوست. اما این سرّ چیست؟ آن سرّ، میشنا است‏``». در این نقل‏قول و بسیارى از نقل‏هاى مشابه، حكیمان بر اهمیت شریعت شفاهى به عنوان حجتى بر بى‏بدیلى یهودیت و تعریف حقیقى آن، تأكید ورزیده‏اند. این دیدگاه كه شریعت شفاهى دیوار دفاعى یهودیت است، در دنیاى غیریهودى، به ویژه در میان مسیحیان، نیز شایع بود. از همان ابتداى قرن هفتم و هشتم تلاش‏هایى در جهت جلوگیرى از مطالعه تلمود صورت گرفت، اما همگى آنها ناكام ماند. اروپاى غربى تا چند نسل از مسائل درونى قوم یهود و اهمیت تأثیرات معنوى مستقیم و غیرمستقیم آن، ناآگاه ماند. اما از زمانى كه كلیساى كاتولیك نسبت به دشمنانى كه در بین صفوف آنها بودند، موضع شدیدترى اتخاد كرد، بازرسى نوشته‏هاى یهودى و، تا حد زیادى، تلمود نیز آغاز شد.
بخش عمده مسئولیت اتخاذ چنین موضعى متوجه یهودیانى بودكه به آیین مسیحیت گرویده و سعى مى‏كردند تا در مناظره عمومى با عالمان یهودى شركت كنند. آنها بر ارزش تلمود نزد یهودیان، كاملاً واقف بودند و از این‏رو، دشمنى خویش را نسبت به این كتاب ابراز مى‏كردند. بعضى از این یهودیانِ تازه‏مسیحى، با غرور تمام تلاش مى‏كردند تا از متون تلمود براى اثبات حقانیت مسیحیت، بهره‏بردارى نادرست نمایند. ربى مُشه بن نحمان كه اجازه یافته بود تا در یكى از این مناظره‏هاى عمومى، آزادانه سخن بگوید، به طعنه اعلام كرد كه اگر ادعاهاى مخالفان او درست باشد، حكیمان تلمودى به آیین مسیحیت خواهند گروید. بقاى آنها بر آیین یهود، دلیلى گویا بر این است كه «استدلال» نوآیین‏ها تا چه اندازه از درستى و استحكام برخوردار بوده است! با وجود این، چند تن از حاكمان اروپایى و مقامات عالى رتبه كلیسا متقاعد شدند كه مطالب ضد مسیحى در تلمود وجود دارد و بر مبناى اتهام‏هاى نفوذى‏ها دستور دادند تا تمام عبارات ضدمسیحى و برچسب‏ها علیه مسیح، از این كتاب‏ها حذف شود. این حركت ضد تلمودى و فرمان‏هاى مختلف پاپ‏ها، كه خود نتیجه نزاع‏هاى داخلى جامعه یهودى و تحریض بعضى از یهودیان تازه مسیحى بود، باعث شد تا پاپ گریگورى نهم(1) در سال 1240 دستور دهد تا در شهر پاریس، نسخه‏هاى تلمود را به آتش بكشند. چندین فرمان مشابه دیگر نیز در طى قرن سیزدهم صادر شد. در سال 1264 پاپ كلمنت چهارم(2) فرمانى صادر كرد كه درپى آن هزاران نسخه تلمود در آتش سوخت. یهودیان نابودى تلمود را یك مصیبت ملى و تقریباً بى‏سابقه تلقى كردند. ربى مئیر اهل روتنبرگ، با الهام از این حادثه، مرثیه‏اى سروده كه در میان مراثى مربوط به نهم ماه آو[روز ویرانى معبد بیت‏المقدس(3)] باقى مانده است. البته این فرمان‏ها در سراسر اروپا اجرا نشد؛ براى نمونه، تلمود در شبه جزیره ایبریا(4) سوزانده نشد، بلكه تنها مطالبى كه نسبت به مسیحیت اهانت‏آمیز تلقى مى‏شد، از آن حذف گردید.
رهبران كلیسا در این باره اتفاق نظر نداشتند؛ یك شوراى كلیسایى در بازل در سال 1431 بار دیگر بر توقیف شدید تلمود تأكید كرد، اما دیدگاه‏هاى مخالفى نیز در آن مطرح شد. در سال 1509 یك یهودى تازه مسیحى به نام یوهانس فِفِرْكورن(5) تلاش كرد تا رهبران كلیسا را به سوزاندن تلمود در تمامى كشورهاى تحت حاكمیت چارلز پنجم ترغیب كند. اما رقیبى در لباس مسیحى به نام روچلین(6) ظهور كرد و به دفاع از تلمود پرداخت. استدلال روچلین اگرچه به همه مجادلات پایان نداد و نسخه‏هایى از تلمود در شهرهاى مختلف توسط كشیشان به آتش كشیده شد، بى‏تأثیر هم نبود. در سال 1520 پاپ لئوى دهم چاپ تلمود را مجاز شمرد و طى چند دهه بعدى چندین نسخه از آن عرضه شد. اما این وضعیت دیرى نپایید و در اثر تلاش تعدادى از یهودیان تازه‏مسیحى و تشدید حركت ضد نهضت اصلاح دینى،(7) پاپ ژولیوس سوم(8) در سال 1553 بار دیگر فرمان داد تا تلمود را بسوزانند. این فرمان در ایالت‏هاى مختلف ایتالیا به اجرا درآمد، كه ظاهراً باعث نابودى ده‏ها هزار نسخه از تلمود شد. با صدور اعلامیه پاپ پیوس چهارم(9) در شوراى كلیساى ترنت در سال 1564، از شدت عملى كه تا آن زمان حاكم بود، كاسته شد. در آن اعلامیه پخش تلمود، مشروط بر آن كه بخش‏هاى توهین‏آمیز نسبت به مسیحیت از آن حذف شود، بى‏اشكال دانسته شد. نتیجه مستقیم این تصمیم، چاپ نسخه‏اى از تلمود با نظارت و ممیّزى راهبان كاتولیك در بال بود. این نسخه به شدت سانسور و كوتاه شده بود، اما باز هم كلیسا را راضى نمى‏ساخت. سرانجام، كلمنت دوم در یك فرمان جسورانه در سال 1592، مطالعه تلمود از روى هر نسخه و ویرایشى را ممنوع اعلام كرد. این ممنوعیت شامل همه نقاط دنیاى مسیحیت نمى‏شد؛ زیرا بخش وسیعى از اروپا (كشورهاى پروتستان و كشورهاى تحت حاكمیت روس‏ها و حاكمان ترك) زیر بار این حكم كلیساى كاتولیك نرفتند؛ اما در بیشتر نقاط ایتالیا اجرا شد. یهودیان ایتالیا از راه‏هاى مختلف تلاش كردند تا از اجراى حكم توقیف شانه خالى كنند. شایع‏ترین راه، مطالعه كتاب عِن یعقوو(10) [چشم یعقوب‏]، حاوى متن اَگادایى تلمود، بود (بعد از ممنوعیت مطالعه این كتاب، نام آن را به عِن ییسرائل(11) به معناى‏[چشم اسرائیل‏] تغییر دادند) و نیز مطالعه سِفِر هَلاخا اثر ربى اسحق اَلفاسى(12) كه بیشترِ مباحث هَلاخایى تلمود را در برداشت. اما فرمان ضدتلمود تأثیر شدیدى بر زندگى فرهنگى یهودیان ایتالیا داشت، به گونه‏اى كه هرگز آن شكوه و جلال پیشین خودرا بازنیافت؛ این تصویرى گویا وتاریخى ازاین حقیقت است كه هرجامعه یهودى‏كه تلمودرا مطالعه نكند، محكوم به‏زوال و نابودى است.
در دیگر كشورهاى اروپایى هیچ فرمان مشابهى صادر نشد، اما گرایش وسیعى به سانسور مطالب تلمود وجود داشت. در زمان‏هاى بعد، ناشران به‏تدریج و مخفیانه به جمع‏آورى بخش‏هاى سانسور شده تلمود پرداختند. اما با وجود همه این تلاش‏ها، بهترین نسخه تهیه شده تلمود نیز، به‏خاطر تغییرات و «تصحیحات» سانسوركنندگان، ناقص است.
نسخه سانسور شده بال مهم‏ترین نمونه از این قبیل نسخه‏هاست؛ زیرا سانسور كننده تمامى بخش‏هایى را كه توهینى به مسیحیت یا اقوام مختلف یا منعكس‏كننده دیدگاه‏هاى خرافى مى‏پنداشت، حذف یا اصلاح كرد. پدر ماركو مارینو(13)، سانسور كننده نسخه بال، پیش از هر چیز نام «ممنوع» تلمود را پاك كرد و به‏جاى آن، واژگان دیگرى مانند گِمارا یا شَس - (14) نام‏هاى عبرى بخش‏هاى شش‏گانه - را گذاشت. او هر جاى متن تلمود را كه واژه مین(15) (به معناى مرتد، كه در ابتدا بر فرقه‏هاى گنوسى و به‏طور بسیار نادر بر مسیحیت اطلاق مى‏شد) به‏كار رفته بود، به گونه‏اى تغییر داد تا بر صَدوقیان یا اپیكوریان اطلاق شود؛ هرجا كه نامى از روم به میان آمده بود، حتى جاهایى كه یقیناً مقصود، پادشاه بت پرست و كافر روم بود، به آرام (بین النهرین) یا پاراس (پارس) تغییر داد. استفاده از واژگان مشوماد(16) یا مومار(17) (نوآیین - یا متمرو) نیز ممنوع شد و اصلاح گردید. مشكل اساسى تمامى سانسور كنندگان واژه گُوى(18) (غیریهودى) بود كه در همه حال آن‏را تغییر مى‏دادند. (این مسئله گاهى اوقات، دانشمندانى را كه از وظیفه سانسور كننده مطلع نیستند به اشتباه مى‏اندازد.) یك‏بار واژه گوى به عَكوم(19) (ستاره‏پرستان) برگردانده شد، اما یك نوآیین به مراجع رسمى اطلاع داد كه اصطلاح مزبور نیز توهینى به مسیحیت به شمار مى‏آید؛ چون تداعى‏گر «پرستنده مسیح و مریم» است. از این‏رو، آنان لازم دیدند كه واژه‏اى را جایگزین آن كنند و مناسب‏ترین راه، به‏كارگیرى واژه كوتى(20) (سامرى‏ها) به جاى گوى بود. در نسخه بال، سانسوركننده فرمان داد كه واژه كوشى(21) (آفریقایى، كوشیت(22)) به جاى گوى به‏كار رود.
توصیه شده بود كه هرجا تلمود اشاره‏اى توهین‏آمیز به عیسى یا، به‏طور كلى، به مسیحیت دارد، آن قسمت به كلى حذف شود. نام مسیح با برنامه‏اى حساب شده، حتى در جایى كه اشاره به نام او جنبه منفى نداشت، از تلمود حذف شد.سانسوركننده نسخه بال، هم‏چنین مصمم بود تا هر چیزى را كه حاكى از تجسم الوهیت است و نیز حكایت‏هاى مبهم و معمایى را از تلمود حذف كند. در موارد خاصى، او نظرات شخصى خودش را در حاشیه اضافه كرد. به عنوان نمونه، در جایى كه تلمود مى‏گوید كه بشر بدون گناه پا به عرصه گیتى مى‏نهد، او [در حاشیه ]افزود: «بنا به اعتقاد مسیحیت، تمامى افراد بشر در حالى به دنیا مى‏آیند كه در ذات و فطرت آنها گناه بشر نخستین وجود دارد». بخش‏هایى را نیز كه به نظر او از حد اعتدال خارج بودند، به تیغ سانسور سپرد و تغییرات دیگرى به همین ترتیب انجام داد. براى نمونه، این بیان تلمود كه «مردى كه همسر نداشته باشد شایسته نام مرد نیست»، با طبع و ذوق او كه یك راهب مجرد بود، سازگار نیامد. از این‏رو، آن را به این شكل درآورد: «هر مرد یهودى كه...». بخش عوُودا زارا، به خاطر این‏كه به روزهاى مقدس غیریهودیان وروابط یهودیان با آنها مربوط مى‏شد، به‏طور كلى چاپ نشد.
با این‏كه بخشى از این حذف‏ها و سانسورها در نسخه‏هاى بعدى، به متن بازگردانده شد، همواره سانسوركنندگان جدیدى در كشورهاى دیگر، از راه مى‏رسیدند و تغییرات و تحریفات تازه‏اى انجام مى‏دادند. به عنوان نمونه، حاكمان روس گفتند كه نام یونان نباید درتلمود ذكر شود؛ چرا كه این تصور را ایجاد مى‏كند كه فرهنگ روسى از فرهنگ یونانى الهام گرفته شده است؛ به همین دلیل واژه یادشده در هر جاى تلمود كه به كار رفته بود، حذف گردید. بعضى از سانسوركنندگان روس اعلام كردند كه عبارت «زبان یونانى» ناخوشایند است و از این‏رو، آن را به «زبان عَكوم»(23) تغییر دادند. بى‏توجهى بسیارى از سانسوركنندگان موجب شد تا برخى از اسامى، نادرست تلفظ شوند و بسیارى از خطاها از نسخه‏اى به نسخه دیگر منتقل شده، باقى بمانند. بعضى از این تغییرات ناشى از محاسبه‏هاى سیاسى روزمره بودند. مانند فرمان یكى از سانسوركنندگان روس در زمان جنگ روسیه و تركیه، مبنى بر به كارگیرى واژه ییشماعِل به جاى گوى؛ تغییرى كه باعث بروز یك دسته خطاهاى بى‏معنى و پوچ شد.
تلمود تنها اثرى نبود كه مورد تعرض سانسوركنندگان قرار گرفت، اما اصلاح تحریف‏هاى این كتاب به خاطر گستره مباحث و اعتبارش، و نیز هزاران تغییرى كه طى قرن‏ها در آن به وجود آمده بود، حتى در نسخه‏هایى كه در كشورهاى آزاد از قید سانسور منتشر شدند، غیرممكن بود. چاپ افست نیز با همان اشتباه‏ها و حذف‏ها همراه است؛ تنها در نسخه‏هایى كه در دوره‏هاى اخیر چاپ شدند، تلاش شد تا به متن اصلى بازگردانده شود.

...................) Anotates (.................
1) Pope Gregory IX
2) Pope Clement - IV
3) Ninth of Av.
4) Iberian Peninsula
5) Johannes Pfefferkorn
6) Reuchlin
7) Counter-Reformation
8) Pope Julius III
9) Pope Pius IV
10) Ein Yaakov
11) Ein Israel
12) Isaac Alfasi
13) Father Marco Marino
14) Shas
15) min
16) meshumad
17) mumar
18) goy
19) akum
20) kuti
21) Kushi )Kushit(
22) Kushite
23) language of akum